332 P. OVIDII NASONIS

Dum faciles aditus praebet venerabile templum; ;

Sperandum nostras posse valere preces.

Dixit; et aut ille est tenues dilapsus in auras, pCoeperunt sensus aut vigilare mei. ,

g5 Si dubitem, quin bis faveas, o Maxime, dictis, ;(Memnonio cygnos esse colore putem.

Sed neque mutatur nigra pice lacteus humor; [Nec, quod erat candens, iit terebinthus, eburConveniens animo genus est tibi: nobile namque 1roo Pectus, et Herculeae simplicitatis habes.

Livor, iners vitium, mores non exit in altos; }Vtque latens ima vipera serpit humo.

Mens tua sublimis supra genus eminet ipsum: !

Grandius ingenio nec tibi nomen inest.io5 Ergo alii noceant miseris, optentque timeri: 1

Tinctaque mordaci spicula felle gerant.

At tua supplicibus domus est assueta iuvandis:

Iu quorum numero me precor esse velis.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

EPISTOLA IV.

R V F I N (i.

Jriaec tibi non vanam portantia verba salutemNaso Tomitana mittit ab urbe tuus ;

Vtque suo faveas mandat, Rutine, Triumpho:ln vestras venit si tamen ille manus.

5 Est opus exiguum, vastisque paratibus impar:Quale tamen cunque est, ut tueare, rogo.Firma valent per se, nullumque Machaonaquaerunt:

Ad medicam dubius confugit aeger opem.Non opus est magnis placido lectore poetis:io Quamlibet invitum dillieilemque tenent.