I». OVIDII NASONIS

F A S T 0 R V M

UBElt QVARTVS.

Alma, fare vati, geminorum mater Amorum.

Ad vatem vultus retulit illa suos.

Quid tibi, ait, mecum! cel te maiora canebas.

Num vetus in molli pectore vulnus habes fScis Dea, respondi, de vulnere: risit: et aether 5Protinus ex illa parte serenus erat.

Saucius, au sanus, numquid tua signa reliqui ?

Tu mihi propositum, tu mihi semper opus.

Qua decuit, primis sine crimine lusimus annis:

Nunc teritur nostris area maior equis. 10

Tempora cum caussis, Annalibus eruta priscis,Eapsaque sub terras, ortaque signa cano.

Venimus ad quartum, quotu celeberrima, mensemEt vatem, et mensem scis, Venus, esse tuos.

Mota Cytheriaca leviter mea tempora myrto i 5Contigit: et, Coeptum perlice, dixit, opus.Sensimus; et subito caussae patuere dierum.

Dum licet, et spirant flamina, navis eat.

Si qua tamen pars te de Fastis tangere debet,

Caesar, in Aprili, quo tenearis, habes. 20

Ilie ad te magna descendit imagine mensis:

Et lit adoptiva nobilitate tuus,lloe pater Iliades, cum longum scriberet annum,Vidit, et auctores retulit ipse suos: