Liber.II.
incōmutabilē v̓tutis vigorē acceperūt. ⁊ iōiſtorum ſpirituū oꝑatiuā virtute ꝑ̄ſtringitdyon̄. ſic dicēs. Ipſa ſanctaꝝ virtutū cognominatio fortē quendā et incōmutabileꝫ docet vigorē ẜm inditā eis deiformitatem adnullā ſuſceptōeꝫ diuinaꝝ illuminationumimbecilliter infirmatā ⁊cͣ. quaſi diceret ī hocꝙ iſti angeli v̓tutes ſunt vocati deiformes ⁊ſimiles deo dinoſcunt̉. nam diuina virtusfortis eſt ad agendū vt no frangat̉ alicuiusoꝑis difficultate ⁊ incōmutabilis eſt ad ꝑſeuerandum vt nō langueat ſeu infirmet̉ alicuius ſpacij ſeu temporis diuturnitate. Sicangeli iſti cōſimiles ſunt. qꝛ ad oīa agendarobuſti et incōmutabiles inueniūtur. vndevirtuoſi ſunt nō ſoluꝫ oꝑando verūētiā inilluminatōes ſuſcipiēdo. nā hoꝝ angeloruꝫv̓tus et ſi infirma videat̉ diuine v̓tuti cōparata. non tn̄ infirma eſt ad eandē ꝑ gratiaꝫꝯformata. Infirma eſt nature ꝯditionē. ſednō infirmat̉ aliqua corruptione qn̄ participat totum qͥcquid creature eſt debitu. fortitudinem ſcꝫ ſufficiente ⁊ ſue nature ꝯgruentem. Et ideo dicit dioniſius ꝙ habet deiformem motū firmiter ſe ferentē. Inſuꝑ eēntialem ⁊ potentificā dei v̓tute. qꝛ ꝓpria virtutein deū mouent̉. ⁊ vn̄ eoꝝ virtuoſitas in ſuꝑeēntialem v̓tute creatoris ſuſtollit̉ inde deiformis ymaginis ſil̓itudo in eis reꝑit̉. deiformitate aut quā recipiūt ad inferiores angelos tranſfundūt. accipiūt q̇dem ꝑ donū. ſedalijs tribuūt per exemplū. Horum angelorum eſt officiū ẜm dyon̄. docere p̄latos. p̄lationis officiuꝫ exequi feliciter ⁊ cōſtanter etvt ipſiꝰ onus ſuſtineant patient. ẜm grego.vero in. iiij. moraliū. Iſtorū officium in hisqui virtutē habent eſt docere qͣliter ymaginem dei in ſe reꝑarēt ⁊ reformet ac reformatam viriliter cuſtodiāt ac cōſeruent. vn̄ periſtoꝝ angeloꝝ miniſteriuꝫ virtus miraculafaciendi ꝑfectis concedit̉ vt reducti ad pͥmūſtatu in quo deus fecit hoīeꝫ ad ſuā ymaginem ꝑ hmōi miracula oſtendant̉. Angeliiſtius ordinis diuinā v̓tutē ꝯtinue aſpiciūt⁊ in ip̄a ꝯtēplatōe ꝯtremiſcūt. ſed iſte timorpenalis nō eſt cū potius ſit admiratiōis qͣꝫhorroris ꝓut greg̓. dicit in moral̓. li. iiij.
De ordine archangeloꝝ Ca. XVIICtauus ordo eſtarchangeloꝝ qui ẜm Iſidoꝝ ſumo lmi nūcij vel nuncioꝝ p̓ncipes int̓p̄tantur. Nam pͥmatū tenet inter angelosſunt enī duces ⁊ p̓ncipes ſub quorū ordinevnicuiqꝫ angelorum officia deputata ſuntNam archangelis angeli p̄ſunt vt patet inzacharia vbi angelꝰ maior dixit minori. vade ⁊ doce pueꝝ iſtum ⁊cͣ. ſi enī in ipſis angeloꝝ officijs ſuꝑiores inferiores nō diſponerent. nullo mō hoc qd̓ homini diceret angelus ab angelo cognouiſſet. hi archangeli ſepe ꝓprijs nominibꝰ denotant̉ vt ꝑiplorumvocabula ipſoꝝ ꝯditōnes ⁊ oꝑa oſtendant̉Nā gabriel v̓gini mittit̉ vt illū denunciaretventuꝝ qui ꝯaereas ptāteſ obtinere debuitvictoriā ⁊ triuphū. Gabriel eī dei fortitudointpretat̉. ſicut ⁊ raphael q̄ interp̄tat̉ medicinaͣ dei ad thobiaꝫ miſſus fuit q̄ eius oculiscurationē adhibuit ⁊ cecitatē abſtulit et deterſit ⁊ ſic de alijs. Hucuſqꝫ Iſid̓. li. vij. ca. v.Hoꝝ angelorū officiū eſt ẜm greg. de his q̇ad p̄motionē fidei ꝑtinet vt de aduentu filijdei de eius geſtis ⁊ dictis fideles ꝓmouere.Archangelorū etiā eſt ẜm dyon̄. ꝓphetiasꝓphetis reuelare demōēs hoībus dominātes arcere ne vlteriꝰ plus ledāt. ſic̄ poteſtatūeſt eoſdē cohercere ne dn̄ium ſibi vſurpentaūt accipiāt. Archageli etiā angelis ſuppoſitis eis ſunt digniores ⁊ annūciatōe pͥoresceteriſqꝫ ſūt ꝑfectiores. Nā ẜm dyon̄. inferiores ꝯuertūt ad pͥncipale pͥncipiū ſuū et qͥntuꝫ eis poſſibile ē angeli inferiores ipſis mediatibꝰ ad ip̄m informant̉. Inſuꝑ viuificātidē angelos ad vnitatē illiꝰ pͥncipij colligāt⁊ adunāt. docēdo angelos ſibi ſubditos ẜmducatꝰ īuiſibiles ⁊ ordinatos qͥbꝰ hn̄t ducere ⁊ docere ſeq̄ntes alios ⁊ ſubiectos. Iſti et̄archangeli intordines īferioris hierarchieſunt int̓medij. ⁊ ideo a ſuꝑioribꝰ illuminationes ꝑticipāt ⁊ eaſdē angel̓ inferioribꝰ ꝑticipatas cōmunicant ⁊ annūciāt. in qͥbus angelis oīm angeloꝝ diſpoſitio hierarchiacaex triplici ternario celeſtiū ordinum ꝑfectiſſime eſt completa.