TR1STIVM LIB. III. EL. 10. 217

Nix iacet: et iactam nec Sol pluviaeve resolvunt:Indurat Boreas, perpetuamque facit.

Ergo, ubi delicuit nondum prior, altera venit: i5

Et solet in multis bima manere locis.

Tantaque commoti vis est Aquilonis, ut altasAequet humo turres, tectaque rapta ferat.

Pellibus, et sutis arcent male frigora braceis;

Oraque de toto corpore sola patent. 20

Saepe sonant moti glacie pendente capilli,

Et nitet inducto candida barba gelu:

Vdaquc consistunt, formam servantia testae,

Vina: nec hausta meri, sed data frusta bibunt.

Quid loquar, ut vincti concrescant frigore rivi, 25Deque lacu fragiles effodiantur aquae!

Ipse, papyrifero qui non angustior amneMiscetur vasto multa per ora freto,

Caeruleos ventis latices durantibus IsterCongelat, et tectis in mare serpit aquis. 5o

Quaque vates ierant, pedibus nunc itur: et undasFrigore concretas ungula pulsat equi.

1’erque novos pontes subter labcntibus undisDucunt Sarmatici barbara plaustra boves.

Vix equidem credar: sed cum sint praemia falsi 35Nulla, ratam testis debet habere lidem:

Vidimus ingentem glacie consistere pontum,Lubricaque immotas testa premebat aquar,.

Nec vidisse sat est. Durum calcavimus aequor;

Vndaque non udo sub pede summa fuit. 4o

Si tibi tale fretum quondam, Leandre, fuisset;

Non foret angustae mors tua crimen aquae.

Tum neque se pandi possunt delphines in aurasTollere: conantes dura coercet hiems.

Et quamvis Boreas iactatis insonet alis, 45

Fluctus in obsesso gurgite nullus erit.

Inclusaeque gelu stabunt, ut marmore, puppes :

Nec poterit rigidas findere remus aquas.