214

P. OVIDII NASONIS

ELMGIA VIII.

-CM une, ego Triptolemi ciipereni conscendere cur-rus,

Misit in ignotam qui rude semen humum:

Nunc ego Medeae vellem frenare dracones :

Quos habuit fugiens arce, Corinthe, tua.

5 Nunc ego iactandas optarem sumere pennas,

Sive tuas, Perseu: Daedale, sive tuas:

Vt, tenera nostris cedente volatibus aura,Adspicerem patriae dy Ice repente suluni:Desertaeque domus vultum, m emo resque sodales,10 Caraque praecipue coniugis ora mihi.

Stulte, quid o frustra votis puerilibus optas,

Quae non ulla tulit, fertque, feretque, dies?

Si semel optandum est: Augustum numen adora;Et quem laesisti, rite precare, Deum.i5 Ille tibi pennasque potest currusque volucresTradere. Det reditum; protinus ales eris.

Si preoer haec, neque enim possim niaioraprecari.Ne mea sint, timeo, vota modesta parum.Forsitan hoc olim, sum se satiaverit ira,

20 Tum .quoque sollicita mente rogandus erit.Quod minus interea est, instar mihi muneris ampliEx his me iubeat quolibet ire locis.

Nec coelum, nec aquae faciunt, nec terra, necaurae;

Et mihi perpetuus corpora languor habet.

25 Seu vitiant artus,aegrae contagia mentis:

Sive mei caussa est in regione mali:

Vt tetigi pontum, vexant jnsomnia:,vixqueOssa tegit macies; nec iuvut ora cibus.

Quique per autumnum percussis frigore primo5o Est color in foliis, quae nova laesit hiems: