¶ De ceraſte Ca. XXXEraſtes eſt ſerꝑenſcornutꝰ. vt di. Iſi. li. xij. habet enī quedam cornua ex vtraqꝫ ꝑte capitis admodū cornuū arietis circūflexa totū aūt corpus ſuū occultat ſub arena. ſoliſ cornibꝰ ſinecooꝑculo derelictis que vidētes auicule credunt de cornibꝰ ꝙ ſint v̓mes. ⁊ dū aues ea capere ⁊ inde refici nitūt̉ a doloſo ſerpēte ex imꝑuiſo ſubito rapiūtur. obſidet eī vias ⁊ ſemitas occultas ⁊ tā hoīes qͣꝫ equos quos īcaute ꝑ ſemitaſ ambulare ꝯſpicit occulto morſuinterficit ⁊ occidit. Gloſa aūt ſuꝑ penult̓. ca.Gene. videt̉ dicere ꝙ ceraſtes ſpes eſt reguliq̇ tante eſt ꝑniciei ꝙ ſi eiꝰ venenū ſolūmodovugulam eq̄ tetigerit ⁊ equū ⁊ eq̄tem ſubitopimeret ⁊ necaret. ⁊ iō vbi nos habemꝰ. fiatdan ſic̄ coluber in via. ceraſtes ī ſemita. dicitalia littera. fiat ſicut coluber ī via. ⁊ ſicut regulus in locato. Alij aūt dicunt ꝙ genꝰ eſt aſpidum ſumme virulentie ⁊ malignitatis. quere ſupra in littera a. de aſpide quia ibi fit mentio de ceraſte.¶ De cornu Ca. XXXIOrnū ut di. ariſt.c libro. iij. eſt de natura oſſis oſſe molIlius. cartilagine duriꝰ ſicut ⁊ vngule aīalium. et omnia talia pn̄t mollificari adignem. vt di. ibidem. ꝙ colores cornuuꝫ ſicutet ſoleaꝝ erunt ẜm colorem piloꝝ corꝑis animalis. vn̄ ſi coriū eſt nigꝝ tunc pili ⁊ cornuaerunt nigr̄a ⁊ ſic de alijs. Dant̉ aūt aīalibuscornua ad ſui defenſionē loco armoꝝ. et id̓oponūt̉ in extremitate capitis vt ſemꝑ ſint parata ad reſiſtendū iniurie impugnatiſ. ⁊ oīacornua ſūt vacua ⁊ cōcaua ⁊ rotūda p̄terqͣꝫcornua cerui que dura ſunt ⁊ ſolida. ⁊ ſt̓ multe ramificationis. Et nulliꝰ aīmalis cornuamutant̉ niſi ſoliuſ cerui. q̄ omni anno ſemelꝓijcit ſua ⁊ vnuꝫ abſcondit qd̓ vix pōt inueniri. vn̄ d̓r in ꝓuer. vade vbi ceruuſ ꝓijcit cornū ſuuꝫ. vt d̓r libro. viij. Item d̓r li. iiij. fortioreſt ꝯtinuatio cornuū cum cute qͣꝫ cuꝫ oſſe. etiō dicit ariſt. ꝙ q̄dam aīalia mouet cornuaſicut auriculaſ ī regione que d̓r auſtrage. Et
ideꝫ di. auic̄. ꝙ hoc dicit ariſ. de ſua t̓ra que dicebat̉ ſic. Eadē aūt eſt mat̓ia cornuū ⁊ vnguium ⁊ ſoleaꝝ. qꝛ ſumꝰ vaporoſus a cordis calore reſolutꝰ. vt di. Conſtant. et iō aīalia magni fumi a natura forti calore cordiſ reſolutivi caloris ad extrema corporis tranſfuſi magna hn̄t cornua et fortia ⁊ maxīe ſi iſta ſumoſa materia vel ꝓpter nimiaꝫ ſui ſubtilitatemtranſeat in pilos. vel ſi nimis fuerit terreſtriſet groſſa in dentes tranſeat ⁊ in culmos. ⁊ iōoptime dicit ariſ. li. iij. ca. de dentibꝰ. ꝙ aīaliahabētia ī vtraqꝫ mādibula dentes ⁊ culmoſnō hn̄t cornua vtꝫ in elephantibꝰ et in aprisOmnia etiā quadrupediā dentes habentiain inferiori mandibula tantū ⁊ vngulas ſciſſas. hn̄t cornua ⁊ ruminant. ⁊ hn̄t duos ventres īmo plures vt ſupͣdictuꝫ eſt. vn̄ pluralitas cornuū ſe habet ꝯſequent ad ſciſſuraꝫ ſolearum. et iō aſinus indicus hꝫ cornu vnuꝫtantū et ſoleā integrā ſicut equꝰ ſed nō ruminat. vt di. ariſt. et auic̄. tanta aūt eſt affinitasinter vngulas ⁊ cornua ꝙ iubetarif. vaccāpatientē dolorem in vngulis pedum. vt cuꝫoleo et alijs medicinis inter cornua īnungat̉De vtilitate aut cornuum ⁊ vnguiū dictumeſt ſupra lrā b. de boue.Ca. XXXII¶ De cōcodrilloOco drillus a croceo colore eſt dictꝰ. vt d. Iſi. animalquadrupes. vt dicit Iſi. li. xij. in c. depiſcibus. In terra ⁊ in aquis valens longitudine fere. xx. cubitorum. dentiū et vnguiū immanitate armatuꝫ. tanta eſt ei duricia cutisqͣꝫuis fortiū lapidum ictus in tergo recipiatnihil oīno curat. nocte in aquis die in terraquieſcit. Qua in tra fouet qͥ ouis anſeris ſūtmaiora. maſculus ⁊ femīa vices ſeruāt. hūcq̇dam piſces ſerratam criſtam hn̄teſ teneraventris deſecantes interimunt. Et dicit̉ ꝙ ſolus int̓animalia ſuꝑiorem mandibulaꝫ mouet. hec oīa dicit Iſi. Et dicit pli. li. viij. c. xxvj.Cōcōdrilluſ eſt animal nilum inhabitās lingue vſu inter aīalia terreſtria caret ſola ſuꝑiori mādibula exuti mobili morſuꝫ impͥmitvenenoſum. Den̄teſ hꝫ horribiles ad modūpectinis ſiue ſerre et culmos ad moduꝫ apri