IBIS.

379

Nec tibi contingent funus lacrimaequc tuorum. iG 5Indeploratum proiiciere caput:

Carniiicisque manu, populo plaudente, traheris;

Infixusque tuis ossibus uncus erit.

Ipsae tc fugient, quae carpunt omnia, flammae:

Respuet invisum insta cadaver humus. 170

Vnguibus et rostro tardus traliet ilia vultur;

lit scindent avidae perfida corda canes:

Deque tuo fiet, licet hac sis laude superbus,Insatiabilibus corpore rixa lupis. '

I11 loca ab Elysiis diversa fugabere campis; 17!)

Quasque tenet sedes noxia turba, coles.

Sisyphus est illic saxum volvensque petensque;

Quique agitur rapidae vinctus ab orbe rotae ;Quaeque gerunt humeri» perituras Belides undas,Exsulis Aegypti, turba cruenta, nurus. 180

Poma pater Pelopis praesentia quaerit, et idemSemper eget, liquidis semper abundat aquis;Iugeribusque novem qui summus distat ab imo,Visceraque assiduae debita praebet avi.

Hic tibi de Furiis scindet latus una flagello, i 85

Vt sceleris numeros conliteare tui:

Altera Tartareis sectos dabit anguibus artus:

Tertia fumantes incoquet igne genas.

Noxia mille modis lacerabitur umbra; tuasque

Aeacus in poenas ingeniosus erit. 190

In te transcribet veterum tormenta reorum ;

Manibus antiquis caussa quietis eris.

Sisyphe, cui tradas revolubile pondus, habebis:Versabunt celeres nunc nova membra rotae.

Hic erit, et ramos frustra qui captet et undas: ig 5

Hic inconsumto viscere pascet avem.

Nec mortis poenas mors altera liniet huius:

Iloraque erit tantis ultima nulla malis.

Inde ego pauca canam ; frondes ut si quis ah Ide,

Aut summam Libyco de more carpat aquam.

.'ion