Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
506
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

ſuſtentatōeꝫ hoīm. Querere igit̉ ea tenerevel deſiderare nonſolū ad ſuſtētatōꝫ ſui ſuoꝝ ſꝫ ad ſuꝑfluitatē et vanitatē: vitioſuꝫ ēmalū. qꝛ exceſſus fit a debita eoꝝ menſura.Sꝫ qꝛ etiā licꝫ vti īdebitis medijs vt ad debitū finē ꝑueniat̉. ẜm bt̄m Tho. qꝛ ẜm apoſ.ad Ro. iij. ſūt faciēda mala vt veniāt bona: hinc ē non licet querere vel deſideraretꝑalia etiā ꝓpter ſui ſuſtentationē indebitos modos. vt furtum. vſuram. fraudulenciam et huiuſmodi..§. ij.Ꝙͣtuꝫ ad ſecundū principale.Sciendū vitiuꝫ Auaricie p̄cipue aggͣuathoīeꝫ. vt graue inclinat̉ ad centꝝ: ita auaricia pre ceteris ad centꝝ inferni deicit.munit em̄ auari ſunt obligati reſtitutōnibꝰet dediti iniuſtis lucris: ſaluari poſſint centꝝ inferni deſerere niſi alleuient̉reſtitutionē dimiſſionem illicitoꝝ lucroꝝ:potius cuꝫ pondere pct̄oꝝ volunt ad infernaͣ deſcendere ꝙͣ ꝯſueta mala relinque̓: quinīmo ẜm Hiero. Cetera vitia hoīe inueteraſcente ſeneſcūt: ſola auaricia iuueneſcit. Etratio naturalis ē ẜm Tho. vbi ſupͣ. ſenesꝓpter defectū naturalē auidius exterioꝝ rerum reqͥrunt ſubſidia: ſicut om̄is indigensquerit ſue indigencie ſupplementū: nec tamēexcuſat̉ a peccato ſi ꝯtra rationē appetat. Etp̄cipue ipſa natura doceat: quia omne qd̓antiquat̉ et ſeneſcit: ꝓpter interitum eſt ẜmapl̓m ad Heb̓. Et interierit ſumet oīaẜm pͣs. id eſt aliqd̓ ſuoꝝ bonoꝝ. Ideo defacili debet ꝯtemnere om̄ia: cogitando in breuieſſe morituruꝫ. igit̉ filij hoīm vſqꝫquo grauicordi. id eſt ī auaricia que vos grauat ꝑmanetis: Facilius eſt cameluꝫ foramen acustranſire ꝙͣ diuitē intrare in regnū celoꝝ. aitxp̄c Math̓. xix. Ubi Diero. Recte diuites camelis ꝯꝑantur qꝛ ſicut cameli depoſuerītgibbum graueꝫ ſarcinā pondeꝝ crunamacus. id ē anguſtaꝫ artam viā intrare ettrāſire pn̄t. ita ſuꝑbus et diues ſi dimittuntgibbum. id ē amorē inordinatū diuitiaꝝ. etſarcinaꝝ pct̄oꝝ: defacili intͣbunt artaꝫ viāin regnū celoꝝ. hec Hiero. Scd̓m mgr̄m hiſtoriarum: acus erat quedā porta ciuitatisHieroſolime valde arta: quaꝫ non poterātintrare cameli niſi depoſita ſarcina. Oſtēdit̉ aūt hoc pct̄m eſſe graue. qꝛ eſt ꝯtͣ deū. ꝯtͣꝓximuꝫ. et ꝯtͣ ſeipſum ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.cxviij. arti. pͥmo. Peccat auarꝰ ꝯtͣ deuꝫ īꝙͣtum ꝓpter bonū tꝑale diuitiaꝝ ꝯtēnit bonum eternū. Vnde et auariciā dicit apoſ. adEph̓. v. ÿdoloꝝ ſeruitutē: qꝛ affectū queꝫ fidelis exhibet deo et ſolicitudinē: auarus exhibet pecuīe. Et ſicut ÿdolatra ſubijcit ſe creature exteriori. ita auarꝰ: licet eodeꝫqꝛ ÿ̓dolatra ſubijcit ſe creature ad cultū vtexhibeat ei cultū diuinū: ſed auarus ſubijcit

ſe pecunie inordinate ꝯcupiſcendo quo adpſum. Et ideo etſi graue pct̄m: non tn̄ quā ÿdolatria. Itē ẜm Criſo. auaricia aſſimilat̉ ÿdolatrie. qꝛ ſicut ÿdolatre venerant̉reliqͥas ÿ̓dola: nec pre reuerēcia audent eatangere ita multi venerant̉ pecunias et eisvti neſciunt ſed vt ſacra deponunt: filijs etnepōtibꝰ ītactas ꝯſeruāt. Itē ẜm Ambro.cōꝑat̉ auaricia ydolatrie: qꝛ ſicut ÿdolatranitit̉ auferre gl̓iaꝫ deo ne ſolus deus nomendeitatis obtineat: ita auarus ī dei res ſe extendit vt ſolus vſurpet deus omnibꝰ fecit.Utraqꝫ ſunt inimica deo: qꝛ negāt deo ſunteiꝰ. Itē auarus peccat ī ꝓximū .ſ. plusdebitō accipit ꝯſeruat pecuīas bona aliatꝑalia in damnū nocumentū ꝓximoꝝ.em̄ bona tꝑalia poſſint ſimul poſſideri amultis: non pt̄ vnus in bonis tꝑalibꝰ ſuperhabundare niſi alteri deficiat. ſic auaricia eſt directe ꝯͣ ꝓximuꝫ. Un̄ Ambro. Eſurientiū eſt panis queꝫ tu detines. nudoꝝ veſtimentum quod recludis: miſeroꝝ pecuniaquā in terra defodis. Tantoꝝ te ſcias īuadere bona: quātis poſſis dare qd̓ velis. id eſtquod debes velle. xlvij. diſ. ſicut hi. Terciopeccat auarus in ſeip̄m. qꝛ hoc inordinat̉affectus eius licꝫ deordinet̉ corpus ſicut vitia carnalia. Suſtinet etiā corpus multa īcōmoda ꝯtͣ rōneꝫ. Un̄ Gregꝰ. Om̄es huiꝰſeculi dilectores in t̓renis rebꝰ fortes ſūt: inceleſtibꝰ debiles. Et infra. ſepe famē. nuditatē. deiectionē ſuſtinēt. eaꝝ reꝝ ſe abſtinenciā cruciāt: ad qͣs adipiſcendas feſtinant. xlvij. diſ. om̄s. Et Eccͣs. vj. dicit̉. Eſtaliud malū quod vidi ſub ſole: et hoc frequētius apud hoīes. vir .ſ. auarus cui dedit deusdiuitias .ſ. quo ad mobilia. et ſub̓am .ſ. īmobilium. et honorē .ſ. dignitatis et pt̄atis. necdeeſt aīe ſue. id eſt ſenſualitati vite corꝑali ex his deſiderat ī hoc mundo: nec ei deditdeus pt̄ateꝫ. id eſt vſuꝫ pt̄atis vt ꝯmedat: ſꝫalius vorabit eas. Eſt aūt auaricia mortale triplicit̓: et tunc grauat et deijcit adinfernū. pͥmo rōne equitatis quā offendit. ſecundo rōne charitatis quaꝫ excludit. terciorōne finis quē ꝑuertit. Primo quidē auaricia offendit eqͥtateꝫ. qn̄ nocet ꝓximo iniuſtā acquiſitōꝫ. furādo. fraudādo. et hmōiſūt mortalia ex gene̓ ſuo. qꝛ vertunt̉ in nocumentū notabile ꝓximo. ſūt ꝯtͣ iuſticiā.non ſolū iſta ꝑpetrare ſꝫ iſta deſiderare .ſ. rerum illicitas appetere acqͥſitiones qd̓ ꝑtinetad auariciā eſt mortale. Et de his intelligit̉illud Abacuc. ij. Ue qui ꝯgregant ſua. ſecundo qn̄ quis ita amat iſta tꝑalia ⁊ſi videret extremas neceſſitates ſubleuare poſſet: face̓t ne minueret̉ in tꝑalibꝰ. Et hisIaco. v. Agite nunc diuites: plorate et vlulate ī miſerijs adueniūt vobis. diuitie vr̄e