Lietus ẜm gloſāDeūt. xiiij. ideꝫ eſt qd̓ falco. auis .ſ.Tprede auidā ⁊ multuꝫ animoſa. Inuadit enī aues longe ſe maiores eas pedibꝰet pectore ꝑcutiens et inuadens. Scd̓m aliquos vero alietus eſt auis paruula capiēsalias minutaſ aueſ. vt dic̄ autor aurore. Obtinet exiguas alietus corpore vires. Sunt ⁊aues mime p̄da cibuſqꝫ ſuus. Exprimit hicaliqueꝫ qui ſolos vexat egenos. Et ẜm hocvidet̉ ꝙ alietus idem ſit qd̓ niſus paruus. qͥgallice d̓r muſchet vel ipſe niſus.¶ De apibusCa. IIIIBes ẜm yſi do.ſunt dicte. eo ꝙ ſine pedibus naſcant̉. vel ex eo ꝙ pedibꝰ alligētſe inuicem ⁊ ꝯnectant. He ẜm Iſid̓. ſolertesſt̓ in gignendi melliſ officio. aſſignatas ⁊ ſibiꝓprias incolūt ſedes nō vendicātes ſibi alienas. domicilia ſua ienarrabili arte componunt et ex varijs floribus mirabili artificiofauum cōdunt. textiſqꝫ ceris prole nimia caſtra replent. exercitu ⁊ regem habent et bellamouent. fumū fugiūt ⁊ ventū ⁊ bella. tumultu exaſperant̉. Has pleriqꝫ exꝑti ſunt de boum cadaueribꝰ naſci. phis creādis vituloꝝocciſoruꝫ carnes verberant̉. vt ex putrefactocruore vermes ꝓcreentur et poſtea receptisalis apes efficiant̉. ſicut ſcrabrones de eqͦrūcarnibus generant̉. vt dicit Iſid̓. ẜm autemambroſ. in exameron. mirabiles ſunt apumꝓprietates ⁊ inſignes ⁊ nobiles. Nam apescōmunem habent ſobolē. vnā incolūt manſionem vniꝰ porte claudunt̉ limine. cōmunis eſt labor omnibꝰ. cōmunis cibus. cōisoꝑatio. cōmunis vſus. cōmunis fructꝰ. comunis eſt omnibꝰ volatus. cōmunis ē omnibus generatio. Integritas quoqꝫ corꝑisvirginalis omnibꝰ eſt cōmunis ſicut ⁊ ꝑtuſquiā nll̓o ꝯcubitu miſcent̉. nec libidie reſoluunt̉. nec partꝰ quatiunt̉ doloribꝰ et tn̄ maximū filioꝝ examen cōſtituunt. nā cum alievolucres vix in āno lingl̓os edant fetꝰ apesgeminos creant ⁊ duplici ceteris fecūditatep̄ponderant. Item apes regē ſibi creant. ip̄e
ſibi populos ordinant. et tn̄ licet poſite ſintſub rege. ipſe tn̄ ſunt libere. ⁊ regē ſibi ſubſtituūt ⁊ naturali affectu diligūt. et ſumma defenſione defendūt et ꝓ eo ꝑire pulcrū putātregi ſuo tantā reuerentiā exhibent vt nullede ſuis domīibꝰ exire audeat nec ad aliquosꝓdire paſtꝰ niſi rex fuerit egreſſus ⁊ volatuſſibi vendicauerit̉ pͥncipatū. Eligūt aūt apesſibi in regē in magnitudine et ſpecie magisinſigneꝫ. ⁊ qd̓ in rege p̄cipuū eſt manſuetudine clariorē. nam ⁊ ſi habeat aculeuꝫ eo tamen nō vtitur ad vindicandum. Naturaliter autē apes tanto ſunt leuiores quanto ceteris ſūt maiores. ſed ⁊ apes que nō obtemperant regi ꝓpria cōdemnatōne ſe mulctātvt aculei ſui vulnere moriant̉. In apum v̓oexamine nulla eſt ocioſa. quedam enī certātquaſi in bello campeſtri contra alias apesalie vigilant circa victum. alie futuraſ explorant ymbres et ſpeculant̉ concurſus. alie ceras de floribus fingunt. alie cellulas nūc rotundas nūc quadratas mira connexione etequalitate cōponunt ⁊ tamē inter taꝫ diuerſa opera nulla alienis laboribus inſidiaturnullo raptu victuꝫ querit. ſed ꝓprio volatuet labore inter herbas et flores que ſibi ſuntcōgrua recolligit ⁊ requirit. habent tn̄ apesſpicula ſua ⁊ inter mella fundunt venenumſi ab aliquo fuerint laceſſite vitamqꝫ ſuamponūt ardore vindicte ꝓ domicilioꝝ ſuoruꝫdefenſionē. Apis itaqꝫ ⁊ ſi infirma eſt robore. valida tamē eſt vigore ſapientie ⁊ virtutecuius fructꝰ omnibꝰ eſt ſuauis qui ſuauitate ſua fauces obdulcat ⁊ vulnera curat ac interioribus vlceribꝰ infundit medicamentūHucuſqꝫ Ambroſiꝰ. Sūt ⁊ alie ꝓprietatesquas tangit Ariſto. li. x. vbi iſta interſerunt̉dicit etiam inter cetera ꝙ apum oꝑationesinter ſe ſunt diuerſimode. q̇dam ei adducutſuis aluearibus quo indigent ad p̄parationem mellis ex floribus ⁊ frondibꝰ arboruꝫet herbarum ⁊ p̄cipue in quibuſ eſt glutinoſitas. et illiniunt ex eo ſuꝑficiem aluearis. ethoc faciunt ꝓpter nocentia animalia. ⁊ ſi introitus aluearis fuerint nimis ampliſtrictificabunt eos deinde cōgregant mel. et pͥmoincipiunt facere domos in quibus habitat