2G0

P. OVIDII NASONIS

Quid potius faciam desertis solus in oris,

Quamve malis aliam quaerere coner opem?

Sive locum specto; locus est inamabilis; et quoEsse nihil toto tristius orbe potest:

45 Sive homines; vix sunt homines hoc nominedigni:Quamque lupi, saevae plus feritatis habent.

Non metuunt leges, sed cedit viribus aequum;Victaque pugnaci iura sub ense iacent.

Pellibus et laxis arcent male frigora braccis;

5o Oraque sunt longis horrida tecta comis.

In paucis remanent Graiae vestigia linguae:

Haec quoque iam Getico barbara facta sono.

Vnus in hoc populo nemo est, qui forte LatineQuaelibet e medio reddere verba queat.

55 Ille ego Romanus vates, ignoscite, Musae,Sarmatico cogor plurima more loqui.

En pudet, et fateor; iam desuetudine longaVix subeunt ipsi verba Latina mihi.

Nec dubito, quin sint et in hoc non pauca libello60 Harbara: non hominis culpa, sed ista loci.

Ne tamen Ausoniae perdam commercia linguae,Et liat patrio vox mea muta sono;

Ipse loquor mecum, desuetaque verba retracto;Et studii repeto signa sinistra mei.

65 Sic animum tempusque traho: meque ipse reducoA contemplatu, submoveoque, mali.

Carminibus quaero miserarum oblivia rerum,Praemia si studio consequor ista, sat est.

»> •> *> <• * •> S* •> O •> * •> <5> * »> <* •> C* <-• <> <• •> •> -5

ELEGIA VIII.

Ivon adeo cecidi, quamvis ahiectus, ut infraTe quoque sim: inferius quo nihil esse potest.