TitulusPrimus
ſubditoꝝ: ſꝫ ꝑ violentiā et coactōem ſuꝑioꝝ.Sedſi certū ē ꝙ ab initō fuit impoſitum taleonus terre ſine malicia ⁊ fraude .ſ. ꝙ dn̄s poſſit capere ꝙͣtum vult a ſubditis. et ꝙ poſſit retinere oīa mobilia ſi receſſerint. cum quilibetpoſſit imponere rei ſue onus qd̓ dult. videturpoſſe tolerari ꝙ intantū vtat̉ tali ꝯſuetudineꝙ non grauet vltra modū manētes vel inde recedentes: nec tenet̉ ad reſtitutōem. Si aūt ciuitas vel caſtꝝ regatur ꝑ plures ſimul ſicutfit in multis Italie ciuitatibꝰ. tunc cū ciuitaseget pecunijs ꝓ defenſione ſui in iuſto bello.vel ꝓpter alios caſus occurrētes: ꝯmunit̉ eligit aliquos ex ciuibꝰ qui habeant imponerevnicuiqꝫ ꝓ rata eī contingente ẜm facultatesſuas. Et hoc fit tripliciter. Uno modo ꝙ dicticiues electi ad diſtribuendū dicta onera īponant vnicuiqꝫ ẜm ꝙ reperiunt eum habere inſubſtantijs et lucris debita inueſtigatōne ſuꝑhoc facta. puta ad ratōnem vnius libre ꝓ cētenario eoꝝ que hn̄t. et huiuſmodi. Et tunc ſiex certa ſciētia ob odiuꝫ vel aliud īponit alicui vltra ratā ei cōtingenteꝫ ẜm ea q̄ reꝑtusē habere. rapinā facit ⁊ mortalit̓ peccat: ⁊ tenet̉ ei ſatiſfacere de illo pluri qd̓ ſibi imponitvltra debitū qn̄ ex ſua impoſitōne ille recipittale grauamē. Cōtingit .n. aliqn̄ ꝙ illi nō imponit̉ tāta tallia vel collecta vel p̄ſtantia qͣnta ꝑ illū impoſita ē qͥ voluit ſupͣ debitū gͣuare: qꝛ .ſ. alij qui cū eo habent diſtribuere plures nō ꝯcordāt cū ip̄o ita aggrauādo. Et tūcexqͦ non dānificat licet hoc intenderet peccatquidē tn̄ mortalit̓. ar. xxij. q. v. Qui ꝑiurare.ſed nō tenet̉ ad reſtitutōem. Si aūt om̄es velmaior ꝑs ꝯueniūt in īponēdo illi vltra debitūpeccant mortalit̓ et tenent̉ in ſolidū quilibeteoꝝ qͥ grauat ad ſatiſfaciendū de dāno. extͣ deiniurijs et dam. c. ſi culpa. Sed ſi minus debito imponūt ſcient̉ tanꝙͣ minus hēant ꝙͣ cōpertū ē. veletiā ex diſſimulatōe vel negligentia notabili nō querūt ſufficient̉ de ſubſtātieqͣntitate quā habent quibꝰ imponit̉ p̄ſtantiapeccāt mortaliter. et ꝯmunitati quideꝫ nō tenent̉: qꝛ ꝯmunitas et ſi ꝓ vna vice nō colligitꝙͣtum indiget ponet iteꝝ et pluries ẜm taxātn̄ factam ab impoſitoribꝰ illi qui alleuiatꝰ ēꝯͣ debitum certū ē ꝙ non tenent̉. īmo potiusip̄e videt̉ obligari illis qui impoſuer̄t in eo ꝙꝓ eo ſatiſfacerent. vnde magis illis tenereturquibꝰ iterū imponit̉ vel pluries. Sꝫ quia eſtobſcuꝝ et nimis difficile reꝑire quibꝰ ex illis⁊ inqͣntū teneat̉. videt̉ dicendū ꝙ ad arbitriūboni viri debeat pauperibꝰ erogare. precipuehijs qui ſunt de numero eoꝝ quibꝰ imponuntur plus vel minꝰ ẜm qͣntitatē ſubtractam exiniuſta diminutōne collectaꝝ vni vel pluribꝰfactaꝝ. Et in eo caſu cū ẜm qͣntitatē ſubſtātiehabite et lucroꝝ imponit̉ vnicuiqꝫ. ciues quioccultant bona ſua mobilia vel īmobilia vel
fingunt minus valere. aut debita hr̄e vt minꝰimponat̉ eis. furtū cōmittūt: et tenent̉ ꝯmunitati ſatiſfacere. niſi ꝓbabilit̉ ſcirent qͣſi oēsillud face̓ .ſ. occultare ꝑtem ſuoꝝ bonoꝝ. tūcem̄ videntur poſſe excuſari: qꝛ omnia manifeſtādo vltra debitū grauarent̉ ẜm ratā ꝯtingētē. Cauere tn̄ debent in omnibꝰ a mēdatijs. etmultomagis a ꝑiurijs. ar. xxij. q. ij. primum.Secundo modo im .§. iij.ponit̉ p̄ſtantia vel collecta ciuibꝰ ab electis aꝯmunitate ad huiuſmodi. ita videlicet ꝙ īponāt vnicuiqꝫ nōſolū ẜm bonoꝝ qͣntitatē quāreperiūt hoīes habere ſꝫ etiā ẜm iudiciū ip̄oꝝimponentiū .i. ẜm ꝙ credūt illos hr̄e quibusimponūt. ita ꝙ ſimplicit̓ ꝯmittit̉ ꝯſciētie ⁊ iudito īponentiū. videt̉ tn̄ ꝯmunitas intendereꝙ iuſte faciāt hoc vnicuiqꝫ videlicet pro rataſua. Et tūc ſi ex certa ſciētia plus alicui īponūt ꝙͣ debeāt vt illi noceāt. vel vt alios indebite alleuiēt minꝰ debito īponēdo peccāt mortalit̉: et tenent̉ om̄es illi qui hoc faciūt ſatiſface̓ de dānis inde ſecutis leſis. ar. de iniur̄. etdā. c. ſi culpa. de illo pluri vltra debitū ꝯmunitati ſoluto. Si aūt ex errore alicui plus iuſto imponūt credētes illū multo plura haberebona ꝙ manifeſtat. et ẜm illā qͣntitatem quācredūt ex ꝓbabilibꝰ ꝯiecturis imponūt et nōplus. vident̉ excuſari a peccato et ab obligatōne ſatiſfactōnis. dūmodo nō moueant̉ leuibus ꝓbatōnibꝰ et ſuſpitōnibꝰ et rumoribꝰ hominū et p̄cipue maliuoloꝝ: ſed ꝓbabilibꝰ rōnibꝰ vrgentibꝰ facta debita diligentia al̓ tenerent̉ .ſ. grauando ex ignorantia craſſa. vt indicto. c. ſi culpa. in quo etiā d̓bet attēdi famaet ꝯuerſatō ip̄ius cui imponit̉. que ſi laudabilia ſunt ẜm ꝯmunē eſtimatōem tutius eſt ſibicredere in hoc et ẜm aſſignata impone̓ ꝙͣ ꝓpͥaopinione moueri: qꝛ humanū iudiciū ſepe fallitur. de ſen. exco. c. a nob̓. Secus aūt eſt ſi fama illius vacillat. Si vero mimus debito notabiliter īponūt ex certa ſciētia ob parentelāvel amicitiā vel pͥuatam vtilitatē. aut etiā exnotabili negligētia quia nolunt diligent̉ inqrere. vnde poſſent defacili inuenire illū multoplura habere ꝙͣ oſtendat ẜm que debent īponere. peccant mortaliter faciētes ꝯͣ iuſticiamet tenent̉ ſatiſfacere alijs qͥ inde plus gͣuāturꝙͣ grauauent̉ ſi a p̄dictis fuiſſet ſoluta debitatallia. niſi forte hoc facerent .ſ. minus debitoimponendo alicui. ne ſi ſecus fieret molireturaliquid ꝯtra ꝯmunitatē. vel etiā quia in preteritum fuerit in huiuſmodi ſupra modū grauatus quaſi in hoc volētes ei recōpenſare dedanis. Occultātes aūt bona vel pautiora aſſignātes ꝙͣ habeāt ex eo ꝙ veriſimilit̓ credūtꝙ nō ſtabūt illi informatōni ſed plus eſtimabūt ip̄m habere. et ſic plus imponent qꝛ de ciuitate ſciūt et alios ſic facere. vident̉ poſſe excuſari. cauendo tamen a mendatijs ⁊ ꝑiurijs.