CapitulumPrimum

radix toti arbori alimentum preſtat: ſic hō ꝑdiuitias acqͥrit facultateꝫ ad qd̓cunqꝫ pct̄mdeſiderandū et perpetrandū. Et vt dicit Leopapa. Clericū vel viꝝ catholicū ⁊ p̄cipue ſacerdotē dn̄i ſicut nullo errore implicari: itanulla cupiditate violari oportet. diſ. xlvij. c.clericū vel viꝝ. implicari. id eſt detineri ⁊ impediri a ſpūalibꝰ. ¶ Secūdo mō ſumit̉ auaricia ſeu cupiditas ꝓut eſt generale pct̄m ſeugenus ad om̄e pct̄m. ⁊ ſic diffinit̉ a Gregꝭ. inquadā omel̓. ꝙ auaricia ē appetitus inordinatus nonſolū pecunie: ſed ſciencie ⁊ altitudinis ⁊ cuiuſcūqꝫ boni tꝑalis. vt cū ſupͣ modū ambit̉ pt̄as. Et de hac videt̉ loqui Augꝰcū dicit. qꝛ radix oīm maloꝝ ē cupiditas: etradix oīm bonoꝝ eſt charitas. Et niſi fueritvna penitus euulſa non pt̄ alia plantari. depnīa. diſ. ij. qꝛ radix. qꝛ qd̓libet pct̄m mortale eſt ꝯͣ charitatē. ẜm bt̄m Tho. ⁊ qd̓libꝫ peccatū ꝑtinet iſto mō ad cupiditatē EEt ſi obiciat̉ ꝙ ex hoc ſequi videt̉ ꝙ auaricia et ſuꝑbia ſint idē. Nā ſuꝑbia dicit̉ inordinatꝰ appetitus ſciencie. altitudīs et honoris: qd̓ ꝯprehendit̉ in diffinitione auaricie vt dictū eſt.Rn̄det̉ ꝙ hoc nō ſequit̉: ſed ſunt vtiqꝫ diuerſa peccata ſuꝑbia et auaricia etiā generalitſumpta. Naꝫ ſuꝑbia eſt inordinatus appetitꝰcirca ſcienciā. potenciā. pecuniā et alia qͦ adexcellenciā quam quis ꝯſeqͥtur ex illis. Sedauaricia eſt inordinatus appetitus circa p̄dicta qͦ ad ſufficienciaꝫ: que intendit̉ in illis inacquirendo vel retinēdo ip̄a tꝑalia. Differūtetiā in hoc. qꝛ ſuꝑbia reſpicit pct̄m ex parteauerſionis a deo cuius p̄cepto ſuꝑbus recuſat ſubici. Auaricia v̓o reſpicit pct̄m ex ꝑteꝯuerſionis ad bonū ꝯmutabile ꝙ pct̄a .ſ. inordinate diligit. Tercio mō ſumit̉ auaricia ꝓut eſt ſpeciale pct̄m diſtinctū a ceteris.Et ſic diffinit̉ auaricia ꝙ eſt inordinatus amor vel appetitus pecunie. Un̄ ijſidorus in li.pͥmo ethimologiaꝝ dicit ꝙ auarus dr̄ quaſieris auidus. De hijs bt̄us Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.cxviij. arti. ij. ⁊ in qōnibꝰ de malo: ⁊ Alexanber in ſcd̓a ꝑte ſūme. q. xlij. Et de hac auaricia q̄ eſt ſpeciale pct̄m dicit Ambro. Sicuthi qͥ ꝑ inſaniā mente trāſlati ſūt: nō iam reꝫip̄aꝫ ſꝫ paſſionis ſue fantaſiā vidēt. ita etiaꝫmēs auari ſemel vinculis cupiditatis aſtricta: ſꝑ auꝝ videt. ſꝑ argentū videt. ſꝑ redditus ꝯputat. gͣtius auꝝ ꝙͣ ſoleꝫ intuet̉. Ipſaeius or̄o et dep̄catio a dn̄o petit auꝝ: nec finis nec ſacietas aderit cupiditati. diſ. xlvij.ſicut hij. Et hoc eſt qd̓ dicit Salomon ecͣcs.b. Auarus non implebit̉ pecunia: ⁊ qͥ amatdiuitias nō capiet fructū ex hijs. ¶ Ubi ſciendū ꝙ aliud ē diuitias amare ⁊ nō hr̄e. aliud̓ hr̄e ⁊ nō amare. aliud nec hr̄e nec amare.aliud hr̄e ⁊ amare. Amare ⁊ nō habere: ē vanum ⁊ infructuoſuꝫ. Nā neqꝫ habet cōmodi-

tateꝫ ex vſu eaꝝ: cū eas nō poſſibeat. nec fructum ex paciēcia in defectu eaꝝ. exqͦ amat ⁊cupit hr̄e ꝑ om̄eꝫ modū quē poſſet. licituꝫ etillicitū: impacient̉ et inuoluntarie ſuſtinenspauꝑtateꝫ. Un̄ apl̓us .j. ad Uhimot̉. vj. Quivolunt diuites fieri incidūt in temptatōeꝫ ⁊in laqueū magnū diaboli: ⁊ in deſideria multa inutilia q̄ vergunt hoīeꝫ in interitū. Naꝫꝓpter hoc aliqn̄ deſiderāt furari. fenerari. decipere. et alia mala face̓ vt habeāt diuitias:quas inordinate amāt. Secunduꝫ .ſ. hr̄e diuitias et nō amare: ē laborioſuꝫ. Unde dicit̉Ecͣci. xxxj. Bt̄us vir .ſ. diues: qͥ inuentus eſtſine macula .ſ. inordinati amoris. ⁊ qui poſtauꝝ nō abijt .ſ. mente et corꝑe vt auari: quivbiqꝫ terraꝝ ſequunt̉ auꝝ etiā ſub t̓ra. Sedqͥs eſt hic ⁊ laudabimus eū: qͣſi dicat pauciſſimi. Talis fuit abraham de qͦ ſcribit̉ Gen̄.xiij. ꝙ erat diues ī poſſeſſione auri ⁊ argenti. Sic ⁊ Iob vtꝫ pͥmo ca. ꝙ nō habuerit inordinatū amorem patuit ex amiſſione ip̄aꝝreꝝ in qͣ ꝑturbatus nō fuit. Terciū .ſ. nec habere nec amare: hoc ē ꝑfectū. Un̄ ꝓuer. xxx.dicit̉. Duo rogaui te ne deneges mihi anteꝙͣmoriar. diuitias et paupertates ne dederismihi: ſꝫ tm̄ tribue victui meo nccͣria. Diuitie eī frequent̉ ꝑuertūt poſſeſſores ſuos. Iuxta illud Deutro. xxxij. Incraſſatꝰ eſt dilectus et recalcitrauit Sen̄. Non eſt pauꝑ cuiquatūcunqꝫ paꝝ eſt: ſatis eſt. ⁊ ſubdit. Suꝑflue habere cupiditatis eſt: neceſſaria habe̓infirmitatis eſt. oīa relinq̄re ꝑfectionis eſt:ſicut fecerūt apl̓i. Un̄ Petrus in ꝑſona oīmdicebat. Ecce nos reliqͥmus oīa et ſecuti ſumus te ⁊cͣ Math̓. xix. Et Piero. Socͣtes illethebanus cū ad philoſophandū ꝑgeret magnū auri pondꝰ abiecit: nec extimauit ſe diuitias ſimul et v̓tutes poſſe poſſidere ⁊cͣ. xij.q. ij. gl̓ia. Quartū .ſ. hr̄e et amare. Si amentur pluſꝙͣ deus vel ꝯtra deuꝫ ita .ſ. vt habenseas ꝑatus ſit face̓ ꝯtͣ dei mandata ne amittat: vel nō ſubuenire in magnis neceſſitatibus ſibi notis: ꝑiculoſuꝫ ē et ꝑnitioſū. Undepͣs. Hiuitie ſi affluant nolite cor apponere .ſ.inordinate amando. ¶ Ratio aūt qͣre auaricia eſt pct̄m ē iſta ẜm bt̄m Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. cxviij. arti. ij. Eoꝝ q̄ ordinant̉ ad aliquemfineꝫ: bonū eoꝝ ꝯſiſtit in ꝓportione ſeu debita ꝯmenſuratōne ad illū fineꝫ bonū. id eſt ꝙſint ī tali menſura ſeu quātitate ꝙ ꝑtingātad finem. Sicut medicina q̄ ordinat̉ ad finēſanitatis corꝑis: tūc eſt bona qn̄ ſumit̉ ī tali menſura ⁊ qͣlitate q̄ inducat ſanitateꝫ: malum aūt eoꝝ q̄ ordinant̉ ad finē ꝯſiſtit ī exceſſu vel defectu ad debitū finem. Sicut medicina purgatiua tūc eſt mala qn̄ non euacuat ſufficienter malos humores vel quādonimis euacuat ita ꝙ etiā bonos aufert: temporalia autem bona ſunt ordinata a deo ad