148

P. OVIDII NASONIS

465 Nunc.bene lucetis.sacrae sub Caesare flammae:Ignis in Iliacis nunc erit, estque, focis.

Nullaque dicetur vittas temerasse sacerdosHoc Duce: nec vira defodietur humo.

Sic incesta perit: quia quam violavit, in illam4Go Conditur: et Tellus Vestaque numen idem est.Tum sibi Callaico Brutus cognomen in hosteFecit, et Hispanam sanguine tinxit humum.Scilicet interdum miscentur tristia laetis;

Ne populum toto pectore festa iurent.

465 Crassus ad Euphraten aquilas, natumque, suosquePerdidit: et leto est ultimus ipse datus.

Parthe, quid exsultas? dixit Dea; signa remittes:Quique necem Crassi vindicet, ultor erit.

At simul auritis violae demuntur asellis,

4yo Et Cereris fruges aspera saxa terunt:

Narita puppe sedens, Delphina videbimus, inquit;Humida cum pulso nox erit orta die.

Iam, Phryx, a nupta quereris, Tithone, relinqui;Et vigil Eois Lucifer exit aquis.

475 Ite, bonae matres, vestrum Matralia festum,Flavaque Thebanae reddite liba Deae.

Pontibus et magno iuncta est celeberrima CircoArca: quae posito de bove nomen habet.

Hac ibi luce ferunt Matutae sacra parenti48o Sceptriferas Servi templa dedisse manus.

Quae Dea sit: quare famulas a limine templiArceat, arcet enim, libaque tosta petat;Bacche, racemiferos hedera redimite capillos,

Si domus illa tua est, dirige navis iter.

4S5 Arserat obsequio Semele Iovis. Accipit InoTe puer; et summa sedula nutrit ope.

Intumuit luno, rapta quod pellice natumEducet. At sanguis ille sororis erat.