TllISTIVM LIB. III. EL. 4. 5. 209

j Ante volebatis, gratique erat instar honoris,

1 Versibus in nostris nomina vestra legi.

| Quod quoniam est anceps; intra mea pectora quem-

J Alloquar: et nulli caussa timoris ero. yo

j Nec meus indicio latitantes versus amicosProtrahet. Occulte, si quis amavit, amet,j [Scite tamen, quamvis longa regione remotusAbsim, vos animo semper adesse meo.]

Et,quam quisque potest,aliqua mala nostra levate: y5Fidam proiecto neve negate manum.

Prospera sic vobis maneat Fortuna: nec unquamContacti simili sorte rogetis opem.

Vsus amicitiae tecum mihi parvus, ut illumNon aegre posses dissimulare, fuit:

Ni me complexus vinclis propioribus esses;

Nave mea vento forsan eunte suo.

Vt cecidi, cunctique metu fugere ruinae,Versaquc amicitiae terga dedere meae ;Ausus es igne loris percussum tangere corpus,Et deploratae limen adire domus.

Idque recens praestas, nec longo cognitus usu,

Vidi ego confusos vultus, visosque notavi;

Osque madens fletu, pallidiusque meo:

Et lacrimas cernens in singula verba cadentes,Ore meo lacrimas, auribus illa bibi:

Brachiaque accepi moesto pendentia collo,

Et singultatis oscula mista sonis.

Sum quoque, Care, tuis defensus viribus absens:Scis Carum veri nominis esse loco.

que

ELEGIA V.

Q,uod veterum misero vix duo tresve milii.

io

Ov. T. 111.

O