naui. ⁊ ẜm hͦ diffinit̉ a remigio ſic. Aīa ē ſubſtātia incorꝑea regēs corpus. Et ab auḡ. deaīa ⁊ ſpū. Aīa ē ſubſtātia q̇dā rōnis ꝑticepſcorꝑi regendo accōmodata. ex qͣ diffinitōnealia ſpūs ꝓpͥetas elicit̉ .ſ. ꝙ qͣdā neceſſitate amoris ⁊ gub̓natōnis ad regimē corꝑis ſibivniti natural̓r inclinat̉. Ex qͣ etiā ptꝫ ꝙ aīa īcorꝑe regēdo nō ꝑ dimenſionē ⁊ loci ſpaciūin corꝑe extendit̉. ſꝫ eiꝰ v̓tute corpuſ vndiqꝫregit̉ ⁊ mouet̉ ſic̄ ponit Calcidiꝰ exemplū incōmēto ſuꝑ thimeū d̓ aranea q̄ in medio tele eiꝰ reſides ſentit qͣlemcūqꝫ motu interiuſvel exteriꝰ factū ſic aīa ī cetro cordis reſidēsſine ſui diſtēſione totū corpꝰ viuificat ⁊ omniū mēbroꝝ motꝰ dirigit ⁊ gub̓nat. Proutaūt ꝯꝑat̉ corꝑi ſibi vnito vt forma et ꝑfectiodiffinit̉ a ph̓o in li. de aīa ſic. Aīa eſt endelichia .i. actꝰ pͥmꝰ ſiue ꝑfectio corꝑis phiſici organici potētia vitā hn̄tis. Ex qͣ diffinitōe pꝫꝙ qͣꝫuis corꝑi ſit vnibil̓ nō tn̄ oī ſed ſoluꝫ organilato corꝑi et ph̓ico .i. natural̓r ad ſuſceptōꝫ aīe rōnal̓ diſpoſito infūdit̉ ⁊ vnit̉. Iteꝫinqͣntū ē aīa ⁊ ſpūs qͣdruplicit̓ diffinit̉. pͥmoin ꝯꝑatione ad creaturas generalit̓ ſic̄ ait.Aug. in li. de aīa ⁊ ſpū. Aīa eſt oīm ſil̓itudoEx qͣ ptꝫ ꝙ aīa ex ſui nat̉a ad ſuſcipiēdū in ſeoīm reꝝ ſil̓itudines ē apta nata. vt d̓r in li. deaīa et ſpū. aīa ad ſil̓itudineꝫ totiꝰ ſapīe factain ſe oīm reꝝ gerit ſil̓itudinē. qꝛ ſil̓is t̓re eſt ꝑeēntiam. aque v̓o ꝑ imaginatoꝫ aeri ꝑ rōnefirmamēto ꝑ intellectū celo empireo ꝑ intelligentiā. Sexto aūt mō diffinit̉ in cōꝑatiōead deū tanqͣꝫ ad ſuā cām efficientē ſic. Aīa ēdeiforme ſpiraculū vite. Ex qͣ patꝫ ꝓprietasaīe ꝙ nō ex traduce. nec ex ſemīali rōne ꝓpagat̉. ſed ad viuificatōꝫ corꝑis a deo infundit̉et creat̉. Itē ſeptimo mō deſcribit̉ in ꝯꝑatione ad deū ſicut ad fineꝫ ſuū ſic. Aīa eſt ſpūsintellectualis ad beatitudinē in ſe ⁊ in corꝑeordinatus. et ex hoc relucet aīe ꝓprietas .ſ. ꝙanima nō ſolū ſeꝑata beatificat̉ cū angelisvel ſicut angelꝰ īmo ī corꝑe glorificato ipſiꝰfelicitas ampliat̉. Has oēs differētias ⁊ diffinitiones ſub quadā generali deſcpͥtiōe cōp̄bendit Io. Damaſ. omelia. xxvj. Aīa ē ſubſtantia viuēs ſimplex ⁊ incorpea. corporeisoculis ẜm ꝓpriā naturā inuiſibil̓ et īmortal̓
rōnalis intellectual̓ infigurabilis organicovtēs corꝑe ethuic .ſ. corꝑi vite augmētatōisſenſus ⁊ generatiōis tributiua nō aliū hn̄sp̄ter ſeipſam intellectū ſed partē ſuiipſiꝰ puriſſimā. Sicut etenizoculus in corꝑe. ita eſtaīa intellectus arbitrio libera ⁊ volūtaria ⁊oꝑatiua voluntate v̓tibilis quoniā creabil̓.Omnia hec ex eius grā qui eaꝫ ꝯdidit ſuſcipiens ex quo et eſſe ⁊ naturā ſuſcepit. Hucuſqꝫ Io. Dmaſ. in ca. ſupͣdicto. Conſil̓es etiam ꝓpͥetates deſcribit Bern̄. ſic di. Oaīa inſignita dei imagine decorata ſil̓itudine deſpōſata fide dotata ſpū. redēpta xp̄i ſanguīedeputata cū angelis. capax beatitudinis heres ſalutis ꝑ̄tīceps rōnis. q̇d tibi cum carneEx iſtis multis diffinitiōibꝰ ⁊ deſcp̓tionibꝰvarijs varie ꝓpͥetates aīe qͦ ad eſſe nature etetiam grē iam relucent.Qūo anima ſit a phiſicis deſcripta¶ Capl̓m. IIII.3Uid tamen ſecundū rem ſit aīa. pluribꝰ incertū eſt.Nā circa hͦ antiq̇ legunt̉ ph̓i varias qͣſi ꝯtrarias ſnīas ptuliſſe. Recitat enimAriſt. in li. de aīa. ꝙ plato poſuit aīaꝫ eſſentiam ſe mouentē. Zeno v̓o dicit aīaꝫ eſſe numeꝝ ſe mouentē. Pictagoras armoniam.Paphinoꝰ ydeā. Aſclepides v̓o dixit aīaꝫeſſe qͥnqꝫ ſenſuū exercitiuū ſiue ꝯſonū. Ipocras aūt ſpūm tenuem ꝑ oē corpꝰ diſperſuꝫEradiꝰ ph̓icus lucē vel ſcintillā eēntie aīaꝫvocat. Democritus ſpūm inſertu athomiſ.vn̄ ꝓpter facilitatē motꝰ totū corpꝰ aīe ꝑuium aſſerit. Permenides dic̄ eā ex t̓ra ⁊ igneeſſe. Epicurus dicit aīaꝫ quādā ſpēm ex igneet aere eſſe. Ipertꝰ dicit aīam qͣndā vigoreꝫigneū fore. Iuxta illud. Igneꝰ eſt illis vigoret celeſtis origo. Cum gͦ tot ⁊ tā diuerſa deſubſtantia aīe a ſapiētibꝰ ſint relata. hͦ ſoluꝫſufficiat q̄ ad pn̄s ꝙ ẜm ſanctoꝝ dicta. aīmaeſt quedaꝫ ſpūalis et intellectualis rōnalisſubſtantia ad viuificandū et ꝑficiendū corpus humanuꝫ a deo ex nihilo ſic creata. vn̄quia ſubſtantia eſt ꝯtrariorum ſuſceptiuaſuſceptibilis enim eſt ſcientie et ignorantievirtutis et malicie et hoc ſine ſubſtantie ſue