iuxta aquaꝫ vel fontem veneno eas inficit etcorrumpit de quo luc̄. Riuatrix violator aque ⁊c. quere. xij. li. Iſi.¶ De ouis ſtrutionum Ca. CXUa ſtrutōnis ſūto maxia rotudā valde alba dure teſte inſipidi ſaporis et gͣuis odorisqn̄ aut venit hora vt oua ꝑiat ad ſtellas pliades oculos leuat. nō eī oua ponit niſi in ortuilliꝰ ꝯſtellatōis. Un̄ viſa ſtella circa menſemiulij arena fodit vbi ponit oua ſub ſabulo tegens ea. ⁊ cū ea reliquerit ſtatī obliuiſcit̉ vbiea poſuit. nec ad ea redit vltra ſed calor ſol̓ inarena illa excoquit. ⁊ ex eis pulliculoſ ꝓcreat⁊ ꝑ̄ducit. ſi tn̄ fracta teſta pullus eductꝰ fuerit mat ipſuꝫ recognoſcit ⁊ que in ouo ꝯtempſerat. egreſſuꝫ recolligit atꝫ nutrit. Oua autem ſtrutōis in eccleſijs ſuſpēdunt̉ ad ornatum ꝓpter eoꝝ magnitudinē et raritateꝫ¶ De ouis turturum Ca. CXIua turturis ſimilo lima ſt̓ ouis colūba ⁊ ſꝫ aliqͣntulūmiora. ⁊ ouat in vere duo oua. ⁊n̄plꝰ ouat niſi oua pͥma corrūpāt̉. vt di. ariſ. li.xvij. ouat ⁊ cubat ſuꝑ dura ligna vt colūba ⁊pt̓ cūbare ⁊ ouare vſqꝫ ad. xv. ānoſ. vt di. ariſ.¶ De ouis vpuparū Ca. CXIIua upupe ſunt ſio cut oua ꝑdicis. Sꝫ minora ⁊ duriora ⁊ alpectui deformiora ⁊ guſturinſipidiora ⁊ odoratui gͣuiora. Int̓ ſtercora ⁊imnda fouent̉ ⁊ cuābt̉ ⁊ hͨ oua magis ⁊ maleficis vt dicūt ſunt vtilia ad ſua maleficia exercenda. vt di. pli. li. xix.¶ De ouis vulturum Ca. CXIIIuaᵇ uulturis ſunto magna ſic̄ aq̇le ⁊ pauca q̄ difficiliter cubat ſuꝑ oua ſua. Sūt at̄ ſubnigra macul̓ reſpſa dure teſte. mali odoris ⁊ingrati ſaporiſ. ⁊ aliqn̄ eijcit aliqͣ de ouis ſuiſſicut aqͥla. qꝛ n̄ defacili pōt nutrire pullos ſuos. vt di. ariſ. Hec d̓ ouis ⁊ de mō ouatōis eteoꝝ qͣlitatibꝰ ⁊ differētijs dicta iaꝫ ſufficiant.
¶ De numero pondere et menſuraet primo de vnitateCa. CXIIII.O predictas proprietates rebꝰ inſertas vltīo viſuꝫ ēmihi vtile īſerere q̇dā pauca ⁊ leuiade ꝓprietatibꝰ ⁊ differētijſ numeroꝝ mēſurarū pondeꝝ ⁊ ſonoꝝ. naꝫ vt di. Iſi. li. iij. Rō numeroꝝ nō eſt ꝯtēnenda. In ml̓tis ei ſacre ſcripture locis elucet qͣntū miſteriū obtinet ronūeroꝝ. Nō ei fruſtra diciū eſt. Oīa feciſti īnumero pōdere ⁊ menſura ſic̄ di. ſapīe. ca. xj.nā ſenariꝰ q̇ ex ſuis ꝑtibꝰ eſt ꝑfectꝰ. mūdi ꝑfectōꝫ deſignat. ⁊ ſic de alijs nūeris ē intelligendū. Nihil ei ſcire poſſumꝰ ſine nūeri diſciplina. qꝛ ꝑ eā horaſ tēpoꝝ diſcernimꝰ qn̄ de mēſiuꝫ circulo diſputamꝰ dū ſpaciuꝫ āni redeūtis agnoſcimꝰ. ꝑ nueꝝ ſiqde inſtruimur ne īcōpotis ꝯfūdamur. Tolle inq̇t nūeꝝ in rebꝰ⁊ oīa pereūt. Adime cōpotū ⁊ totū ignorantia ꝯplectit̉. Nec differūt hoīes a ceteris aīalibꝰ q̄ rōnem calculi ⁊ cōputatōnis ignorāt.vt di. Iſi. ibidē Idē etiā ſentiendū de p̓ncipioariſmetrice̓. qꝛ nūqͣꝫ ſciet̉ qͥd ſit triāguluſ ſinetuario. nec qͣdrangulꝰ ſine qͣternario ⁊ ſic dealijs. vn̄ notū eſt ꝙ ſine ꝯgnitiōe nūeri nullaſciā mathematica poſſidet̉. vt ibidē dic̄. Numerꝰ aūt vt di. idē. eſt ml̓titudo ex vnitatibꝰaggregata. Nā vnitas radix ē et ſemē nūeriſiue mat̓. nō ꝓles ſiue numerꝰ. qꝛ vnitaſ ingenita eſt non hn̄s numeꝝ a qͣ exeat ſed omniūnumeroꝝ eſt origo a qͣ oīs numerꝰ effluit etemanat. Nā vnū eſt radix ml̓titudīs ⁊ ml̓tiplicatōis ⁊ eſt ſimpliciꝰ ⁊ ſublimiꝰ ⁊ v̓tuoſiꝰoīm ſub eo ꝯtentoꝝ. vt di. ariſ. ⁊ auic̄. jͣ. li. ca. ij.Nā cū vnū ſit radix ⁊ origo ml̓titudinis oīaſub ſe ꝯtinet ⁊ oīa ſt̓ in eo vt ī ſuſcipiēte. vt dicit idē. c.xxxiiij. Nā vnitatis ꝓpͥetas ē ml̓titudinē efficere ⁊ illā retinere ⁊ eī eē dare. ac ī oībus eꝰ ꝑtibꝰ exiſtere ⁊ ꝯtinere ſimpl̓r vt dicit̉li. iiij. c. ij. Itē cū oīm reꝝ vnitas ſit origo. quāto plꝰ res appropinqͣt vnitati tāto pluſ appropinqͥt veritati. vt di. idē. c. ij. Naꝫ vnitas ſe hꝫad modū forme. dualitas aut p̄modū materie. Etiō quāto res plus accedit ad vnitateꝫtāto plus recedit a duplicitate ⁊ appropinqͣtad ſimplicitatē. ⁊ quāto plus accedit ad vni