Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
615
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumDecimūquintū

rep̄henditur: qꝛ abſtulit illi occaſioneꝫ idolatrandi. Et hoc niſi ex ip̄o facto ſequeret̉ graue ſcandalū alicuius. Si quis autē auferret adiuite auaro vel vſurario vt inde daret pauperibꝰ nō ꝑ hoc excuſaret̉ a furto. vt expreſſeon̄dit Augꝰ. in quadā omel̓. Forte aliqͥs cogitat ⁊ dicit. Aulti ſunt xp̄iani auari ⁊ cupidi nō habeo pct̄m ſi illis abſtulero ⁊ pauꝑibꝰd̓dero. vn̄ illi nil boni agūt: mercedē hr̄e potero. Sꝫ huiuſmōi cogitatō diaboli calliditateſuggerit̉. naꝫ ſi totū tribuat qd̓ abſtulit additpotiꝰ pct̄m ꝙͣ minuat. hec ille. xiiij. q. v. forte.Ꝙͣtum ad tertium.§. iij.vbi notabat̉ ꝑticipatō vſurpatōnis alienorū.ibi. currebas cū eo .ſ. eundo ad furandū. Curſus aūt importat effectū magnuꝫ ad ip̄m furtum. Dicit aūt Salomon ꝓuer. xxviiij. Quicū fure ꝑticipat odit aīam ſuā. Triplex autērō aſſignat̉ quare furtū ē peccatū grāde. Prima ē qꝛ ꝯtra caritatē agit̉ q̄ ꝯſiſtit in dilectōne nonſolū dei ſꝫētiā ꝓximi. Qd̓ aūt ē ꝯͣ caritatē mortale eſt. cū ꝑ eā habeat̉ vita ſpūalisaīe. ꝑtinet .n. ad caritatē ꝓximi vt nonſolumquis velit ei bonū ſꝫetiā ad hoc oꝑet̉. ſed perfurtū nō oꝑat̉ quis bonū ꝓximo. īmo ꝯtrarium .ſ. nocumentū in rebꝰ ⁊ſi paſſim ſibinuicēhomīes furarent̉ ꝑiret humana ſocietas. hecTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxvj. arti. vj. Secūda ratō ēqꝛ furtū ē ꝯtra iuſticiam que reddit vnicuiqꝫqd̓ ſuū eſt. ꝑ furtū .n. accipit̉ qd̓ eſt alteriꝰ qd̓ſibi nō debet̉ .ſ. auferēti. qd̓ aūt ē ꝯͣ iuſticiā eſtmortale. cū agit̉ nōſolū ꝯͣ bonū alicuiꝰ ſꝫetiaꝫꝯͣ bonū ꝯmune. vn̄ ⁊ leges oēs puniunt furtagrauit̓. qꝛ nocent bono ꝯmuni. et ẜm aliquasleges poſitiuas municipales morte puniunt̉tales. Scd̓m aūt legē diuinā puniebant̉ furta pena damni. qꝛ debebat reſtituere quatuoroues pro vna. quinqꝫ boues pro vno. vt habet̉Exo. xxij. et huiuſmōi. Tertia rō eſt qꝛ in furto ꝯmittit̉ dolus ſeu fraus. dū .ſ. occulte accipit quaſi ex inſidijs vſurpando rem ꝓximi: ſꝫdolum ⁊ fraudē ꝯmittere vbi eſt notabile dānum ꝓximi non ē abſqꝫ graui peccato. pͣs. Uirum doloſū abhoīabit̉ dn̄s. Eſt autē mortalenonſolū cū furat̉ qͥs qd̓ notabilis valoris eſtin ſe. ſꝫetiā cū notabile impedimentū ⁊ nocumentū eſt ei cui aufert̉. vt. xx. ſolidi in ſe paꝝſunt tn̄ pauꝑi multū eſt. Sꝫ ſi quis in ſe paꝝquid aufert ꝑatus et diſpoſitus actualit̓ multū auferre ſi ꝯmode poſſet furtuꝫ ꝯmittit qd̓mortale eſt. Un̄ Hieroꝰ. Fur nōſolum in maioribꝰ ſꝫetiā in minoribꝰ iudicat̉. Non em̄ qd̓furatum eſt ſed mens furantis attendit̉. xiiij.q. vj. c. fi. Quod intelligit̉ cū intēdit accipereetiā multū. al̓ in minimis nō ꝓpe furtum necmortale ē. Qd̓ aūt dicit̉ ꝓuer. vj. Nō grandise culpa cū quis furatus fuerit. nō ꝓpterea dicitur qꝛ in ſe nō ſit mortale: ſꝫ vt dicit. b. thoſcd̓a ſcd̓e. q. lxvj. arti. vj. duplici ratōne. primo

ꝓpter neceſſitatē inducentē ad furandum quevel diminuit culpā vel totalit̓ tollit. cū .ſ. eſſetextrema neceſſitas vt dictū ē ſupͣ. Un̄ qͣſi hācrōneꝫ aſſignās qͣre nō ſit grandis culpe. ſubdit Salomō. Furat̉ .n. vt eſurienteꝫ impleataīam. ſcd̓o ꝓpt̓ ꝯꝑatōnem ad reatū adulterij.qd̓ vtiqꝫ ē gͣuius. vn̄ morte punit̉ in lege diuina. Un̄ d̓ fure ſubdit̉. ꝙ dep̄hēſus reddet ſeptuplū. qͥ aūt adult̓ ē ꝑdet aīam ſuā. Currit gͦ cūfure qͥ ꝑticipat cū eo in furto. Quod vt notatUgo. cardi. ſuꝑ v̓. ſupͣdicti p̄s. fit nouē modisꝯtētis in hijs verſibꝰ. Iuſſio. ꝯſiliuꝫ. ꝯſenſus.palpo. r̄curſus. Participās. mutꝰ. nō obſtās.nō manifeſtās. Quos v̓ſus ponūt plures doctores. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. et in. iiij. Alb̓. et alij.Sꝫ eoꝝ declaratōeꝫ habes plene in p̄cedēti. c.d̓ rapina. qd̓ ſufficeret ꝓ alia p̄dicatōe. ibi. vide. Idem enim iuris eſt in ꝑticipatōne rapineet furti. Capi. xv. de Furto. ⁊ de multis ſpeciebꝰ ſeumodis furti. et de inuētis que ſibi retinenturet de pignore. et de ꝯmodato. et de depoſito. etde locatōne. et ꝯductōne. et de p̄ſcriptōne. qūoſ. in hijs cōmittat̉ furtum vel aliud peccatū.Ortum eſt ꝯtrectatiorei aliene mobil̓ et corꝑalis frauduloſa īuito dn̄o lucrifaciēdi gr̄aſiue ip̄ius rei ſiue vſus poſſeſſionis vere. vt. ff. eo. l. j. Contrectatō ponitur inpredicta diffinitōne quia ſine ea non eſt furtūetiam ſi interueniat voluntas vel verbum. tn̄per ſolam voluntatē erit quis tranſgreſſor alterius precepti .ſ. illiꝰ. Non ꝯcupiſces rē ꝓximi tui. Rei aliene ponit̉ in diffinitōe. quia inre ꝓpria non ꝯmittitur furtum. intellige niſialius haberet in re illa aliquod ius. puta cuires erat pignorata vel ꝯmodata. quam dominus frauduloſe capiendo furtum ꝯmitteret.ff. eo. l. Si res. §. Si is qui rem in principioIdem Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiij. Robilis et corporalis dicit̉. qꝛ in rebꝰ īmobilibꝰ vt in agrovel incorꝑalibꝰ. vt ſunt actōnes et ſeruitutesnon cōmittitur furtum eo ꝙ talia nō poſſintꝯtrectari. Frauduloſa dicitur qꝛ cum aliquiscredebat rem eſſe ſuam que nō erat. vel ſi nonerat ſua credebat ꝙ etiam ab eo qui habebatibi ius poſſet acciꝑe. nō ꝯmittit furtū licet al̓teneat̉. Inſti. de vi. bo. rap. §. qꝛ tn̄. ⁊. §. ſe. Inuito dn̄o dicit̉: qꝛ ſi credit dn̄m ꝑmiſſurum etſubeſt iuſta cauſa credēdi non tenetur. Secꝰſi nō ſubeſt. ff. eo. Si is qui. Et dicit̉ dn̄s inuitus etiā ſi videat rē auferri ꝙͣuis non ꝯtradicat. ff. eo. l. penult. Si autē putat face inuitodn̄o ⁊ tn̄ dn̄s vult. furtū quidē facit ꝙͣtū ad intentōem ſꝫ nō tenet̉ ad reſtitutōnem. nec dn̄sp̄t petere obſtante ſibi ſua voluntate. ff. eo. l.Int̓ oēs. §. penul. Lucrifaciēdi gr̄a dicit̉. qꝛ ſi