EX PONTO IiPlST. LIP». II. EP. 7. 311

Proxima subsequitur, quid agas, audire voluptas,

Et si, quiequid agas, sit tibi cura mei.

Nec dubito quin sit: sed me timor ipse malorum 5Saepe supervacuos cogit habere metus.

Da veniam, quaeso, nimioque ignosce timori.

Tranquillas etiam naufragus horret aquas.

Qui semei est laesus fallaci piscis ah hamo,

Omnibus unca cibis aera subesse putat. io

Saepe canem longe visum fugit agna, lupumqueCredit: et ipsa suam nescia vitat opem.

Membra reformidant mollem quoque saucia tactum:Vanaque sollicitis incutit umbra metum.

Sic ego Fortunae telis confixus iniquis, i5

Pectore concipio nil nisi triste meo.

Iam mihi fata liquet, coeptos servantia cursus,

Per sibi consuetas scmper itura vias.

Observare Deos, ne quid mihi cedat amice,

Verbaque Fortunae vix puto posse dari. 20

Est illi curae me perdere, quaeque solebatFisse levis, constans et bene certa nocet.

Crede milii, si sum veri tibi cognitus oris,

Nec fraus in nostris casibus esse potest;

Cinyphiae segetis citius numerabis aristas, 23

Altaque quam multis floreat Hybla thymis:

Et quot aves motis nitantur in aera pennis:

Quotque natent pisces aequore, certus eris:

Quam tibi nostrorum statuatur summa laborum,

Quos ego sum terra, quos ego passus aqua. 5oNulla Getis toto gens est truculentior orbe:

Sed tamen hi nostris ingemuere malis.

Quae tibi si inemori coner perscribere versu,

Hias est fatis longa futura meis.

Non igitur vereor, quod te rear esse verendum, 55Cuius amor nobis pignora mille dedit:

Sed quia res timida est omnis miser; et quialongoTempore laetitiae ianua clausa meae est.