Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
526
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

Ohabundās petit ſibi adijci certā ſūmaꝫ pecunie vel alteriꝰ vt ad equalitatē veniat̉ ꝑmutatōis. pt̄ hoc fieri auctoritate ſuꝑioris et petat̉ aliqͥd tꝑale ab altera ꝑtiū. ex eoſuū bn̄ficiuꝫ plus hꝫ de iure ſpūali ꝙͣ aliud.In his em̄ duobꝰ caſibꝰ ꝯmitteret̉ ſimonia.pͥmo videlꝫ ſi talis ꝑmutatio fieret int̓ ꝑtesſic adinuicē paciſcētes ꝑmutantes ſine officio ſuꝑioris. ſecundo ſi etiā ex officio ſuꝑioris fieret talis ꝑmutatio et aliqͥd tꝑale daret̉ ab eo minus habꝫ de iure ſpūali in ſuobn̄ficio ei plus hꝫ in ſuo hac rōne. extͣ dere. ꝑmu. c. ad qōnes. Sꝫ ſi plus baret̉ ex eo aliud beneficiū in fit ꝑmutatio hꝫ plusde tꝑalibꝰ preciſe hoc reſpectu fieret. etetiā ꝑtinet reſpectu ſpūalium iuriū: eſſetſimonia. Si aūt fiat ꝑmutatio ſimplr̄ de beneficio ad beneficiū vel de eccleſia ad eccl̓iaꝫ ſuis iuribꝰ et poſſeſſionibꝰ tunc ſi fit hocauctoritate pactione ꝑtiuꝫ tm̄ eſt ſimonia:ſꝫ ſi fiat ex officio ep̄i eſt ſimonia. pt̄ em̄ep̄us trāſferre ꝑſonas et face̓ ꝑmutationes:ꝑtes aūt de hoc adinuicē ꝯferre debēt ẜmUl. Inno. dīc poſſent dice̓ ep̄o tali meliꝰꝯpete̓t eccleſia mea mihi ſua. hmōi. IdeꝫHoſti. Sed Vil. dīc ꝑtes que faciūt ꝑmutationē pn̄t ſibinuicē intimare voluntatemſuā abſqꝫ pct̄o aliquo. Io. at̄ de ijmo. ſupercle. ne cōceſſione. de re ꝑmu. dicit glo. ſuꝑillud verbū cle. volentibꝰ. arguit tractatꝰde ꝑmutando pt̄ int̓ ꝑtes p̄cedere ꝑmutationem. Nec ob. c. queſituꝫ. de re. ꝑmu. quia ibinon loquitur de tractatu de ꝑmutando ſꝫ deip̄a ꝑmutatōe que dꝫ expediri ꝑtes ſedex mero officio iudicis. ideꝫ notat ibi Paulus. Ideꝫ etiā dīc glo. dct̄e cle. ī reſigͣtionedicti benefitij pt̄ expͥmi illa fiat ex cauſaꝑmutatōis: et ideo fieri pt̄ ẜm Vil. quia iushoc ꝑmittit. vt ſupͣ. eo. c. vno. li. vj. Ꝙͣuisde rigore reſignato debeat eſſe libera nulladꝫ eſſe adiectio. j. q. ij. ꝙͣpio. tn̄ hoc ꝓcedit exeqͥtate ſcripta preualet rigori ex ſcriptaeſt. C. de iudicijs. l. placuit. Idem etiaꝫ dīcꝙͣuis Inno. dicat vbi eſſent p̄bende vniuseccleſie ꝑrochialis vniformis ꝯditōis: ſꝫ ſola eēt diuerſitas tꝑaliū. tūc poſſet canonicꝰcum alio canonico eiuſdeꝫ eccleſie ꝑmutarep̄bendā ſine auctoritate ſuꝑioris: et vnūporale alio tꝑali. aliud canonia aliudp̄benda eſt. Tutius videt̉ qd̓ dīc Hoſti .ſ.fiat talis ꝑmutatō ſine auctoritate ſuꝑioris.Cum prebenda ſit de annexis ſpūalibꝰ. idēiudicium ſicut et de ſpūalibꝰ. Dīc aūt Io. deijmo. ante factū hoc tenendū vt tutius. etne det̉ via fraudibꝰ ſimonijs. tn̄ poſt factūforte ꝓcede̓t opinio Inno. ar. nota in ſimilide elec. c. nihil ē. ſuꝑ glo. j. Io. aūt de lig. dīchic oīo neceſſariū ne duꝫ honeſtū fiat auctoritate ſuꝑioris mouet̉. qꝛ nccͣia ē in ꝑmutatōne collatio noua. extͣ eo. c. vno. li. vj. Et

ideo prebende ſint ānexe iuribꝰ canonicalibꝰ: ſicut ius canonicale pt̄ de vno ī aliud trāſferri ſine auctoritate ſuꝑioris. ſic necp̄benda. al̓ ſeꝑaretur ius canonicale a iureprebende: quod fieri non poteſt per pͥuatos. De ſimonia que co .§. viij.mittit̉ mediatorē. Nota ẜm Hoſti. in ſūma ſi quis offerat pecuniaꝫ vel p̄ces me veꝰꝓmittat pecuniā ſi exp̄ſſe ꝯtradixi obeſtmihi. extͣ eo. c. ſicut tuis. Secus ſi me ſciente ꝯſenciēte. tunc dicor interpone̓ volūta meā. ideo ꝙͣtumcūqꝫ occultū ſit ſimoniaē: et renūciare debeo ſi aīaꝫ ſaluare volo. Siv̓o hoc fit me penitus ignorāte ab inimicomeo volente ꝓmotōeꝫ meā impedire de quaſꝑat̉. ꝯmittit̉ ſimonia ad me. ne ex dolo ſuo reportet qd̓ intēdit. extͣ eo. c. ſicut tuis. Si at̄ amicus meus dedit pecuniā promotōne mea. ſimoniace ꝓmoueor ſꝫ ſumſimoniacus .ſ. fit me igͦrante: tn̄ renūciare teneor. extͣ eo. de ſimoniace. et. c. de regularibꝰ. ꝯcordat eo Inno. Sꝫ Vil. dīc. ſime neſciēte ꝓmiſſa ē pecunia mea ꝓmotion quā poſtea ſolui vel etiā iam ſolutā reſtitui. licꝫ gͣuiter peccauerim. licꝫ in malefactis ratihabitio retrotrahat̉ mādatoparetur pt̄ tn̄ ep̄s diſpēſare. qꝛ re vera fuiſimoniacꝰ ī receptōe bn̄ficij. ſicut notatcre. extͣ eo. ſic ut nobis. Cōceſſio talis (vt dr̄in directorio iuris) cenſet̉ ſimoniaca. allegatur ibi ad ideꝫ Ger. Hoſti Ricar. etiamin. iiij. idem videt̉ ſentire. ſic tenet̉ renūciare. Dīc etiā Inno. ſuꝑ. c. tanta. extͣ eo. ſiqͥs obtinuerit ordinē vel beneficiū alio dante pecuniā ordinatori eſt ſimonia etianiſi ſine pecunia erat obtenturus. ar. j.q. vj. §. fi. Si aūt ipſe ordinatus pecuniā dediſſet etiāſi ſine pecunia habiturus erat ordinem ſimonia eſt. ar. j. q. iij. c. vlt̓.. q. vj. c.primo. Idem Ul. Qui dat pecuniā alicui exfamiliaribꝰ p̄lati vt det ſibi ingreſſuꝫ ad ip̄mcum intendat quid ſpūale vt ordinem vel beneficiū obtinere: ſimoniam neuter ꝯmittit.Sed ſi dat vt faciat verbū eo ad ꝑſuadendum vl̓ ꝯſulenduꝫ prelato de collatione alicuius ſpūalis: ſimoniā vterqꝫ ꝯmittit.. q. j.quicunqꝫ. pecuniā aūt quam recipit mediator ſimonie pro ſe retinere poteſt: ſed dare debet vt dicetur in. §. ſe. .§. ix.De tranſactōne que aliquando īducit ſimoniā in ſpūalibꝰ. Nota pͥmo qͥdſit. Ad qd̓ dicūt doc. eſt de re dubia. lite īcerta nec finita. gratuita pactō. ff. eo.l. j. liteꝫ at̄ intelligas pn̄teꝫ vl̓ futurā. qꝛ etiam an̄ liteꝫ fieri pt̄ tranſactio. Nota ſcd̓o Inno. extͣ de trāſac. c. Statuimꝰ. ī glo. dīcſic. Quidaꝫ dicūt in ſpūalibꝰ pt̄ int̓uenirecōpoſitio: tranſactio nunꝙͣ. Nos licitam eſſe