CitulusPrimus
aut ſpūale. Si obſequiū eſt īhoneſtuꝫ. vt qꝛſeruit p̄lato ī faciendis vſuris mercācijs vellenocinijs ꝓ eo aut etiaꝫ ad carnalia deputatū. vt qꝛ ſeruit ad vtilitateꝫ ꝯſanguineoꝝſuoꝝ vel pr̄imonij ſui. tunc ſeruiēs in hmoiꝓ hn̄do ordine vel bn̄ficio vel alio ſpūali ſimoniā ꝯmittit: et ꝯferens ꝓpt̓ hoc obſequiūaliquod ſpūale. j. q. iij. c. ſaluator Tho. ſcd̓aſcd̓e. ⁊ Duran. ⁊ Ricar. Si aūt obſequiuꝫ deſe ſit honeſtum vel ad ſpiritualia ordinatū.puta laborat ꝓ eccleſie vtilitate eundo Romam. vel al̓ laborat ī ſeruiendo p̄lato in officio aduocandi vel al̓. Hīc Ricar. in. iiij. ꝙſi ſine pacto aliquo ſeruit: ille qͥ ſeruiciū recipit ſi euꝫ remunerat aliquod beneficiū eccleſiaſticuꝫ ꝯferendo ſi tn̄ al̓ dignus ſit. nonpeccat: niſi pͥncipalit̓ habeat reſpectū ad ſeruicium receptū ꝓ quo ei illud ꝯferat. qꝛ tūceſſet ſimonia ẜm ip̄m Tho. ⁊ Durā. Et ſubdit Ricar. Clericus ẜuiens ep̄o in ſpe futureretributionis ſimoniā nō ꝯmittit ſi ſine omni pactione et ꝯditione ſeruiat. et pͥncipalit̓hac intentōne nō ſeruiat. nec ep̄us ꝓ hoc directe prebendā ei aſſignat. extͣ de ſimo. c. cūeſſent. ī glo. Si aūt ſeruiat pͥncipalit̓ cauſaobtinendi beneficiū eccleſiaſticū ſeu ītention nullo tn̄ pacto int̓ueniente. ꝙͣuis grauit̉peccet ⁊ ſimoniā ꝯmittat mentalem. non tn̄īcurrit illā ſimoniā que obligat ad reſignationē benficij eccleſiaſtici qd̓ ſimoniace adeptum eſt: qd̓ pt̄ ꝓbari a ſimili ꝑ id qd̓ habet̉extͣ de ſimo. c. madato. hec ille. Si aūt obſequiū eſt pure ſpūale qd̓ eſſet īpoſitū bn̄ficioẜm Vil. tunc indubitant̉ ex pacto pt̄ ꝯferribn̄ficiū ita ꝙ ille ꝓmittat tale obſequiū. vtputa celebrādo talē vel talē miſſaꝫ. extͣ de p̄ben. c. ſignificatū. Similr̄ ẜm Hoſti. ſi alicuip̄bende vel bn̄ficio eēt impoſitū onꝰ qd̓ qͥ hꝫtenet̉ doce̓. pt̄ fieri pactio ſeu exactō ꝓmiſſionis cū ei ꝯfert̉ de tali obſeqͥo exhibēdo abſqꝫ ſimonia: ſꝫ et alicui p̄bende cui n̄ eſt ānexū hoc onus cū vacat poſſet hoc onus īponi. Reciꝑe at̄ aliquē ī canonicū eo pacto vtdoceat. ſimonia ē ẜm Hoſti. Iteꝫ ẜm Vil. cūduo ſacerdotes debēt celebrare miſſam vnusmaiorē alius minorē. ſi ex cā cuꝫ dicūt adīuicē ꝙ vnus dicat miſſā que alteꝝ tangit. ⁊ecōuerſo: licitū eſt. maxīe ex cā. Et cū dr̄. iſteīpendit obſeqͥuꝫ ſpūale ꝓ ſpūali lÿ̄ ꝓ n̄ notatcauſā finalē aut appreciatōeꝫ ſꝫ adminiculatōeꝫ. cū iſte nō poſſit dice̓ loco alterius niſiip̄e dicat loco eius. Dīc etiā Ricar. ī. iiij. ꝙlicitū nō eſſet ꝙ duo adulti baptizandi hācpactōneꝫ int̓ ſe face̓nt. G go baptizabo te eopacto ꝙ tu baptizes me. qꝛ in talibꝰ oīs pactio ⁊ ꝯuentio ceſſare debent. extͣ de ſimo. c.tua. Dare em̄ aliqͥd ex pacto ꝓ ſacͣmento ꝙͣuis ſpūale eſt illicitū. et ſi nō om̄i eo mō qͦ ⁊dare tꝑale. tn̄ qꝛ res a non dn̄o emit̉. ⁊ eſt ꝯͣ
rōnem gr̄e. Dice̓ aūt. orabo ꝓ vobis. ⁊ rogovos vt etiā oretis ꝓ me ⁊ hmōi: in nullo eſtrep̄henſibile. qꝛ hic nō emit̉ vel venditur ſpirituale: cum nulla ſit pactio. .§. vj.De munere a manu quod ē pecunia large ſumendo pecuniaꝫ pro rebꝰ mobilibꝰ et īmobilibꝰ: q̄ tꝑaliter poſſident̉. .j. q.iij. c. totū. Nota vt dīc Duran. in. iiij. ꝙ munus a manu vel eſt tale ⁊ tantū qd̓ preſumit̉inclinare affectū ad collatōeꝫ rei ſpūalis ꝓpt̓ip̄m: et tūc preſumit̉ ſimoīa. Uel hoc taꝫ parum eſt ꝙ nō preſumit̉ inclīare affectum adcollatōꝫ rei ſpūalis: et tūc nō eſt ſimonia. Ethoc quidē veꝝ qͦ ad iudiciū eccleſie q̄ ex exterioribꝰ hoc p̄ſumit: ſed qͦ ad deū ⁊ ꝯſcienciaꝫſꝑ ē ſimonia. cū ꝓpter qd̓cunqꝫ tꝑale quātūcūqꝫ etiā ꝑuū det̉ ſpūale. Et dīc Anto de bu.ſuꝑ. c. tua nos. ext̄ eo. ꝙ dare pecuniam velaliud tꝑale correlatiue ad recompenſationēvel inductionē datōnis iuris ſpūalis ſiue cūpacto ſiue ſine pacto. ſiue ante ſiue poſt īducit ſimoniā. j. q. j. emendari. Secus ſi pureet libere det̉ non hac intentione. Hīc tamenHoſti. vt allegat ideꝫ Anto. ſuꝑ. c. veniēs. ꝙdatione pecunie ſine ꝯuentōe nō ꝯmittit̉ niſi ſimonia mētalis: q̄ ꝑ pnīaꝫ abolet̉. Et ſufficit ſola ꝯuentio ad inducendū ſimoniam.dato ꝙ n̄ ſeruet̉ ꝓmiſſum. Ad iudicandūaūt ſimoniā. cū dubitat̉ vtꝝ quis corruptamente dederit munera. ẜm Raij. attendendaſunt p̄cipue tria. Primū .ſ. dantis ⁊ recipiētis qͣlitas vtꝝ .ſ. a pauꝑe diuiti. vel ecōuerſo.Secundū muneris quātitas. vt ſi res ē modici vel magni precij. Terciū eſt bonationistp̄us. an .ſ. īſtante nccītate vel al̓ ꝯferat̉. Etẜm hoc p̄ſumit̉ ꝓ vel ꝯͣ. extͣ eo. c. etſi queſtiones. Qd̓ intelligendū eſt ī foro ꝯtentioſo ſꝫin foro ꝯſciencie attendit̉ intentio ⁊ ẜm eaꝫiudicat̉ ꝙͣuis om̄es p̄ſumptōes eſſent ꝯͣ. Idēdicendū de enxenijs .ſ. ꝙ ſine pacto ⁊ nō corrupta intentōe dando nō inducūt ſimoniaꝫ.al̓ ſecus. j. q. j. iudices eiꝰ. Tho. in qͦlibet ſicdīc. In diſpenſatōe ſacͣmentoꝝ vel alioꝝ ſpiritualiū cum aliqͣ recipiunt̉ vt ſimonia euitet̉ tria ſūt neceſſaria. Primū vt hoc fiat exꝯceſſiōe iuris dīni vel hūani vel ſaltē ſue cōſuetudīs. Secundū eſt vt ſit ītentio pia ⁊ n̄corrupta. Terciuꝫ ē vt ſit forma honeſta. vtſ. nō reqͥrat̉ an̄ pij officij exhibitōꝫ ne pactūint̓uenire videat̉: ſꝫ īpleto officio pn̄t exigiSi igitur iſta tria ꝯueniant ſecure accipiatArchid̓. palafredin̄. ꝓ inſtallatōne abbatis.¶ Nota etiā ẜm Io. de lig. ⁊ Inno. ſuꝑ. c. adapl̓icam. ꝙſi ē ꝯſuetudo ꝙ ꝓ ordine vel alioſacr̄o det̉ tantū an̄ receptōeꝫ eius. nō valetīmo ē corruptela. Etſi longo tꝑe ſeruata eſtꝙ pro ordine tali det̉ tantū. nō pt̄ ꝯpelli atſoluendū. qꝛ ſi gͣtis dedit nō preiudicat ſibi