TKISTIVM LlII. III. EL. II.

219

ELEGIA XI

Si quis es,, insultes qui ensibus, improbe., nostris,fileque reum, demto line, cruentus agas;

Vatus es e scopulis, nutritus lacte ferino;

Et (licam silices pectus habere tuum.

Quis gradus ulterior, quo se tua porrigat ira,llestat? quidve meis cernis abesse malis?

Barbara me tellus, et inhospita littora Ponti,Cumque suo Borea Maenalis ursa videt.

\ulla mihi cum gente fera commercia linguae:Omnia solliciti sunt loca plena metus.

Vtque fugax avi.dis cervus deprensus ab ursis,Cinctave montanis ut pavet agna lupis;iic ego belligeris a gentibus undique septusTerreor, hoste meum paene premente latus,ftque sit exiguum poenae, quod coniuge cara,Quod patria careo, pignoribusque meis;

\’t mala nulla feram, nisi nudam Caesaris iram;

Nuda parum nobis Caesaris ira mali est?

Et tamen est aliquis, qui vulnera cruda retra-

.ctet;

Solvat et.in mores ora diserta meos.

Iu caussa facili cuivis licet esse diserto:i Et minimae vires frangere quassa valent.Subruere est arces et stantia moenia virtus:Quamlibet ignavi praecipitata premunt.

Non sum ego quod fueram. Quid inanem proterisumbram?

Quid cinerem saxis bustaque nostra premis?llector erat, tunc cum bello certabat; at idemVinctus ad Haemonios non erat Hector equos.Me quoque, quem nnras olim, non esse memento;Ex illo superant haec simulacra viro.

C,

IO

i5

20

25

3o