180

P. OVIDII XASOXIS

At mea sunt, proprio quamvis moestissimaca.su,4o Pectora processu facta serena tuo.lloc eventurum iam tum, carissime, vidi,

Ferret adhuc, istam cum minor aura ratem.Sive aliquod morum, seu vitae labe carentisEst pretium: nemo pluris habendus erit.

45 Sive per ingenuas aliquis caput extulit artes;Quaelibet eloquio Iit bona caussa tuo.

His ego commotus, dixi tibi protinus ipsi;

Scena manet dotes grandis, amice, tuas.

Haec mihi non ovium librae, tonitrusve sinistri,5o Linguave seri atae, pennave, dixit avis.Augurium ratio est, et coniectura futuri:

Hac divinavi, notitiamque tuli.

Quae quoniam vera est; tota mihi mente tibiqueGratulor, ingenium non latuisse tuum.

55 At nostrum tenebris utinam latuisset in imis!Expedit in studio lumen abesse meo.

Vtque tibi prosunt artes, facunde, severae;

Dissimiles illis sic nocuere mihi.

Vita tamen tibi nota mea est: scis artibus illisCo Auctoris mores abstinuisse sui.

Scis vetus hoc inveni lusum mihi carmen: et istos,Vt non laudandos, sic tamen esse iocos.

Ergo ut defendi nullo mea posse colore,

Sic excusari crimina posse puto.

65 Qua potes, excusa; nec amici desere caussam.Quo bene coepisti, sic pede semper eas.

$$$$$$$$$$$$$$

ELEGIA X.

iSt mihi,sitque, precor, flavae tutela MinervaeMavis; et a picta casside nomen habet.