Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
690
Einzelbild herunterladen
 

TitulusSecundu

alius ſic. vnus tenetur in ſolidum. Si pluresſūt qͥlibet tenet̉ ꝑte ſua ad reſtituendū quepſurarie vſurpatiue accepta ſunt ab illo. ſuſqꝫ ad quātitatē ꝑuenit ad eos hereditarie. Nam oēs res he̓ditarie obligate ſūt. extͣ ꝑſuris. c. cuꝫ tu Hoſti. ber̄. goff. Ib. an. adpltra aūt ꝙͣ ꝑcepit he̓ditate p̄dicti vſurarijpl̓ raptoris tenet̉ ꝙͣuis eſſet illa ſatiſfactū ī totū creditoribꝰ vſuraꝝ vel rapine. Sꝫqͥd ſi he̓dū vſurarij alt̓ factꝰ eēt ſoluendo.nūqͥd alt̓ tenet̉ ī ſolidū? Rn̄dit ad hoc glo. depſuris. in. c. Tua nos. dīc ſic ꝙͣtū ad ip̄mſaltē de he̓ditate ꝑuenit. Nam et hereditariares obligari vr̄ extͣneo. iſta opinione vr̄ꝯcor Io. an. Car. Sexto nota recipiēsa religioſo ꝯtra voluntatē ſuꝑioris ſui tenet̉illud reſtitue̓ niſi illud extrema neceſſitate recepiſſet. ar. xij. q. j. Non dicatis. et recipiensab ip̄o p̄lato religioſo ſine cauſa ratōnabiliſed ex ꝑentela vel turpitudine tenetur ad reſtituendum monaſterio. Filia religioſi vl̓ abbatis dotata notabiliter de bonis monaſterijtenet̉ reſtituere dotes. vir eiꝰ ſi hoc ſcit. niſiforte modū elemoſine moderate dotaſſet.Sed queritur..§. v.vtꝝ lucꝝ qd̓ qͥs fecit ex re rapta. furata vl̓ fenꝰ acqͥſita teneat̉ reſtitue̓ vl̓ pauꝑibꝰ erogare: Ad qd̓ rn̄det̉ diſtinctōeꝫ. Aut em̄ tal̓res eſt ex ſe fructificās in ſui vſu non conſumit̉ nec diſtrahitur. vt ager. vinea. domus.iumentū. huiꝰ. Et de hmōi debet reſtituilucꝝ īde ꝑceptū. ẜm Tho. om̄es alios. Auttalis res eſt fructificās ex ſe. eiꝰ pſus eſtconſūptio. vt granū. vinū. oleū. et huiuſmōi.aut diſtractio. vt pecunia numerata. Et circa hmōi res eſt triplex modus dicenbi. Namqͥdam dicūt omne lucꝝ iam ꝑceptū dꝫ reſtitui vel pauꝑibꝰ erogari. quia radice infectanullus bonus fructus ſequi pt̄. vt dr̄. j. q. j. c.Fertur. Cum radix illiꝰ lucri ſit vſura velrapina. vr̄ etiā fructꝰ .ſ. lucrum exinde ſitinfectū obnoxiū reſtitutōni vel erogatōni.Alij vero dicūt etſi pecuniā raptā vel fenebreꝫ teneat̉ indubio reſtituere. acētiā dānaque paſſus eſt is ſoluit vſuram ex carētiaip̄iꝰ pecunie ſolute. puta qꝛ oꝑtuit eum accipere ad vſuram ſuis neceſſitatibꝰ. vel vendere res ſuas multominori p̄cio ꝙͣ valerent.lucꝝ tn̄ ꝑceptū ex pecunia fenebri per licitanegocia non tenetur reſtituere vel erogarepauꝑibꝰ. hoc tenēt. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxx.viij Ricar. Pe. de palu. in. iiij Io. an. Io.cal. Et ad rōꝫ alioꝝ dici pt̄ radix iuſti lucri eſt rapina vel fenus: ſꝫ īduſtria ptētis eaEx ſe em̄ illa pecunia nihil lucri attuliſſet. ſic eſt radix infecta. qꝛ induſtria de ſe eſtbona. Sed ſi illa pecunia male acquiſita vſfuiſſet in fraudibꝰ in alijs illicitis acqͥſitio-

nibus. tūc radice infecta teneret̉. Alij dicuntvt Lau. ridol. in ſupͣdicto tractatu vſuris lucrū ex tali pecunia acqͥſitū trifarie diuidetur. Et vnam quidē ꝑtē habebit vſurariusip̄e. videlicet tantū quātū debet̉ expēſe labori induſtrie. qd̓ boni viri dirimet̉ arbitrio.ꝑtemqꝫ aliā reſtituet creditori ſuo. ſcꝫ ſibidedit vſuras habito reſpectu ad dānū qd̓ illeſuſtinuit in bonis ex carentia illius pecunievt dicūt To. ſequaces. Reſiduū tāꝙͣ incertum dabit̉ pauꝑibꝰ qd̓ ſic ꝓbat. penes vſurariū debet remanere. ne .ſ. ex hoc paret̉ viapſuris. inuitent̉ hoīes ad peccādum: nec dꝫcreditori reſtitui. quia tūc reciꝑet vſuras deſorte ſua. pauꝑibꝰ eſt erogandū. qꝛ regulaeſt quādo eſt aliquid erogandū non apparet cui. illud eſt pauꝑibꝰ dandū. ar. xiiij.v. Non ſane. Raÿ. etiaꝫ ꝯſulit poſt reſtitutionem ſolū vſure recepte petat vſurariꝰ abſolutionem ab eo de alijs ſi teneret̉ ad cautelam. Aagne eqͥtati videt̉ īniti iſta vltīa opinio. Tūc ſufficere vr̄ abſolutō dicit̉ a bt̄oTho. cum alijs in ſua opinione.Item queritur..§. vj.vtꝝ manifeſto vſurario p̄ſtāte cautōeꝫ reſtituēdis vſuris ſi ad p̄ces eiꝰ aliqͥs eo fideiubeat teneat̉ ip̄e fideiuſſor creditoribꝰ vſura. vl̓ ep̄o vl̓ pauꝑibꝰ ad reſtitutōꝫ oīuꝫ vſuraꝝ extortaꝝ certaꝝ incertaꝝ. Ad qd̓ rn̄detLa. vbi ſupͣ dicēs Lapus de caſti. pluribꝰ alijs determīauit talē fideiuſſorē teneri vltra vires he̓ditatis pͥncipal̓. etiā ſi pͥncipalē ſe ꝯſtituiſſet. Et addit. hanc etiā queſtionē diſputauit Paulꝰ de eleaza. det̓minauit non obligat̉ fideiuſſor vltra facultatespſurarij habito reſpectu ad tempus cautionis. quia ſi tꝑe cautionis pͥncipalis erat ſouēdo dato facultates poſtea ſint exhauſtenon reſtitutōne vſurarū eris alieni: ſed peralios modos. fideiuſſor remanebit ad omniaobligatus. licet em̄ exceptio inopie ꝓſit principali tn̄ fideiuſſori. Sed ſi tꝑe cautionispͥncipalis erat ſoluendo. tenetur vltravires pͥncipalis. Idem tn̄ Paulus diſtinguitinter fideiubentē. ꝓcauentē ſe obligantemad reſtitutōeꝫ vſuraꝝ ex alia cauſa. In pͥmoem̄ caſu tenet̉ fideiuſſor vltra vires. quianec etiā vltra vires reſtitue̓ vl̓ caue̓ tenebat̉pͥncipalis. In ſcd̓o caſu ſecus. quia pͥncipal̓eſt obligatꝰ in ſolidū. licꝫ em̄ habeat exceptionem inopie vel ſil̓em. que exceptio vtputeꝑſonalis dirigit̉ ad fideiuſſorem. Itemẜm Ricar. in. iiij. diſ. xv. qui damnificat aliquē īiuſte in ſua libertate .ſ. iniuſte ꝓcurando ip̄m redigi ī ſeruitutē. tenet̉ ſe facere ſeruum eo ſi non pt̄ alit̓ reſtituere lib̓tatiniſi forte talis eſſet ꝯditō ꝑſone hoc dānuꝫintulit notabiliter redūdaret in p̄iudiciuꝫboni ꝯmūis. ī quo caſu tenet̉ ſe face̓ ẜuū.