370 P. OVIDII NASONIS

Et quoniam, qui sis, nondum quaerentibus edo;

Ibidis interea tu quoque nomen habe :

Ytque mei versus aliquantum noctis habebunt;Sic vitae series tota sit atra tuae.

65 Haec tibi natali faxo lanique KalendisNon mentituro quilibet ore legat.

Di maris et terrae, quique his meliora tenetisInter diversos cum love regna polos;

IIuc precor, huc vestras omnes advertite mentes,70 Et sinite optatis pondus inesse meis.

Ipsaque tu Tellus, ipsum cum fluctibus Aequor,Ipse meas, Aether, accipe, summe, preces:Sideraque, et radiis circumdata Solis imago ;Lunaque, quae nunquam, quo prius, orbemicas;

76 Noxque tenebrarum specie reverenda tuarum;Quaeque ratum triplici pollice netis opus;Quique per infernas horrendo murmure valleslmperiuratae laberis, amnis, aquae;

Quasque ferunt torto vittatis angue capillis80 Carceris obscuras ante sedere fores;

Vos quoque, plebs Superum, Fauni, Satyrique,Laresque,

Fluminaque, et Nymphae, Semideumque genusDenique ab antiquo Divi veteresque novique,

In nostrum cuncti tempus adeste, Chao.

85 Carmina dum capiti malelido dira canuntur,

Et peragunt partes ira dolorque suas:

Annuite optatis omnes ex ordine nostris;

Et pars sit voti nulla caduca mei.

Quaeque precor, liant: ut non mea dicta, sed illa90 Pasiphaes generi verba fuisse putet.

Quasque ego transiero poenas, patiatur et istas.

Plenius ingenio sit miser ille meo.

Neve minus valeant lictum exeerantia nomenVota, minus magnos commoveantve Deos: