Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
556
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

depoſiti. Naꝫ depoſitū veꝝ ſtat ꝑiculo deponētis nō depoſitarij niſi ex ſua culpa amitteret̉: nec lucꝝ ītendit deponēs intendens hr̄ea depoſitario: ſed potius ecōuerſo. ꝓpt̓ ſeruitium ꝯſeruandi. Sꝫ in caſu nr̄o ſtat pecuīavt dictum eſt ꝑiculo recipiētis in om̄i caſu ⁊lucrū inde dans reciꝑet. Sꝫ nec igͦrancia excuſat a pct̄o. qꝛ vſura eſt ꝯͣ ius dīnuꝫ ⁊ naturale cuiꝰ ignorācia nemineꝫ excuſat. vt. j. q.iiij. §. fi. niſi forte aliqͥs ſimplex vt mulier nōcrede̓t eſſe vſurā. nullo modo talia facturꝰ ſiſciret ibi eſſe vſurā vel aliud pct̄m. talis etſiexcuſaret̉ forte a pct̄o non tn̄ ab obligatōereſtitutōis. ſicut pupillꝰ excuſat̉ a pct̄o vſure nomine ſuo facte a tutore. cum neſcit eſſepeccatum. quia nondum eſt capax rationis.non tamen excuſat̉ ab obligatione reſtitutionis ſi vſuras recepit a tutore. Inquirendū eſtᵐ. §. xxxvij.etiaꝫ de diuerſis modis ſocietatū quō fiant.Et pͥmo querit̉. An dās pecuniā mercatoriad mercandū vl̓ artifici ad mat̓ias emendūvt ex eis artificiata faciat cū pacto vel etiaꝫſine pacto. ſꝫ cū hac intentōe pͥncipali ꝙ capitale ſit ſaluū et ꝑtē lucri habeat. nūqͥd taē vſurariꝰ? ℟o. ẜm Lau. de ridol. Sciendū ꝙglo. ī. c. pleriqꝫ. xiiij. q. iij. tenet ꝙ talis ꝯͣctꝰnō ſit licitꝰ exqͦ ꝑiculū ſpectat ad recipiētēſꝫ ſi ꝑiculū capitalis ſpectaret ad vtrūqꝫ tūccū ſocietas cōtrahat̉ ꝑ talia verba tūc beneē licitꝰ. licitū eſt em̄ ꝙ vnꝰ ſocius ponat pecuniā ⁊ aliꝰ oꝑaꝫ. ⁊ ſic ſuppleat labore qd̓ deeſt ī pecunia. Et licꝫ Hoſti. in ſūma velit defende ꝙ etiāſi damnū ſuſcipiet ī ſe recipienstalis ſocietas ē licita. ⁊ allegat. ff. ꝓ ſocio. l.ſi nō fuerit. Et qꝛ in alijs ꝯtractibꝰ valet pactum appoſitū preter naturā ꝯtractus vt dānū ſpectet ad ſuſcipientē vt in ꝯmodato ⁊ ſimilibꝰ. ⁊ ſic tenet ex vi pacti. qꝛ ꝯtractus exꝯuentōne legē accipiūt. de re. iu. Tn̄ Azo etAccur. in dicta. l. tenēt ꝯtrariū. qꝛ talis nonē vera ſocietas: cū ſit ꝯͣ eiꝰ naturā. Societasem̄ eſt quedā fr̄nitas. ff. ꝓ ſocio. l. veꝝ. vn̄ ſequit̉ ꝙ tale pactū nō ſit p̄ter ſꝫ ꝯͣ naturā cōtractus: vn̄ nō valet. de p̄ca. c. fi. De naturaem̄ ꝯͣctus ſocietatis eſt ꝙ ꝑtes ſint eqͣles niſialiud ſit dictū. nō em̄ negat̉ quin agi poſſit īcontractu ꝙ ad vnū ꝑtineant due ꝑtes lucriad aliū tercia. ſi is qͥ plus dꝫ hr̄e plus ꝯtulitſocietati vel pecuīe vel oꝑe vel cuiuſcūqꝫ artis. vt in dicta. l. ſi nō fuerit. al̓ ſecus rōne iādicta. qꝛ .ſ. ſocietas ē quoddā ius fr̄nitatis ⁊hec eſt rō ſpālitatis. qͣre ex vi pacti talis ſocietas nō valebit. ꝙͣuis in alijs ꝯͣctibꝰ pactuꝫappoſitū teneat. vn̄ opīo hoſti. in hoc nō eſttenēda cum nō ſit equa ſꝫ opīo ꝯͣria quaꝫ tenet Goff. et Io. cal. Dicit em̄ Goff. Uis ꝙ ſitpera ſocietas: fac vt dāna ⁊ lucra ſint ꝯn̄ia.Intelligēda etiā ſunt p̄dicta eē vera ẜm Io.

cal. cū mercantia eſt licita. al̓ ſecus. et allegat. c. ꝑ vr̄as. de dona. inter virū ⁊ vxorē. Quid aūt cū ali­ .§. xxxviij.quis tradit pecuniā negociatoribꝰ vel artificibꝰ ad exercendū in licitis negociationibꝰ.intendens etiaꝫ ſe velle damnū ꝑticipare exprimēs lucꝝ: ſed ob ſui ſecuritatem exigit amercatore pl̓ artifice inſtrumentū de pecuīamutuata al̓ bata nō ſub noīe ſocietatis ſedmutui vel depoſiti. nunqͥd talis pt̄ licite ꝑcipere lucꝝ: ℟o. Uidetur ꝙ nō. qꝛ vitioſus eſtꝯtractus ⁊ ꝑiculoſus negociatori vl̓ artifici.Nā poſſet talis tradēs pecuniā ad placitū ſuum mutare intentōꝫ. ⁊ cum cōtinget mercatorē ꝑdere poterit totū capitale petere tanꝙͣmutuatū vt cantat īſtrumentū. Poſſet etiāmori inteſtatꝰ ⁊ he̓des exige̓nt ẜm tenorē inſtrumēti qd̓ reꝑirēt. Eſt etiā hoc ſcandalizatiuū ꝓximoꝝ qui ſciunt illū ꝑciꝑe fructū exmutuo: vn̄ inducendꝰ eſt talis ad deſtruendūꝯtractū mutui ſi vult ꝑtē lucri. Et de ſic ꝑceptis in preteritū ꝯcordet ſe cū illo reſtituendo vel remiſſionē petendo ⁊ hmōi. Poteſt tn̄bene qͥs ob ſui ſecuritatē pete̓ ⁊ tenere pigͦraa mercatore vl̓ artifice talia .ſ. ex qͥbꝰ nō ꝑcipit vtilitateꝫ in vtendo. Ad ꝓuidendū ſibi decapitali ꝯͣ fraudes mercatoꝝ dicentiū ſe ꝑdidiſſe cū nō ꝑdunt. pt̄ etiaꝫ face̓ pactū ꝙ vultꝑteꝫ dāni qd̓ mercator incurre̓t ſi ſufficient̉hoc ei on̄dat. Poteſt etiā face̓ pactū ꝙ exerceat pecuniā ſuam in qͥbuſdaꝫ locis ⁊ nō inalijs ⁊ in qͥbuſdam mercantijs et nō in alijs.etſi ſecus ille fecerit ⁊ damnū patiat̉ totumſuum erit: qꝛ ꝯtra pactū venit. Debet etiā ſibi declarare ꝙ ſolū in negociatōibꝰ licitis pecuniā ſuam ꝯmertietur. ꝙ ſi ſciuerit ꝯtrariūfacere poſtꝙͣ ei hoc ꝯſtiterit non ꝑticipet delucro ſed pecuniam ſuam repetat.Interrogandū eſt. §. xxxix.etiā vbi expedit de traditōne aīalium ad lucrū que ꝯmunit̉ ſoccida appellat̉. licet aliqn̄alius ꝯͣctus ſit ibi īmixtus ⁊ aliqn̄ etiaꝫ vſura. Nota gͦ ꝙ pecora tradi pn̄t multiplr̄. Unomō ad cuſtodiā: puta cū alicui dant̉. xx. capita paſcēda ſub certa mercede. vel etiā ſubcerta ꝑticipatōe de ꝓuentu gregis. et tūc ẜmVil. ſi dn̄s ip̄oꝝ retinet ſibi ꝑiculū aīaliumeſt ꝯͣctus locatōis ⁊ de ſe licitus. ſꝫ ſi nō retinet ſibi ꝑiculū ſꝫ imputat ꝯductori. eſt illicitus. niſi forte illud damnū ꝓcederet mere exnegligencia cuſtodie. Alio mō pn̄t tradi qͣſiꝑ modū mutui: puta cū qͥs dat alicui ruſtico. xx. capita cū pacto ꝙ ſint firma in numero vel ī pretio ip̄oꝝ in om̄eꝫ euentū. et tūc ſitotū lucꝝ ſit ruſtici ſicut eſt damnū. licitumē ẜm Ul. qꝛ idē eſt ac ſi mutuaſſet ei pecuniaꝫde qua emiſſet tot capita. Si at̄ vult ꝑtē lucri ſaluo ſuo capitali: vſura ē. qꝛ illud lucꝝuult rōe mutui qd̓ ꝓhibet̉. xiiij. q. iij. c. vſura.