300 1’. OVIDII NASONIS

Nil nisi non sapiens possum timidusque vocari:llacc duo sunt animi nomina vora mei.lisse quidem fateor, meritam post Caesaris iram,20 Diilicilem precibus te quoque iure meis.Quaeque tua est pietas in totum nomen Iuli,

• Te laedi, eum quis laeditur inde, putas.

Sed licet arma feras, et vulnera saeva mineris;Non tamen eilicies, ut timeare mihi.n5 Puppis Achaemeniden Gruium Troiana recepit:Profuit et Myso Pelias hasta duci.

Confugit interdum templi violatur ad aram,

Nec petere offensi numinis horret opem.Dixerit hoc aliquis tutum non esse; fatemur.

5o Sed non per placidas it mea puppis aquas.Tuta petant alii. Fortuna miserrima tuta est;

Nam timor eventus deterioris abest.

[Qui rapitur fatis, quid praeter fata requirat !Saepe creat molles aspera spina rosas.]

55 Qui rapitur spumante salo, sua bracilia cautiPorrigit, et spinas duraque saxa capit.Accipitrem metuens pennis trepidantibus alesAudet ad humanos fessa venire sinus.

Nec se vicino dubitat committere tecto,

4o Quae fugit infestos territa cerva canes.

Da, precor, accessum lacrimis, mitissime, nostris:Nec timidis rigidam vocibus obde forem.Verbaque nostra favens Homana ad Numina perfer,Non tibi Tarpcio culta Tonante minus.

45 Maiulatique mei legatus suscipe caussam:

Nulla meo quamvis nomine caussa bona est.Iam prope depositus, certe iam frigidus aeger,'Serratus per te, si modo server, ero.

Nunc tua pro lapsis nitatur gratia rebus;

5o Principis aeterni quam tibi praestat amor.Nunc tibi et eloquii nitor ille domesticus adsit,Quo poteras trepidis utilis esse reis.