35 G

P. OVIDII NASONIS

Quamlibet exigua si nos ea iuverit aura,

Obruta de mediis cymba resurget aquis.

Tunc ego tura feram rapidis sollennia Ilammis;oo Et, valeant quantum numina, testis ero.

Ner tibi de Pario statuam, Germanice, templumMarmore. Carpsit opes illa ruina meas.

Templa domus vobis faciant urbesque beatae:Naso suis opibus, carmine, gratus erit.

35 Parva quidem fateor pro magnis munera reddi,Cum pro concessa verba salute damus.

Sed qui, quam potuit, dat maxima, gratus abundeest;

Et linem pietas contigit illa suum.

Nec, quae de parva Dis pauper libat acerra,

4o Tura minus, grandi quam data lance, valent.Agnaque tam lactens, quam gramine pastaFalisco,

Victima Tarpeios inficit icta focos.

Nec tamen, ollicio vatum per carmina facto,Principibus res est gratior ulla viris.

45 Carmina vestrarum peragunt praeconia laudum:Neve sit actorum fama caduca cavent.

Carmine lit vivax virtus; expersque sepulchri,Notitiam serae posteritatis habet.

Tabida consumit ferrum lapidemque vetustas;

5o Nullaque res maius tempore robur habet.

Scripta ferunt annos: scriptis Agamemnona nosti;

Et quisquis contra, ici simul arma tulit.

Quis Thebas septemque duces sine carmine nosset,Et quidquid post haec, quidquid et ante fuit?

55 Di quoque carminibus, si fas est dicere, fiunt:Tantaque maiestas ore canentis eget.

Sic Chaos, ex illa naturae mole prioris,

Digestum partes scimus habere suas:

Sic allectantes coelestia regna Gigantas,

Oo Ad Styga nimbifero vindicis igne datos.