TitulusPrimus

quis alienā ancillā rapuerit nō cauſa lucri:ſꝫ libidinis nō ꝯmittit furtū. ff. eo. l. Uerum.Ip̄ius rei vel vſus poſſeſſionis vere dicit̉. qͥanonſolū ꝯmittit furtū qui rei dominium pultlucrari: ſed etiā qui bult in re ip̄a lucrari vſū⁊ poſſeſſionē. di. l. Qui ſacrū. ff. eo. l. qui inuēta. ¶ Quot ſūt ſpēs furti? ℟o. due. Nā aliudeſt manifeſtum .ſ. illud cum quo fur dep̄henditur priuſꝙͣ veniat ad locum deſtinatū. Aliudnon manifeſtū cum quo non dep̄henditur. ff.eo. l. ij. ⁊. iij. Itē nota ꝙ quedā remanēt in nomine generali. quedā ſub ſpāli. veluti. Sacrilegiū qd̓ furtū eſt rei ſacre. Peculatus qd̓ eſtfurtū de republica. xxiij. q. v. Quid gͦ. Abigeatus qd̓ eſt furtū qn̄ quis diſpergit gregē ⁊ in̄furat̉. Plagium qd̓ dicit̉ furtū hoīs .ſ. qn̄ qͥslibeꝝ hoīem ſcient̓ vendit vel emit. ff. d̓ plag.l. j. et. iiij. Et eodem modo ſi ſeruum alienumſolicitauerit vel aſportauerit.De furto in genere..§. j.Notandum gͦ ꝙ furtū ꝯmittit quis qn̄ abſtulit rem alienā fraudulent̉ ⁊ ſciens nō eſſe ſuāocculte. ⁊ ē mortale niſi eſſet quid minimū. vtfructus ortoꝝ in ꝑuo valore et huiuſmodi: qꝛtunc veniale niſi illud modicum abſtuliſſet etintentōne et notabilit̉ accipiēdi vel dānificādi ſi potuiſſet: qꝛ tūc eſſet mortale ẜm. b. tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. lxvj. arti. vj. ⁊. xiiij. q. vj. c. fi. Et tenetur etiā reſtituere rem furatam ꝙͣcitius p̄tniſi illa a quo abſtulit tantūdem habuiſſet deſuo et nolebat reddere: qꝛ in tali caſu nō tenetur ad reſtitutōem ẜm Hoſti. niſi ꝑ hoc fieretalteri gͣuamen. peccauit tn̄ talis gͣuit̉ ſic auferēdo ſi poterat in iuditō rem ſuā recuꝑare:qꝛ nō debebat ſibi facere iuſticiā ſed iudex. Siaūt in iuditō nō poterat rehabe̓ ſuū vel ꝓpterdefectū ꝓbatōnis vel ꝓpter tÿrānidē vel potētiam ip̄ius. tūc etiam nec accipiēdo peccauit.niſi inde alijs ſcandalū pararet̉ ẜm Tho. ſcd̓aſcd̓e. Idē Pe. de pal̓. in. iiij. ⁊ Henricꝰ de Gan.Ad quod etiā facit dictū Augꝰ. xiiij. q. v. nonſane. Quicquid ab īuito ſumit̉ iniurioſe aufert̉. Nam pleriqꝫ nec medico volūt impende̓honorem ſuū ⁊cͣ. Et qd̓ dictum ē de furto .ſ. ꝙcū ſine ſcandalo alioꝝ rē ſibi furatā vel aliudtanti valoris p̄t acciꝑe ab eo qui abſtulit qn̄in iuditō recuꝑare nō poſſet non tenetur reſtituere. Idem videtur dicendū d̓ rapina. vſura. et fraudulētia. et alijs dānificatōibꝰ iniuſtis. Et qꝛ bona fides non patitur vt idem bisexigat̉. tutum eſſet heredibꝰ ſuis declarare ꝙille non tenet̉ ſibi ꝑ aliquem modū honeſtū.vel donare ei ſi quid debeat ille fur vel raptorvel al̓ dānificans. Et hoc dico ne ille qͥ alienūdetinebat ꝯſciētia ductus reſtituat illud male ablatū ei ex quo habebat ius ſuū et ſic habebit bis ſuum. ¶ Pro maiori declaratōne p̄dictoꝝ. Nota ꝙ in qͣtuor caſibꝰ nemo ſibi ſatiſfacere p̄t. Primo qn̄ iuridice vel aliter p̄t

ſuū rehabere .i. petēdo ab eo qui ē ſibi debitor.vel ip̄m in iuditō ꝯueniendo ꝑ ꝓbatōnes ſufficiētes qͣs habet. ⁊ ſibi fieri ſperat iuſticiā: facit .n. tunc ꝯͣ ius exp̄ſſū. ar. di. ix. Imꝑatores..§. Quicūqꝫ gͦ legibꝰ. Secūdo in iuditō ordinario et ꝯmuni. Nemo .n. p̄t eſſe iudex in ꝓpͥacā. vt habet̉. C. ne quis in ꝓp̓a ca. ſ. j. qd̓ inſtitutū ē iuſte. tū ne fur vel raptor dep̄henſus ſeexcuſare poſſet dicēs ſe debere hr̄e ab alio cuifuratus ē. tū qꝛ inde orirent̉ ſcandala ⁊ diſcordie ſi extra ordinariū iudicium qͥlibet ſibi ſatiſfaceret. tū qꝛ plus poſſet acciꝑe ꝙͣ qd̓ debethabere dicēdo rem ſuā maioris p̄tij ꝙͣ ſit et eaquaꝫ abſtulit minoris ꝙͣ ſit. ¶ Tertō in dubio.tūc .n. ē ſuꝑioris ſentētia requirenda. al̓ accipiēdo cuꝫ ſe exponat ꝑiculo furti exqͦ dubitatpeccaret gͣuiter. ar. di. xxxiij. habuiſſe. Indecens eſt et ſatis abhoīabile dedecꝰ vt in re dubia certa det̉ ſentētia. Quarto cū veriſil̓e eſtinde ſcādalū ꝓximoꝝ generari et gͦuamē: pita qꝛ vel capiet̉ vel credet̉ ꝙ qͥ innocēs ē illudfurtū feciſſet. Nemo .n. cū alteriꝰ iactura debꝫlocupletari. de re. iu. li. vj. Quinto qn̄ ex hocīmineret periculū ꝓpe fame: puta qꝛ veriſimilit̓ eſtimari p̄t ꝙ ſciet̉ et vt fur diuulgabit̉ cūnō poſſit ꝓbare illū ſibi eſſe debitorē cui abſtilit. ar. xij. q. j. Nolo. ibi. Qui fidēs ꝯſciētie ſuenegligit famā ſuā nimis crudelis ē. Sexto ſiīminet ei ꝑiculū ꝓpͥe ꝑſone vel vite. puta quiapoſſet accuſari vt fur: qꝛ hoc eſſet tēptare deūar. xxij. q. ij. Queritur. Septimo ſi imminetꝑiculū ꝯſciētie: puta qꝛ nō credit ſibi licere ſꝫfurtū reputat. vel qꝛ ſe exponit ꝑiculo ꝑiuriꝑatus ꝑiurare cū peteret̉ potiuſꝙͣ dice̓ veritatē. ar. xxviij. q. j. §. Ex hijs oībꝰ. et. xxij. q. v.Qui ꝑiurare. Peccat gͦ in hijs caſibꝰ ſibi ſatiſfaciēs. Satiſface̓ aūt ſeu reſtituere nō tenet̉niſi plus debito accepiſſet. vel niſi ei nō ſatiſfaciendo ſue reſtituēdo vnum de quinqꝫ vltimispericulis euenire poſſet cui tn̄ obuiaret̉ reſtituendo. ar. extͣ. c. cum ex iniūcto. de noui oꝑ.nun. §. Suꝑ eo. Et ratō hoꝝ ē quia ſic retinēsS ſe vel ꝯtra ꝓximū ꝑuerteret iuſticiaꝫ naturalem. Item nota ꝙ ſi filiuſfamilias abſtulit de bonis parentū ꝯͣ voluntatē eoꝝ furtumꝯmiſit. etſi eſt quid notabile mortale ē. ⁊ſi coheredes haberet poſt mortem eoꝝ videt̉ obligari illis ꝓ eo quod ꝯtingebat illos de ſic ablatis ſi ſūt in notabili quātitate: niſi obtinuiſſet remiſſionē ſuꝑ hijs ab ip̄is parentibus. ⁊multomagis emancipatus tenet̉. Nec poteſtfiliuſfamilias ẜm Ray. in ſūma dare elemoſinam de peculio ꝓfectitō et aduentitō niſi credat pr̄em ꝑmiſſurum. vel niſi ſit de licētia patris in ſcolis vel in ꝑegrinatōne. De caſtrenſiaūt vel quaſi caſtrēſi p̄t. Pro huius declaratōne nota ẜm Vil. Peculiū caſtrenſe dicit̉ qd̓filio familias occaſione militie a parentibusvel alijs donatur vel ipſe in malitia acquirit.