CapitulumQuintum

dicimus trāſactionē ⁊ ꝑmutationē in ſpūalibꝰ. dūmodo ex vtͣqꝫ ꝑte tm̄ int̓ueniat ſpūale ⁊ nihil tꝑale. vt ī. c. ſtatuimus. ⁊. c. decetero. ⁊ extͣ de decimis. c. ex multiplici. et de re.ꝑmuta. c. ad qōnes. Idē dicimꝰ de bn̄ficijs ſipetant̉ iure pt̄atis. puta ꝙ vna eccl̓ia petitab alia p̄bendā quaꝫ dīc ad ſuā collatōꝫ ꝑtinere. Sꝫ ſi aliqͥs clericus petit ſibi bn̄ficiumeſt licita trāſactio etiamſi vtriqꝫ det̉ ſpūale.extͣ eo. ꝯſtitutus. ꝯpoſitio aūt int̓ uenire nōpt̄. extͣ eo. c. ſuꝑ eo. tal̓ .ſ. ꝙ ille clericus quiius nō hꝫ vel nō hr̄e credit̉ penitus iuri ſuorenunciet ſine aliqͣ datione. vel etiā ꝙ aliusius hn̄s recipiat̉ in canonicū ſine datōe aliqua. hec ille. Si gͦ fiat trāſactio in ſpūalibꝰvbi fieri non pt̄ vt in caſu dicto. vel etiā vbifieri pt̄. puta int̓ ſpūalia cū mixtione ⁊ īteruentōe tꝑaliū erit ſimonia. Amicabilis aūtꝯpoſitio admittit̉ etiā vbi n̄ eſſet licita trāſactio ẜm Hoſtiē. q̄ ſi fiat ſine auctoritate iudicis ꝑſonalis ē: et ideo cū ꝑſonis extinguit̉Si aūt auctoritate iudicis realis ē niſi ꝑ iudicē aliud dictū ſit. ſic loquit̉ extͣ eo. c. ſtatuimus. Ꝙͣuis at̄ amicabilis ꝯpoſitō facta auctoritate ſuꝑioris teneat mero iure. tn̄ reſtituet̉ eccl̓ia ſi ex hoc gͣuiter ledat̉. ar. extͣ. dereſti. in inte. c. pͥmo..§. x.De renūciatōne. Nota primoquid ſit. Dicūt doc. ꝙ eſt iuris ꝓprij ſpontanea refutatio. Iuris ꝓprij refutatio dr̄. quiaiuri alieno renūciari nō pt̄ niſi cū quis eſſꝫcōſtitutus ꝓcurator ꝓ altero ⁊ ſuꝑ hoc hr̄etſpāle mandatū. Pt̄ em̄ quis renūciare ſicutꝑ ſeip̄m ita ꝑ aliū noīe ſuo. extͣ d̓ offi. dele. c.cū olim. ſpōtanea dr̄. qꝛ ſi nō eſſet ſpontaneaſed coacta n̄ obeſſet repete̓ volenti. extͣ eo. c.ſuꝑ hoc. ¶ Secūdo nota ꝙ effectus renūciatōnis eſt vt qͥ renūciauit ad id cui renūciauit regreſſuꝫ n̄ habeat niſi ex nouo iure ꝯcedat̉ vel antiqͦ ſibi reſtituto iure. extͣ eo. cumint̓. et. c. ex trāſmiſſa. et. vij. q. j. ꝙͣꝑiculoſum¶ Nota tercō ꝙ fieri dꝫ in manibꝰ eius a qͦhabet̉ inſtituto ⁊ ꝯfirmatō. extͣ eo. admonetFallit tn̄ ī ep̄o qͥ n̄ pt̄ renūciare ep̄atui niſiī manibꝰ pape. extͣ de renū. niſi cū p̓deꝫ. etiaꝫnō ꝯſecͣtus dūmō electus et ꝯfirmatus. extͣde tͣnſla. c. int̓ corꝑalia. Fieri at̄ ꝯmunit̓ renūciatio dꝫ ī ſcriptis. vij. q. j. ſicut vir. §. ecce. ¶ Nota qͣrto ꝙ renūciatō officij ⁊ bn̄ficijeccl̓iaſtici dꝫ eē volūtaria. nā inuitus n̄ cogit̉ renūciare. vij. q. j. ꝙͣuis. ⁊ dꝫ fieri pure ⁊abſolute. extͣ de offi. dele. c. ex ꝑte. Nā ſiqͥs renūciat alicui bn̄ficio vl̓ rei ſpūali vel reſigͣtaliqd̓ ſpūale aliqͦ tꝑali dato vel ꝓmiſſo ſimonia eſt ẜm Goff. ⁊ Hoſti. viij. q. iij. talia. Ꝙſinō p̄cedat datio vel ꝓmiſſio ſꝫ ſit ſola intentio vt .ſ. ſolū renūciet bn̄ficio hac ītentōe vtdet̉ ſibi aliqͥd tꝑale al̓ non renūciaturus. ſimonia mētalis eſt q̄ ꝑ ſolā pnīaꝫ abolet̉. extͣ

eo. mādato. Sed exqͦ nulla pactio int̓uenit:ab eccleſia nō punit̉. Sꝫ ſiqͥs renūciat bn̄ficio ea intentōe vt det̉ nepoti vel alteri nulla tn̄ de hoc facta pactione vel ꝯuentōe nullā incurrit ſimoniā. Renūciare aūt bn̄ficiovt det̉ alteri ē ſimoniacū qꝛ ꝓhibitū .ſ. ex iure poſitiuo. Sꝫ nō eſt hoc ꝓhibitū ſimplr̄: ſꝫẜm iſtū modū cū videlꝫ hoc ducit̉ in pactū.j. q. ij. ꝙͣpio Vil. vl. inno. goff. Si at̄ qͣs habꝫvoluntatē deliberatā renūciandi bn̄ficio cūintentōe et ꝓpoſito paciſcēdi vt alteri det̉ inillo ē ſimonia mētalis. Effectualis at̄ eſt abeccleſia punienda cū ꝓcede̓t ad actū ip̄m paciſcendi ī renūciatōe. ¶ Nota quinto ꝙ cumqͥs hꝫ lrās a ſede apl̓ica ſuꝑ ꝓuiſione ſibi fienda de aliqͦ bn̄ficio ſi renūciet talibꝰ literisꝓ aliqͦ tꝑali pecunia vl̓ penſiōe facta paction ſimoniacū ē ẜm Hoſti. ⁊ Inno. Nā ex illis lr̄is hꝫ ius ad petendū ſpūale: talis etiaꝫpͥuat̉ lr̄is ⁊ penſiōe ſi ꝑ hoc reciꝑet penſiōꝫSed ſi ex officio iudicis vel bonis viris mediantibꝰ pure renūciat ⁊ ex altera ꝑte aliqͥdtemꝑale dat̉ ei. nō eſt ſimoniacū. vt colligit̉extͣ de renū. c. ſane. Similit̓ ſi renūciet talibus litteris ex eo ꝙ aſſignat̉ ſibi ſpūale. id ēbeneficiū. nō eſt ſimonia etiāſi ex hoc pactorenūciet. Eſt em̄ quaſi ꝑmutatō de ſpūali adſpūale ẜm Poſti. ⁊ Inno. qͥ hoc notat extͣ dereſcript̉. c. ad audientiā. ī glo. ¶ Nota ſextoẜm. Anto. de bu. ſuꝑ. c. nō ſine. de arbi. ꝙ licꝫpaleat ꝯpoſitio auctoritate ſuꝑioris vt ꝓ beneficio qd̓ dimittit̉ detur aliqͥd tꝑale. ext̄ dep̄ben. niſi. Nō tn̄ valet vt detur aliqͥd aucͣtoritate īferioris vl̓ paris in quē ꝯpromittit̉.Et ſicut ꝯmittit̉ ſimonia ꝑ dationē pecunieꝓ bn̄ficio ꝯſequēdo. ita ī eo et ꝓ eo cedendo.Et ꝙ nō valet renūciatio litis ſuꝑ beneficiali pecunia ſuſcepta ꝓ renūciationē. Hīc tn̄idē Anto ꝙ ẜm Inno. vt det̉ pecunia ſuꝑ renūciatōe litis nō eſt ſꝑ ſimonia ſꝫ aliqn̄. Sꝫqꝛ hoc tenet ſpēꝫ ſimonie ideo hoc reprobatur. Declaro. Nam ſi daret̉ pecunia nō habenti ius vt cederet liti hoc nō eſſet ſimoniacum nec iniquū. Itē ſi daret̉ ꝓ bono pacisnō ex pacto ꝑtium ſꝫ ꝓmiſſione arbitroꝝ n̄ī reſpectu ad beneficiū. de trāſac. ſuꝑ eo. Sꝫſi daret̉ ius hn̄ti pro redimēda iuſta lite abhabente ius et ī reſpectu ad ſpūale hoc eſſetſimonia. ¶ Nota ſeptimo ꝙ ep̄us vel aliusqͥ ſimoniace tenet beneficiuꝫ veniēs ad mortem ſi vult ſaluari dꝫ renūciare ẜm Hoſtiē.mente. ⁊ ī manibꝰ ꝯfeſſoris ſi non pū habereeū in cuius manibꝰ ordinarie deberet renūciare. ⁊ ſub hac cōditione renūciabit ſi placuerit pape vl̓ alteri ad quē ſpectaret collatio eiꝰ. Et ſi ꝯualuerit vadat ꝙcitius ad euꝫet pareat ei. Et caueat ne moram p̄beat necfructus ſibi appropͥet ſꝫ fidelit̓ cuſtodiat velin vtilitateꝫ eccleſie expendat. poteſt tn̄ vite