Liber.XII.
aliarum auiū īſtruat eos ⁊ cōpellat. roſtroeo apercutit ⁊ vulnerat. vt dicit Pliniꝰ¶ De accipitre ¶ Capl̓m. II.Ccipiter eſtauiſ regia que plus animo qͣꝫ vngulis eſtarmata et qd̓ ei in quātitate corꝑisnatura denegat. hoc eī in virtute ⁊ audaciaanimi recōpenſat. vt dicit Iſid̓. Eſt enī auisvt dicit Iſid̓. alijs auibus capiendis auidaa quarum arreptiōe accipiter .i. raptor ē vocata. Dicit etiaꝫ baſiliꝰ in exameron. ꝙ accipitres circa ſuos pullos ſunt crudeles. quiacum ſint habiles ad volanduꝫ cibos eis ſubtrahūt. ⁊ ꝑ̄cutiendo ad modū aquilaruꝫ denidis exire cōpellunt ⁊ cogunt. quia eos audere docent. ⁊ ad p̄dam excitant. ne adulti effecti tēpeſcant ocio ⁊ magis cibū querere qꝫvigore animi ꝯſueſcāt. vt di. Beda. ⁊ Amb̓.Sunt enī quidā accipitres predones aeristantū. quidā vero terre tantū ſicut ⁊ aquile.vt dicit Ariſto. li. vj. Primi aues tantuꝫ volantes rapiūt. ſecūdi vero ſedētes in terra ꝑcutiunt ⁊ inuadūt. ⁊ inter hos colūba diſcernit ſicut d̓aquila dictū eſt. Eſt igit̉ accipiterauis calida ⁊ ſicca mole carnis depaupata.penarū plumarūqꝫ varietate decorata. ſtrutioni in pennarū decore ſimilima eſt. ſed inagilitate ⁊ animi magnanimitate oīno ip̄areſt. Sūma enī celeritate nūc in aere ſe leuat⁊ aſcendit in tantū ꝙ ab hominū aſpectibuſſe ſubtrahit nūc ſubito inferius in p̄daꝫ ruitPectus v̓o accipitris eſt acutiſſimū. modica tn̄ carne eſt munitū. Und̓ dicit Ariſto. li.xiiij. Quāto pectus eiꝰ magis ē acutū. tātomelioris eſt volatꝰ. quoniā ſi haberet pectꝰmultuꝫ latū moueret multū aeris ⁊ eēt grauis motus. Carnoſum autno eſt. quia acutum eſt ⁊ debile eſſet ſi haberet cooptoriumex multa carne ſicut dicit̉ ibidem. Maximaitaqꝫ eſt eius fortitudo in pectore ⁊ in vnguibus ⁊ in roſtro qͦ ſtatim petit cerebrū predeſue. Eius fel medicinale eſt ⁊ vtiliter ī oculorum collirijs admiſcet̉. viſum ei acuit ⁊ oculorum albugines deſtruit ⁊ cōſumit. ſimilit̓⁊ fimus eius. Habet aūt hoc ꝓpriuꝫ accipit̉vt dicit Greg. ꝙ in ſenectute qn̄ ſentit ſe pen
naruꝫ pondere p̄grauari expādit alas ſuasꝯtra ſolis radios flante auſtro. ⁊ ſic ex repentina aura ⁊ calore reſoluēte aperiunt̉ pͥori q̄bus aptis excutit alas ⁊ ſic veteres pene exiliunt ⁊ noue creſcūt. ⁊ ſic nouitas pennaruꝫipſum efficit ad volandū aptiorem. Duo eīſunt genera accipitrū. quidā enī eſt domeſticus ⁊ quidā ſilueſtris. qui domeſticꝰ eſt ſilueſtres rapit aues ⁊ raptas eas domīo ſuoderelinquit. ſilueſtris v̓o domeſticas rapitaues. Indignātis ei nature eſt accipiter. vn̄ſi p̄daꝫ quā impetit ⁊ ſequit̉ caſu aliquo nōarripit. vix illa die ad manum dn̄i ſui redit.Oportet autē vt accipitꝝ dieta ſit ordinataſcꝫ nec nimis tenuis. nec nimis lauta. ex abūdanti eī cibo impinguant̉. et tunc inſoleſcūtaut pigreſcūt. ⁊ ad reclinatoriū redire dedignant̉. Si vero fuerit nimis paucus deficitaccipiter viribꝰ et efficit̉ impotens ad p̄dandum. Solent etiā oculi taliuꝫ auium ciliariclaudi ſiue tegi ne nimis de māu geſtātis ſeefferant auibus viſis ad quarū raptum anhelant ⁊ aſpirant. Et ideo q̇buſdam laqueolis illoꝝ pedes illaqueant̉. ne libere ad quālibet auiculā efferant̉. geſtat̉ in ſiniſtra vt dedextra aliquid recipiat vn̄ reficiat̉. Seruantur aūt accipitres domeſtici l̓ domiti in mutatorijs vt a pennis veteribꝰ ⁊ induratis exonerent̉. ⁊ ſic in iuuetute ⁊ decore renouent̉dat̉ aūt eis cibus de aliqua carne aliquātulum venenoſa ⁊ ſic facilius mutent̉. Accipitres vero maxime ledit fumus. vt dicit bedaet iō eoruꝫ mutatoria a locis fumoſis debēteſſe remota ne eoruꝫ corꝑa ex fumi amaritudie ledant̉. ⁊ ne plume ipſoꝝ ex nigredine fumi inficiant̉. carnibus recentibꝰ ⁊ ſanguinolentis reficiant̉. ⁊ ſolent eis dari corda auiuꝫque p̄dantur. qͣꝫdiu viuunt ⁊ potentes ſuntad p̄dandū a ſuis dominis diligunt̉. in manibus geſtant̉. ſuper particas reponūtur. inpectore ⁊ in cauda manibus replanant̉. cuꝫdiligentia nutriūtur. ſed quādo moriunturab omnibus inutiles reputant̉. non eniꝫ comedūtur. ſed potius ſuper ſterquiliniuꝫ ꝓijciuntur.¶ De alietoCapitulum. III.