Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
636
Einzelbild herunterladen
 

CitulusPrimus

omne mendatiū peccatū ē vitandū. Un̄ Iſidorꝰ in ſinonimis. mēdatiū fuge. qꝛdatiū peccatuꝫ ē. Decipit at̄ aliqn̄ ſeip̄m quiscorde facit ſibi erroneaꝫ ꝯſcīam de aliqͦ velmale iudicat alijs. Ore. dicit quod ſcit veleſtimat ſic eſſe. Oꝑe ſil̓at vnū actū proalio. Et vt ait Amb̓. xxij. q. v. Cauete. Oēsdicūt mēdatiū filij ſūt diaboli. De ip̄o .n. dicitur Io. viij. Aēdax ē et pr̄ eius .i. mēdatij primus inuētor. Et corde quidē mēdatiū dixitait ī corde ſuo vt dicit̉ Iſa. xiiij. Sil̓is ero altiſſimo exiſtimās ꝑuenire ad gloriā virtutēꝓpͥam. Ore vſus ē mendatō dixit ẜpentēpͥmis parentibꝰ. Nequaꝙͣ moriemini ⁊cͣ. Gen̄.iij. Opere aūt ẜm Apoſtoluꝫ ip̄e ſathanastranſfigurat ſe in angelum lucis.Ꝙͣtum ad primum..§. ij.Certū ē in mendato deficit veritas.xp̄c ſit veritas diſcordat ab eo. vn̄ xp̄op̄t eſſe aliqͥs mendatō. Dr̄ .n. Apoc. xiiij. deſanctis ē inuentū mēdatiū in eis. Suntaūt mēdaces. fi. ho. in ſta. Statera aūt ē q̄daꝫregula recte mēſurādi res ē iuſta ſtatera:ſꝫ mēdaces fi. ho. in ſta. In ſtatera quidē conſciētie vel opinionis int̓nalis. In ſtatera ſnīeiudicial̓. In ſtatera menſure material̓. Prima ē qͥs iudicat̉ de aliqͦ ẜm ſuā ꝯſcīam infreq̄nt̉ fallit̉ recte eſtimando. Un̄ Hieroꝰ. afferamꝰ ſtateras doloſas vbi appēdamusqd̓ volumꝰ arbitrio nr̄o dicētes hoc graue.hoc leue. Sꝫ afferamꝰ diuinā ſtateraꝫ de ſcripturis ſanctis tanꝙͣ de th̓auris dn̄icis et ī illa quid ſit gͣuius appēdamꝰ. xxiiij. q. j. Sꝫdaces fi. ho. in ſta. faciētes ſibi leuē ꝯſcīam vl̓nullā de gͣuibꝰ pct̄is. ſeu malis. vt de adult̓io.ꝓpter qd̓ ſequit̉ falſus ꝑtus. aliqn̄ et ſuppoſitoalieni ꝑtus ⁊cͣ. Secūda ē in iuditō vbi ſnīa ēqͣſi ſtatera. Un̄ Gregꝰ. xlv. di. Oīs iuſte iudicat ſteterā in manu geſtat. Sꝫ mēda. fi. ho. inſta. iniuſtas ſnīas. Tertia ē ſtatera mēſure material̓. de ꝓuer. xj. dr̄. Statera doloſaabhoīabilis ē an̄ dn̄m. Sꝫ mēda. fi. ho. ī. ſta.qꝛ faciūt aliqn̄ falſas menſuras et pōdera: veleis vtunt̉. Numiſma etiā ẜm ph̓m dr̄ mēſurareꝝ venaliū: qꝛ tm̄ monete dat̉ ꝙͣtuꝫ eſtimat̉res valoris. Sꝫ mēda. fi ho. in ſta. falſificādo monetas: vel falẜ vtēdo. Scripture etiamhoīm pn̄t dici ſtatere qꝛ eas qͣſi mēſurat̉ ſeudeclarat̉ qͥd alicui ſit ꝯcedēdum. Sꝫ mēda. fiho. ī ſta .ſ. bullas falſificādo. īſtrum̄ta aliasſcripturas. Et de hijs oībꝰ in ſe. §. declarabit̉Ꝙtum aūt ad tertiū.§. iij.pͥncipale on̄dit̉ quid demū eueniat iſtis mendacibꝰ in ſtateris et falſificantibꝰ: hoc videlicet qꝛ ip̄i decipiāt. ip̄i tandē decipiunt̉. Sꝫvbi in modico decipiunt qꝛ in terrenis. ip̄i inmulto qꝛ in eternis a diabolo decipiunt̉: nonꝑpendētes ſe inde p̄uari gloria. et eterno igne

puniri. Et ſic intelligit̉ illud pͣs. De vanitatein idip̄m ꝓcedētes .ſ. mendaces. de vanitate .i.falſitate vtunt̉ ad decipiendū. in idip̄m īcidunt .ſ. in deceptōem. Aagna .n. decepto ē quadecipiunt̉ a diabolo: qꝛ dum intēdūt et ſperātex ſuis deceptōnibꝰ ditari et gaude̓. inde ſūmed̓pauꝑant̉ ꝯtriſtant̉ demū ī pūcto ad inferna deſcendūt: ꝓpt̓ hoc igne et̓no cruciādivbi nec guttā hr̄e aq̄ valēt in refrigeriū. ſicut diuite epulone poſtulāte vt Lazarꝰ deſcende̓t ad aq̄ gutta refrigeraret linguā eiꝰ.De falſificatōne .§.iiij.nete Abb. ſy. ſuꝑ. c. Ꝙͣto. de iureiurā. ſic dicitẜm glo. in dicto. c. licꝫ ſine ꝯceſſu pͥncipisſeu imꝑatoris cude̓ monetā. vt in. l. ij. et. iij.fal. mo. ẜm Gar. et Ey. ibi. Et hoc veꝝ niſi ciuitas vel pͥnceps inferior p̄ſcripſiſſet hoc pertm̄ tp̄s de cuiꝰ initō exiſtat memoria. vt inc. Suꝑ qͥbuſdā. de v̓bo. ſig. vel niſi eſſet talisp̄ſcripſiſſet iura imꝑij. vt Iſpanie reges vidicit glo. di. lxiij. Ualētinianꝰ. ſubiacēt imperio: qꝛ de hoſtiū faucibꝰ regnuꝫ eruerūtFalſat̉ aūt moneta multiplicit̓. vt ī glo. dictic. Ꝙͣto. ſic varie punit̉. Uno falſat̉ moneta pͥncipis de nouo cubēdo. tal̓ debꝫ ꝯburivt. l. ij. c. de fal. mo. Secūdo falſat qͥs cudēdomonetā ciuitatis vel inferioris a pͥncipe. talis capite punit̉. vt. C. fal. mo. l. j. Tertōqͦs fabricat de nouo monetā: ſꝫ fabricatācudit .ſ. minuēdo. vel tīgit puta monetā ereaꝫvt appareat aurea. tal̓ punit̉ vltīo ſupplitōvel dat̉ ad beſtias ẜm ꝯditōem ꝑſone. vt in. l.Quicūqꝫ. ff. de fal. mo. Itē notandū ſcd̓ohn̄s ius cudendi monetā dr̄ fraudare tribꝰmodis. Primo ẜm Inno. qn̄ certū pōdus aprīcipio qͦlibet benario demit̉ mādato prīcipis. illā ſic diminutā mādat poſtea recipiac ſi primi pōderis eſſet. Secūdo ẜm Inno. qn̄ abiectōr cudit̉ moneta multominorispōderis vel valoris ꝙͣ eēt: deductis tn̄ expenẜfactis ea fiēda. Et ſic vult Inno. tm̄ debꝫbalē moneta in forma ꝙͣtū in materia valet:deductis tn̄ expenẜ. qͣs auctoritatē p̄ſtās ſuoface̓ tenet̉. īmo ſi prīceps indiget pot̄it in̄hr̄e aliqd̓ lucrū vt ſic minꝰ valeat ꝙͣ materiaetiā deductis expenẜ. Et hoc veꝝ ſi extͣ regnū ſpargeret̉ moneta tal̓: qꝛ tūc .ſ. extͣ regnūſpargēdo ſequeret̉ dānū etiā ſubditoꝝ. Inprimo aūt caſu credit Inno. poſſit prīcepsminuē monetā ꝯſenſu ppl̓i: qꝛ qͥlibet p̄t renūciare iuri ſuo. vij. q. j. c. ꝙͣpericuloſū. ſꝫ dicit eſſe ꝑiculoſū: dicit ſuffice̓ ꝯſenſū magna regni: qꝛ negotiū putat̉ negotiū vniuerſitatis. Fatet̉ etiā Inno. lnīam ppl̓i ſuffice̓qn̄ monēta illa ē expēdēda extͣ regnū. Tertōmo fraudat̉ ẜm Hoſti. extrīſecus vt qꝛ princeps bonā monetā reprobat vel eqͣlem vel minus valentem ſubijcit ad hoc vt de reprobatabonū foꝝ hēat. et illā ꝯflari faciat cudi.