TRISTIVM LIB. I. EL. C. 175

Pectoribus quantum tu nostris, Vxor, inhaeres:

Digna minus misero, non meliore viro.

Te mea, sup.posita vcluti trahe, fulta ruina est: 5

Si quid adhuc ego sum, muneris omne tui est:

Tu facis, ut spolium ne sim, neu nuder ab illis,Naufragii tabulas qui petiere mei.

Vtque rapax, stimulante fame, cupidusque cruorisIncustoditum captat ovile lupus: 10

Aut ut edax vultur corpus circumspicit, ecquodSub nulla positum cernere possit humo:

Sic mea nescio quis, rebus male fidus acerbis,

In bona venturus, si paterere, fuit.

Hunc tua per fortes virtus submovit amicos; i5

Nulla quibus reddi gratia digna potest.

Ergo quam misero, tam vero, teste probaris:

Hic aliquod pondus-si modo testis habet.

Nec probitate tua prior est aut Ileetoris uxor,

Aut comes exstincto Laodamia viro. ao

Tu si Maeonium vatem sortita fuisses:

Penelopes esset fama secunda tuae;

Sive tibi hoc debes, nulla pia facta magistra;

Cumque nova mores sunt tibi luce dati:

Femina seu Princeps, omnes tibi culta per annos, a5Te docet exemplum coniugis esse bonae:Assimilemque sui longa assuetudine fecit:

Grandia si parvis assimilare licet.

Heu mihijnon magnas quod habent mea carmina'vires;

Nostraque sunt meritis ora minora tuis! 5o

Si quid et in nobis vivi fuit ante vigoris,

Exstinctum longis occidit omne malis:

Prima locum sanctas heroidas inter haberes:

Prima bonis animi conspicerere tui.

Quantumcunque tamen praeconia nostra valebunt;55Carminibus vives tempus in omne meis.