CapitulumQuintum

nec nata ē obligatio. nec ſi non gratis deditex vigore ꝯſuetudīs valet. qꝛ fuit corruptela. Sed ſi ex ſtatuto vel cōſuetudine det̉ aliquid ꝓ ordine vl̓ alijs ſpūalibꝰ poſt receptōnem eoꝝ valet. vt ī ꝯſuetudine Uenetoꝝ vbiqͣrta oīm mobilium moriētis datur ep̄o. InPritania v̓o t̓cia ꝑs. ⁊ pn̄t ad hoc cogi. ideoat̄ Ueneti hoc dant qꝛ nil ſoluūt ꝓ decima.hec ille. Anto. at̄ de bu. ſuꝑ. c. ī ordinādo. extͣeo. ſic dīc. Pro ſpūalibꝰ nō eſt licitū aliquit̉exige̓. nec etiaꝫ aliqͥd ſponte offerre. ꝑ iſtudc. qd̓ nonſolū ꝓhibet ī exactis. ſꝫetiaꝫ ī oblatis. Ubi tn̄ nō datur ꝓ ſpūalibꝰ. bn̄ licitū eſtaliquid gratuitū reciꝑe. dummō non fiat expacto exp̄ſſo vel tacito. vt ī. c. etſi qōnes. Qd̓aūt dīc iſte pro ſpūalibꝰ nō eſſe licitū etiamſponte offerre: intelligendū eſt ꝓut lÿ ꝓ importat appreciationē ꝓmiſſaꝫ ꝓ eo. Sꝫ ſi qͥsꝑ ijpocriſim cū pretendit ſpēm ſct̄itatis promouet̉ ad ordines vl̓ bn̄ficia nulla int̓poſita ꝯditione vel pacto ẜm Raij. reſignare nōtenet̉ tale bn̄ficiū. nec diſpenſatōne indigetſed pnīa interiori. extͣ eo. c. mādato. īmo ẜmTho. vbi ſupͣ. nō eſt ibi ſimonia. Itē nota ꝙille qͥ dat prebendaꝫ vel aliqd̓ bn̄ficiuꝫ pͥncipalit̓ rōne ꝯſanguinitatis vel ꝓpter affectionem alicuiꝰ amicicię tꝑalis. ſiquidem ītenbat ſolū bonū tꝑale illius cui dat̉ ⁊ nō alterius ꝙͣuis grauit̉ peccet. nō tn̄ ſimoniā committit qꝛ n̄ vendit. cū nihil accipiat. Sꝫ ſi inhoc ītendat aliqd̓ bonū in ſeip̄m redundansſ. ꝙ magnificet̉ ꝑ hoc et nobilitet̉ domꝰ ſua.vel ꝙ ip̄e in ꝯſanguineis ſit fortior. vl̓ ſi hocpacto vel intentōe bn̄ficiū ꝯcedit vt bn̄ficiatus faciat aliquā recōpenſatōꝫ tꝑalē ſibi velſuis ꝯſanguineis: ſimonia ē. hec Tho ī. iiij. ⁊ī ſcd̓a ſcd̓e. et in qͦlibꝫ. Itē qͥ debitori ſuo dataliqd̓ ſpūale vt recuꝑet qd̓ ſuū ē abſqꝫ dubioſimoniā ꝯmittit ẜm Tho. ī. iiij. .§. vj.De pecunia aūt ſimoniace recepta ſiue pro ordine dato vel beneficio. velpro ſepultura. vel ꝓ ingreſſu monaſterij. velpro pn̄tatione qͦ ad pr̄onos eccleſiaꝝ. vl̓ promediatōne. vel ad hoc vt ꝓcuret quis alteriſpūalia et hmōi: quid fieri debeat. Nota ẜmdoc. ꝙ talis pecunia retineri non poteſt necetiā debꝫ reddi ei qͥ dedit: qꝛ ille turpit̉ dedit.Sed ẜm Ber. debꝫ dari illi eccleſie in cuiuscōtumeliā data eſt. extͣ eo. de hoc. ar. xvij. q.iiij. ſi qͥs in atrio. Un̄ ſi quis ē ordinatus nōhn̄s bn̄ficiū: pecunia ab eo accepta ſimoniace debet dari eccleſie cathedrali. Si aūt eſtordinatus ad titulū alicuius eccleſie vel bn̄ficij illi eccl̓ie vel bn̄ficio applicabit̉ ẜm wil.⁊ Ul. Si accepta eſt pecuīa vel res alia ꝓ eccleſia vel bn̄ficio. illi eccl̓ie vel bn̄ficio applicabit̉ niſi eccl̓ia fuiſſet in culpa. qꝛ tūc debetillud pauꝑibꝰ erogari ne eccl̓ia de malo re-

portet lucrū. puta ſi totū collegiū ꝯſenſiſſetſimonie. Dīc etiā Raij. ꝙſi talis trāſiret adreligionē. ex miſcd̓ia poſſet ei reddi vt cū eatrāſiret. vel etiāſi eſſet pauꝑ ⁊ nō ſufficerentſua vel etiāſi dediſſet ex igͦrancia ẜm Hoſti.Idē videt̉ dicendū de pecunia ſimoniace recepta ꝓ alijs ſpūalibꝰ. vt .ſ. det̉ illi eccl̓ie in qͣꝯmiſſa eſt: ita tn̄ ꝙ nō reportet cōmodū quidedit. Si v̓o ꝓ ingreſſu monaſterij pecuniaſimoīace ſit recepta. ſi capitulū fuit ꝑticepaſimonie trāſibit ſic īgreſſus ad aliud monaſteriū ſimplr̄ cuꝫ illa pecunia ſibi reſtituta.Si at̄ ſolus p̄latus vel aliqͥ et nō capituluꝫ.tūc tranſeūdo ad aliud monaſteriū ſi ē profeſſus. illud ſecunduꝫ monaſteriuꝫ ad quodtrāſit habebit vſūfructuū illoꝝ bonoꝝ ſuoꝝipſo viuente. mortuo aūt reuertent̉ illa bona libere ad primū monaſteriū. qd̓ videt̉ hr̄elocum ī his que vſu nō ꝯſumunt̉ vel diſtrahunt̉. vt ſūt poſſeſſiones. Si v̓o diſpenſet̉ cūtali ꝙ remaneat in illo eodē monaſterio puto etiam ꝙ poterit diſpenſari ꝙ illa pecuniaſimoniaca remaneat monaſterio: ita tn̄ ꝙſipoſſibile ē ꝙ illi qui fuer̄t in vitio nō habeant vtilitatē. Uel etiā quādo nō pt̄ pecuniaſimoniace recepta ꝯmode applicari loco vbivel ī cuius ꝯtumeliā data ē. puta qꝛ ī remotis ꝑtibꝰ ē. vel cū videret̉ incōueniēs eaꝫ ibdari vt cū eccl̓ia haberet̉ qͣſi de̓licta: pauꝑibus pt̄ erogari. De fructibꝰ v̓o bn̄ficioꝝ ſimoniace receptoꝝ qͥd iuris dicetur īfra. Siqͥs aūt reciꝑet pecuniam vt ꝑmittat aliquēintrare ad prelatuꝫ a quo bult obtinere aliqͥd ſpūale n̄ ꝯmittit ſimoniaꝫ. Secus ſi reciperet vt etiā ipſe ꝑſuaderet ipſi p̄lato vt daret illud ſpūale qd̓ querit̉. puta bn̄ficiuꝫ velordinem et hmōi: hoc em̄ eſſet ſimoniacum.Dicto de triplici mu­ .§. vij.nere quod habet̉ loco precij ī vitio ſimonieNūc videndū eſt de qͥbuſdā ꝯtͣctibꝰ vel actibꝰin qͥbꝰ aliqn̄ ꝯmittit̉ ſimonia. qͥ ꝯprehēdunt̉noīe emptōis ⁊ venditōnis. Et pͥmo de ꝑmutatōe. Nota gͦ ẜm Ul. ꝙ ꝑmutatio aut eſt tm̄poſſeſſionuꝫ aut bn̄ficioꝝ vel eccl̓iaꝝ vel dignitatū eccl̓iaſticaꝝ tm̄. vel mixtim ſil̓ cumtꝑalibꝰ. Et pͥmo mō vtiqꝫ fieri pt̄ abſqꝫ vitēſimonie. puta cū prelatus vnius eccleſie cūalia eccleſia vel laico etiā aliquam poſſeſſionem adinuicē ꝑmutant. Etſi poſſeſſio vnius plus valet ꝙͣ poſſeſſio alterius in quā ꝑmutat̉. pt̄ ⁊ debꝫ ſuplere reſiduū in pecuniavl̓ alijs rebus ille alter quouſqꝫ ꝑueniat̉ adequalitatem. extra de re. ꝑmu. c. etſi queſtiones. Sed qꝛ iſta eſt quedā alienatio. extra dere eccle. n̄ alie. nulli. ideo ī hoc ẜuari dꝫ forma alienatōnis: de qua habes īfra. in. iij. ꝑtiti. c. Si aūt eſt ꝑmutatio beneficioruꝫ cumtꝑalibꝰ. puta cū bn̄ficia inequalia ī poſſeſſionibꝰ ꝑmutant̉. et ideo hn̄s beneficium plus