TRISTI YM 1 i 1 Ii. IV. EL. 10.

215

Vltirna, quae mecuiii seros permansit in annOs,Sustinuit coniuX exsulis esse viri.

Filia me mea bis prima fecunda inventa, "5

Sed non ex uno eoniuge, fecit avum.

Etiam complcrat genitor sua fata; novemqueAddiderat lustris altera lustra novem.

Non aliter ilevi, quam me fleturus ademtumIlle fuit. Matri proxima iusta tuli. go

Felices ambo, tempestiveque sepultos,

Ante diem poenae quod periere meae;

Me quoque felicem, quod non viventibus illisSum miser; et de me quod doluere nihil!

Si tamen exstinctis aliquid, nisi nomina, restat, 85Et gracilis structos elingit umbra rogos;

Fama, parentales, si vos mea contigit, umbrae,

Et sunt in vStvgio crimina nostra foro:

Scite, precor, caussam, nec vos mihi fallere fasest,

Errorem inssae, non scelus, esse fugae. qo

Manibus id satis est. Ad vos studiosa revertorPectora, qui vitae quaeritis acta meae,lam mihi canities, pulsis melioribus annis,

Venerat; antiquas miseueratque comas:

Postque meos ortus Pisaea vinctus oliva g5

Abstulerat decies praemia victor equus:

Cum maris Euxini positos ad laeva TomitasQuaerere me laesi Principis ira iniret.

Caussa meae cunctis nimium quoque nola ruinaeIndicio lion est testificanda meo. 100

Quid referam comitumque nefas, famulosquenocentes?

Ipsa multa tuli non leviora fuga.

Indignata malis mens est succumbere, sequePraestitit invictam viribus usa suis:

Oblitusque togae, iluctaeque per otia vitae, ioi

Insolita cepi temporis anna manu: