t

EX PONTO EPIST. L1E. IV. EP. 0. 7. 353

Quae tibi tam tenui cura limantur, ut omnesIstius ingenium corporis esse negent.

At si quem laedi Fortuna cernis iniqua,

Mollior est animo femina nulla tuo. 4o

lloc ego praecipue sensi, cum magna meorumNotitiam pars est inlieiata mei.

Immemor illorum, vestri non immemor unquam,

Qui mala solliciti nostra levastis, ero.

Et prius, heu nobis nimium conterminus! Ister 45ln caput Euxino de mare vertet iter:

Vtque Thyesteae redeant si tempora mensae,

Solis ad Eoas currus agetur aquas:

Quam quisquam vestriim, qui me doluistis ad-em tum,

Arguat ingratum non meminisse sui. 5o

• » «■» ■ * e t * s *-*-» * « #»-**-* e • « e 4 i—# #-i-

EPISTOLA VII.

I E S T A L I.

IMissus es Euxinas quoniam, A’estalis, ad undas,

Vt positis reddas iura sub axe locis:

Adspicis en, praesens, quali iaceamus in arvo:

Nec me testis eris falsa solere queri.

Accedet voci per te non irrita nostrae, 5

Alpinis iuvenis regibus orte, lidfw.

Ipse vides certe glacie concrescere Pontum.

Ipse vides rigido stantia vina gelu.

Ipse vides, onerata ferox ut ducat IazyxPer medias Istri plaustra bubulcus aquas. io

Adspicis et mitti sub adunco toxica ferro,

Et telum caussas mortis habere duas.

Atque utinam pars haec tantum spect.ata fuisset,

Non etiam proprio cognita Marte tibi!

Ov. T. III. Z