QuintumCapitulum

Raij. tho. ⁊ alios. extͣ de p̄ben. c. ij. Si v̓o nōindiget peccat. j. q. ij. cl̓icos. ẜm Raij. ⁊ multomagis ſi eēt indignꝰ. vil. tn̄ et Bar. dicūtꝙ hec opīo eſt durā. Et credūt ꝙ exqͦ aliqͥsē p̄motꝰ ad ſacros ordines cū hmōi ordinatio titulū eccleſiaſticū reqͥrat pt̄ petere bn̄ficiū eccleſiaſticū licꝫ habūdet in tꝑalibꝰ ⁊ nōſolū ſimplex ſꝫetiā beneficiū cuꝫ cura pt̄ petere ſi ē dignus. exemplo ijſa. qui dixit. Ecceego: mitte me. Tn̄ iſtud vltimū dictū nō videt̉ tutū nec tenendū: cū ſolēniores doctoresꝯtrariū dicāt: nec exemplū inductū multumvalet. Naꝫ ijſaias ad p̄dicandū mittebat̉: nōad p̄ſidendū. vidit etiā prius ſe purgatū. viijq. j. in ſcripturis. qd̓ de ſe nullus pt̄ ſcire. Un̄dīc nico. de Lira ſuꝑ illo paſſu. Ecce ego mitte me. ijſa. vj. Se offerēdo nō peccauit: qꝛ an̄diſpoſitū ſe vidit ꝑ purgationē. et ſuꝑ illudquod ſequit̉. Uade ⁊cͣ .ſ. ad arguendū peccata regni Iude. Pro ſacͣmentis vero vel alijsſpiritualibꝰ nō reꝑitur ꝓhibitū preces porrigere pro ſe ſi eſt dignus. excepto tn̄ religioſo qui velle nō habet. xij. q. j. nō dicatis. Etp̄cipue ad ordines ꝓmoueri nō debet niſi devolūtate prelati. ext̄ de tēpo. or. c. ad aures.Si aūt p̄ces porrigant̉ pro alio. tūc aut ſūtp̄ces ſpirituales. aut carnales. Si carnalestunc aut ꝓ digno aut ꝓ īdigno. Et ſi quidē ꝓindigno ſimonia ꝯmittit̉ ẜm oēs doc. j. q. j.de ordinationibꝰ. Si vero p̄ces ſint ꝓ dignoputa qꝛ illi qͥ precant̉ attendunt ad ꝑentelāpͥncipalit̓. ſi tn̄ ſuꝑior nō habeat reſpectū adpreces ſꝫ ad meritū ꝓmouendi .ſ. ordines velbeneficiū. nō committit̉ ſimonia. extͣ de eta.et quali. ordi. c. tuam. immo ſi ꝯſanguineusdignus eſt plus tenet̉ ei p̄latus ꝙͣ extraneisprouidere. ar. extͣ de coha. cle. et mu. c. pͥmo.Hec ī directorio iuris. Tho. aūt in. iiij. dīc ꝙqn̄ quis dat aliqͥd ſpūale ꝓ laude acquirēdavel ꝓ fauore quē expectat ab eo cuiꝰ precibꝰſatiſfacit: nō ē dubiū quin ſimoniā ꝯmittat⁊ ſil̓r ſi hoc facit ad euitandū aliqd̓ ꝑiculuꝫvel malū qd̓ pt̄ inferre p̄ces porrigēs ſi n̄ exaudit̉. puta aliqͥs potens: ⁊ hec dicunt̉ p̄cesarmate. Qn̄ gͦ p̄ces fiūt ꝓ indigno. ſatis apparet ꝙ nihil aliud mouerit niſi fauor ⁊ auxiliū. aut ꝑiculum euitandū. et dr̄ fauor ẜmCatholicon auxiliū. laus. ⁊ aſſenſus. Et ideomanifeſte ſimonia ꝯmittit̉ ſi ꝓpt̓ hoc beneficiū eccleſiaſticū detur. Si aūt ꝓ digno fiantpreces. ꝙͣtuꝫ ad iudiciū hoīm ꝓbabile videiſcꝫ ꝙ dans magis moueat̉ intuitu dignitatis ꝑſone ꝙͣ fauore p̄cum: ⁊ iō nō reputat̉ ſimonia. Si tn̄ principalr̄ moueat̉ fauore p̄cū vel timore rogātis. ꝙͣtuꝫ ad dīnuꝫ iudicium ſimoniā ꝯmittit. ⁊ rogatus ⁊ rogans. ſihoc intēdat ſiue aliqͥs roget ꝓ ſe ſiue ꝓ alio.Or̄ aūt ī directorio iuris. li. iij. ꝙ ſiue ꝓ alioroget ſiue electores ſiue qͦſcunqꝫ alios etiam

ꝓ īdigno. ſiue ꝓ dignitate. ſiue ꝓ bn̄fitio nōdicit̉ beneficiū hr̄e ſimoniace. licꝫ īiuſtas p̄ces funde̓t niſi face̓t intendēs obligari collatori bn̄fitij ex p̄cibꝰ vel exonerare ip̄m quemrogat ab aliqͦ ſeruitio qd̓ ei fecerat ꝑ exauditionē precū. Ideꝫ eī puto remitte̓ qd̓ dare.j. q. j. ſi qͥ ſunt. Et pt̄ eſſe ratō. qꝛ ad hoc ꝙ ſitſimoniacus oꝫ ꝙ int̓ueniat munꝰ. jͣ. q. j. ſuntnōnulli. Hec at̄ nō ꝓ munere dant̉ ẜm Tancre. ⁊ vpil. Si a ſe vel ab alijs p̄ces porrigantur. ſi p̄latus ſolū deū in ꝓmotione ⁊ nō potenciā attendat vel diuitias ſcl̓ares. tūc licꝫſimoniacus ſit qͥ ita male rogat. extͣ eo. ti. c.tua. Nō tn̄ qui rogat̉ eſt ſimoniacꝰ niſi dāsbn̄fitiū ſeu dignitateꝫ p̄ces ſecutus ſit ⁊ ꝓpt̓p̄ces dederit. vt colligit̉ a ꝯtͣrio ſenſu extͣ deeta. ⁊ qͣli. ordi. c. tuā. Sꝫ etſi p̄ces ꝓ indignoſecutꝰ eſſet nō tn̄ renūciare tenet̉ niſi exp̄ſſiſſet ꝙ ꝓpter preces feciſſet. extͣ eo. c. fi. Ꝙſidedit pecuniā alteri vel p̄ces porrexit alij expacto ꝙ ꝓpt̓ dataꝫ pecuniā vel preces porrectas det oꝑam ꝙ habeat bn̄fitiū: ideꝫ eſt ac ſidediſſet collatori bn̄fitij. j. q. v. c. preſentiuꝫ.Nlec diſtinguitur ꝙ fiant p̄ces ꝓ digno autcarnalit̓ aut ſpūalit̓. cū ex hocip̄o ſit īdignꝰet ſint p̄ces carnales ꝙ ex pacto vult haberebenefitiū. Si vero adulationē faciat vt bn̄ficiū habeat. pt̄ dici munus ab obſeqͥo. ⁊ reputandus ē ſimoniacus .j. q. j. c. ordinatōes.Non tn̄ tenet̉ illud bn̄ficium reſigͣre. ar. extͣeo. c. fi. Hec notat Ber. inno. et Hoſti. extͣ deeta. ⁊ qͣli. ordi. c. tuā. hec ibi. Et ſic videt̉ concluſiue iſte dice̓ ꝙ preces qn̄qꝫ inducūt ſimoniā non tn̄ punit̉ in iudicio eccl̓ie vel cenſura eccl̓iaſtica iuris: niſi fiat pactio vel aliqͣꝯuētio. Propt̓ hoc Anto. etiā de bu. ſuꝑ. c.tua nos. extͣ eo. ſic dīc int̓ cet̓a. Nota ꝙ datio tꝑalis relatiue ad cauſandā dationē iuris ſpūalis exp̄ſſe cauſat ſimoniā mētalē. deqͣ deꝰ iudicat nō eccl̓ia. Et ſic qd̓ oꝑat̉ pactūexp̄ſſuꝫ qͦ ad eccl̓iaꝫ: ſola ⁊ ſimplex mēs etiāverbis nō exp̄ſſa apud deū oꝑat̉. Nota etiaꝫꝙ ſimplex rogatio ſine ꝓmiſſione tꝑalis etſic ſimplices p̄ces ſimoniaꝫ nō inducūt. de qͦextͣ de eta. ⁊ qͣli. or. c. tuā. hec ille: quod videt̉ītelligendū vt ſupͣ. Un̄ in fine dicte decretal̓q̄rens. vtꝝ ſola datio ſine pactione correlatiua ad īducendū datōꝫ iuris ſpūalis īducatſimoniā: recitatis pluribꝰ opinionibꝰ ſic cōcludit Io. an. dīc tenendū ꝙ in oībꝰ ſola intentio nō inducit ſimoniam niſi mentalem.hec aūt ſola penitencia purgat̉. extͣ eo. mandato. Idem ſentire videt̉ Ricar. in. iiij. in ſimili caſu vt in. §. ſe. Preces aūt ſpūales iuſteſunt: ⁊ ideo ī eis non ꝯmittit̉ ſimonia. .j. q. j.c. Latorem..§. v.De munere ab obſequio. Nota diſtinctioneꝫ doc. Aut em̄ obſequium eſtcorꝑale ⁊ illicitū. aut corꝑale et de ſe licitum