152

P. OVIDII NASONIS

Talibus instinctus solio privatus in altoSederat. Attonitum vulgus ad arma ruit.

Ilinc eruor, hinc caedes: iniirmaque vincituraetas.

600 Sceptra gener socero rapta Superbus habet.Ipse sub Esquiliis, ubi erat sua regia, caesusConcidit in dura sanguinolentus humo.

Filia, carpento patrios initura penates,

Ibat per medias alta feroxque vias.

6 o 5 Corpus ut adspexit, lacrimis auriga profusisRestitit. Hunc tali corripit illa sono:

Vadis? an expectas pretium pietatis amarum?

Duc, inquam, invitas ipsa per ora rotas.

Certa lides facti: dictus Sceleratus ab illa6x0 Vicus, ct aeterna res ea pressa nota.

Post tamen hoc ausa est templum, monumentaparentis,

Tangere: mira quidem, sed tamen acta loquar.Signum erat in solio residens sub imagine Tulli:Dicitur hoc oculis opposuisse manum.

6 i 5 Et vox audita est, Vultus obseondite nostros,

Ne natae videant ora nefanda meae.

Veste data tegitur: vetat hanc Fortuna moveri:Et sic e templo est ipsa locuta suo:

Ore revelato qua primum luce patebit620 Servius, haec positi prima pudoris erit.Parcite, matronae, vetitas attingere vestes:Sollenni satis est voce movere preces:

Sitque caput semper Romano tectus amictu,

(lui rex in nostra septimus Vrbe fuit.

625 Arserat hoc templum: signo tamen ille pepercitIgnis: opem nato Mulciber ipse tulit.

Namque pater Tulli Vulcanus, Ocresia materPraesignis facie, Corniculana fuit.

Hanc secum Tanaquil, sacris de more paratis,

G 3 o lussit in ornatum fundere vina focum.