Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
642
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

qꝛ ibi intēdit̉ niſi indēnitas actoris ſeu acquiſitō iuris ip̄iꝰ actoris. et qͥlibet renuntiarep̄t iuri ſuo. vij. q. j. ꝙͣ ꝑiculoſuꝫ. abſqꝫ pct̄op̄t deſiſte̓ a ꝓſecutōe cāe ſue. ſiue ꝯcordādoeo. ſiue ad vitādū expēſas et gͣuamīa litigio. Tertō actor offendit ⁊ſi hēat iuſtācām crimīalē ſiue ciuilē indebita media cāꝫꝓſequit̉ vtēdo mēdatijs in iuditō. vel falẜ inſtrum̄tis et teſtibꝰ ꝓbatōibꝰ alijs ne amittatiuſtā cām. qd̓ etiaꝫ mortale ē ẜm. b. tho. ſcd̓aſcd̓e. q. lxviij. vn̄ nullo licet. xxij. q. ij. Faciat. Ueꝝ ſi in̄ obtinet victoriā cāe exqͦ certꝰ ēde ſue iuſticia cāe tenet̉ ad ſatiſfactōꝫ alt̓ꝑti nec etiam in expenẜ placiti ille iniuſtepexauerit. Si at actor in ciuili eſtimatſe ius hr̄e: qꝛ ſic ſibi dr̄ ab aduocatis ꝑitisvel etiā dubitat de iure ſuo: nec in ꝓceſſu cāeꝯgnoſcit ꝯͣriū. etiā ſi cām hr̄et iniuſtā peccat placitādo. ꝙͣuis meliꝰ face̓t ꝯcordando veldimittēdo. Nemini .n. facit iniuriā vtit̉ iureſuo dicit lex. Etſi obtinet victoriā cāe non tenet̉ ſatiſface̓ hoc igͦrat: qꝛ ꝓbabilis igͦrātiaexcuſat. di. xxxvij. §. fi. Sed ſi poſtea certificat̉ de errore ſuo: tūc tenet̉ ad reſtitutōeꝫilloꝝ bonoꝝ. et hoc niſi bona fide p̄ſcripſerit. extͣ de p̄ſcrip. totum. In aūt crimīaliniſi ſit bn̄ certus de crimīe et poſſet legitīebare: excuſaret̉ a pct̄o mortali accuſādo:qꝛ exponit ſe ꝑiculo magno ſui vel ꝓximi ſine ſufficienti. Item nota ẜm Anto. de bu. ſuꝑc. Quia pleriqꝫ. qͥs ſiue actor ſiue reꝰ aliqua tenꝫ ex iniuſta ſnīa data eo a iudice ꝙͣuis lex poſitiua ei aſſiſtat: tn̄ qꝛ lex natural̓reſiſtit. qꝛ dꝫ qͥs locupletari aliena iactura vel dāno. de re. iur̄. li. vj. Locupletari. tenet̉ talis reſtitue̓ ſic hīta. etiā ſi ꝓcuratōe ip̄iꝰ obtinētis cām: ſꝫ ſola iudicis igͦrātia obtinuiſſet. et ille ſuccūbit appellaſſet:qͣſi vibeat̉ ille acqͥeuiſſe exqͦ a ſnīa appellauit leſus: qꝛ talis ē verꝰ ſꝫ p̄ſūptus ꝯſēſus.vt no. de ſen. et re iudi. quod ſufficit in foroꝯſcientie. hec ille. Quod intelligendū videturqn̄ talis ſufficienter nouit ſnīam iniuſtā fuiſſe datam pro ſe: ſiue tunc ſiue poſtea.Reus concurrit in iu­ .§. vj.ditō. Dr̄ .n. reus is accuſat̉ ſeu impetit̉ ſuꝑaliqͣ re ſiue iuſte ſiue iniuſte. Et tal̓ triplicit̓p̄t peccare et mortalit̓. Primo dicēdo falſita vel tacēdo veritatē. vt iudex exqͥrit ab eobitatē ẜm ordinē iuris. ſiue in ciuili .ſ. cuꝫagit̉ de aliqͣ re tꝑali. vt cuꝫ int̓ rogat̉ ſi pecuniā mutuo accepit ab actore. vel ſi reſtituitmutuatā. ſciēs ſe accepiſſe hoc negat. vel r̄ſtituta aſſerit. vel etiā in crimīali accuſat̉et ſūt ſemi ꝓbatōes. vel infamia exorta erga aliquē fit inquiſitō ſuꝑ hoc etiā ī cāu mortis: negat ſe ꝯmiſiſſe maleficiū ꝑpetratū peccat mortalit̓ tal̓. Et ē ẜm. b. tho. ſcd̓a ſcd̓eq. lxix. qꝛ facit ꝯͣ debitū iuſticię et hoc ē mor-

tale. Pertinꝫ aūt ad debitū iuſticie vt qͥs obediat ſuo ſuꝑiori in hijs ad ius ſue p̄latōis ſeextēdit. Suꝑior aūt ē iudex reſpectu eiꝰ iudicat̉. et ex debito tenet̉ accuſatꝰ iudici expone̓ v̓itatē quā ab eo ẜm formā iuris exigit.hec Tho. Si aūt eſſet legitimꝰ iudex: putaqꝛ hꝫ dominiū vſurpatū ſit ſuꝑior eiꝰ: videt̉ face̓ ꝯͣ iuſticiā ſi obediat ei in dicēdo beritatē. peccat tn̄ dicēdo mendatiū. Etmortalit̓ ſi peieraret vel in noc um̄tū notabileꝓximo inferret. Sil̓r etiā ſi eſſet legitimꝰ iudex et inqͥreret ẜm formā iuris: puta quiaimpetitꝰ de debito pecunie ſine aliqͣ īfamia exorta vel occaſione: inqͥrit ab eo de homicidiovel furto. tūc tenet̉ rn̄dere: ſꝫ p̄t appellatōem vel alit̓ ſubt̄fuge̓ iuditiū eiꝰ. tn̄ debꝫmēdatiū dice̓ ẜm Tho. Accuſatꝰ aūt vel inqͥſitus iuridice de vno malefitō ꝯuictꝰ p̄t inqͥriet de alijs. tenet̉ veritatē dice̓ ẜm De. pal̓.in. iiij. Secundo reus p̄t peccare mortalitercalūnioſe ſe defēdendo. naꝫ iſto etiā ſi hr̄etiuſtā cām peieraret: qd̓ ſemꝑ ē mortale. in etiā criminali iuramētū de calūnia p̄ſtādūē. extͣ de iura. ca. c. Inherētes. Pro cuiꝰ declaratōne dicit. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxix. aliud ēveritatē tacere. aliud ē falſitatē ꝓpone̓. Horūpͥmū in aliqͦ caſu licet. .n. quis tenet̉ oēmperitatē dice̓: ſꝫ illā quā ab eo p̄t et debꝫ exige̓iudex ẜm iuris ordinē: puta p̄ceſſit īfamiaſuꝑ aliqͦ crimīe. vel aliqua inditia apparuer̄t.vel cum p̄ceſſit ꝓbatō ſemplena. Scd̓m autēſ. falſitatē ꝓponere nullo licet. Ad id auteꝫquod licitū ē p̄t quis ꝓcedere vel vias licitas fini intento accōmodas quod ꝑtinet adprudētiā. vel vias illicitas ꝓpoſito finigruas qd̓ ꝑtinet ad aſtutiam que exercet̉ pefraudem et dolū. et pͥmum quidē laudabile. ſecundū vero vitōſum. Reo igit̉ licet ſe defende̓occultādo veritatē quā ꝯfiteri tenet̉. peraliquos cōueniētes modos: puta rn̄deatad que rn̄dere tenet̉. et hoc ē calūnioſeſe defende̓ ſꝫ prudent̉ euadere. aūt licet velfalſitatē dice̓ vel veritatē tace̓ quā dice̓ tenet̉.nec aliquā fraudē adhibere: qꝛ fraus et dolusdim hn̄t mendatij qd̓ ē calūnioſe ſe defendere.hec Tho. Ꝙͣtūcunqꝫ quis haberet iuſtā cāmſꝫ qꝛ hꝫ ꝓbatōnes ſufficientes amitteret innotabile detrimētū ſub̓e vel ꝑſone. ꝓpterealicet ſibi dicere mēdatiū vel inducere falſū teſtem vel falſum inſtr̄m vel aliquid huiuſmōi.al̓ excuſaret̉ a mortali. Tertō peccat reus appellatōem iniuſtā. videlicet qͥs appellata ſnīa afferēde more ne ꝯͣ iuſta ſnīa feratur: peccat mortalit̓. qꝛ hoc ē calūnioſe ſe defende. Talis .n. agit ꝯͣ iuſticiā qꝛ officiū iudicis īpedit. vn̄ ei iniuriā facit: et etiā aduerſario ſuo cuiꝰ iuſticiā (inqͣtū p̄t) ꝑturbat. Etſicut dr̄. ij. q. vj. Oīno puniēdus eſt cuiꝰ iniuſta appellatō pronuntiatur. et tenet̉ etiam ad