Liber
.XVIII.
volentem nō attendūt. Qn̄ tranſnatant maria gregatim ⁊ recto ordine incedūt ⁊ ope vicaria ſe iuuātes. nō viſu ſed odore terras petunt. ⁊ cum ceruꝰ animal ſit cornutū hoc int̓aīalia habet ꝓpriuꝫ ꝙ annis ſingulis in veremutat cornu ſuū. et tūc qꝛ eſt inermis. de dieſibi querit latibula ⁊ latet qͦuſqꝫ creſcentibuſcornibꝰ iterato noua ſibi adueniat armatura. Qn̄ aūt deijcit cornu dextꝝ ob inuidiamabſcōdit illud dolēs ne q̇s inde accipiat medicinam. Dep̄hendit̉ ceruoꝝ etas ꝑ cornuūramos. qꝛ annis ſingulis ſibi additis ad viuendū ſuꝑaddit̉ vnum vſqꝫ ad ſeptē annoset ab eo tꝑe annis ſingulis ſil̓ia renaſcunturnec pōt etas diſcerni. Simili mō ſenecta dentibꝰ declarat̉ aūt ei paucos aut nullos habꝫnec in cornibꝰ imīs ramos īmo ante frontēp̄minent minoribꝰ. Si fuerint caſtrati anteqͣꝫ hēant cornua vlteriꝰ nō naſcunt̉. et ſi poſtnunqͣꝫ amittunt̉. Quādiu caret cornibꝰ nocte ꝓcedūt ad pabula nod̓ die. calori ſolis eaexponūt vt indurent̉. Ad arboreꝫ ea poſtealeniter fricant eoꝝ fortitudinem expienteſ. acpruritū quē ibi ſuſtinēt corticis duricie amouentes et cum ea ſenſerint roborata ꝓdeuntad pabula in aperto. Qn̄qꝫ ex attritu arboꝝab edera arbori inherente innodant̉ eoꝝ cornua ⁊ ſic facilius capiunt̉. Serpentibꝰ ꝯtrariant̉ intantū ꝙ odore cornu eoꝝ exuſti edesfugiunt. cuiuſcoaguluꝫ oīm anguiuꝫ ſanatmorſus. Diutiſſime viuit pluſqͣꝫ centum annis. qd̓ comꝑtū eſt ꝑ ceruos captos. ꝑcentūannos poſt morteꝫ alexandri ab eorundemtorquibus aureis adoꝑtos ⁊ inſignatos. Iebrium morbos nō ſentit hoc aīal quoniamſibi medet̉ ꝯtra morbū. hucuſqꝫ pli. li. viij. ca.xxxiij. Scd̓m aūt ariſt. ⁊ auicen. Ceruus eſtanimal nō hn̄s fel niſi in inteſtiniſ. et iō habꝫinteſtina amara ⁊ fetida. et iō non comedūtea canes niſi ſint famelici ſup̄modum. Itemdicit ariſto. li. ij. aliq̇ putant ceruoſ habere felin auribus. vt di. ariſto. ſed hoc eſt falſum vtdicit aui. ſed hn̄t qͣndam humiditatē ſimileꝫhumiditati ſplenis. Item ideꝫ ſanguis ceruiſicut ⁊ leporis nunqͣꝫ coagulat̉. ſed ſemꝑ manet liquidus ꝯtra naturam taliū beſtiarumet nullum animal mutat cornua niſi ceruꝰ
cuiꝰ cornua ſunt ſolida. et iō ponderoſa. vnd̓ipſa abijcit ꝓpter pōdꝰ. ⁊ hꝫ conos quatuormagnos dentes ī vna ꝑte coni. ⁊ quatuor inalia quibꝰ molit cibos. ⁊ duos dentes alioſquaſi culmos. ⁊ mas habet maiores qͣꝫ feīaet declinat ad inferius. vt dicit auicen̄. Itemariſt. li. viij. oppinant̉ inq̇t de ceruo ꝙ intomnia quadrupediā ſilueſtria ſit diſcretiſſimuꝫex hoc ꝙ parit iuxta viam vbi aīalia ꝓpt̓ homines nō accedunt. Et fugit lumen ſolis cūfilijs ⁊ querit loca dēſa ſic̄ cauernas lapiduꝫque nō hn̄t niſi vnū introitū quoniā ibi pōtpugnare cū alijs aīalibus. Nam vt di. ibidēCerui pugnāt etiā adinuicē pugna forti ⁊ victuſ obedit obedientia forti. ⁊ timet maximevocē vulpis ⁊ canis. Et ceruꝰ qn̄ impinguatur latet ne inueniat̉ a venatoribus et ꝓpterpinguedinē interficiat̉. ⁊ ſubdit ibidem. Uenatio aut ceruorum ſic fit. vnuſ venatoꝝ ſibilat ⁊ canit. ⁊ ceruus delectat̉ in cantu ⁊ ſequitur ip̄m cantu ⁊ interim alius eū trahit cumvenabulo ⁊ occidit. et qn̄ agitat̉ ceruus fugitad fluuiū l̓ ad ſtagnū ſi pt̄ trāſnatare aquāreſumptis viribꝰ ex aqͣ frigiditate euadit venatores. qn̄ aūt capit̉ mugit ⁊ lacrimat̉. Iteꝫqn̄ canes ip̄m inſequunt̉ ⁊ inuenit biuiū nōdirectis currit veſtigijs ſed nunc iſtac nuncillac trāſuerſalit̓ mutat ſaltꝰ. ⁊ tunc conaturtranſilire ꝑ multos paſſus vt ſic ꝑ cōtrarioset ambiguos ſaltus eiuſ veſtigiā a canibusodore ip̄m inſequentibus difficilius ſentiat̉Item vt di. idem cerue difficilit̓ pariunt fetꝰſuos. qd̓ cognoſcit̉ ꝑ incuruatōꝫ corꝑis ⁊ rugituꝫ. ⁊ iō comedit draconteā vt faciliꝰ a ptuliberet̉ ⁊ cū pariūt ſubito comedūt ſecūdināanteqͣꝫ in terrā cadat. ⁊ opinant̉ de iſta ſecudina ꝙ ſit venenū. vt di. idem. Alias cerui ꝓprietates ꝓſequit̉ ariſ. li. viij. qͣs ſupra pliniuſrecitauit. dic̄ at̄ pli. li. xxviij. Cerue cū ſenſeritgͣuitatē lapidē deuorat cꝰ bn̄ficio adiuuēt̓. etidē lapis ī ipſa mortua qn̄ꝫ ī eis exteramētisrepit̉. ⁊ h̓ lapis miro mod̓r iuuare mulieresqn̄ ſt̓ p̄gnātes. Idē faciūt oſſicula q̄ in eiꝰ corde inueniūt̉. vt di. idē. ⁊ eſt illud os qd̓ īuenit̉in corde ceruoꝝ ſupͣmodū vtile ml̓tas corporis paſſiones. ⁊ in oībꝰ nobilibꝰ ꝯfectionibus admiſcet̉. vt ait dyaſ. pli. ⁊ etiam ꝯſtan.