394

T. LIVII [U. C. 563. A. C. 189 .] •

medio monte, qua terrena erant: duo diflicilia ab hi- 'berno solis ortu, et ab aestivo occasu, llaec contem-platus, eo die sub ipsis radicibus posuit castra. Po-stero die, sacrificio facto, quum primis hostiis litas-set, trifariam exercitum divisum ducere ad hostempergit. Ipse cum maxima parte copiarum, qua ae-quissimum aditum praebebat mons, ascendit. L. Man-lium fratrem ab hiberno ortu, quoad loca patiantur,et tuto possit, subire iubet: si qua periculosa etpraerupta occurrant, non pugnare cum iniquitate lo-corum, neque inexsuperabilibus vim afferre; sedobliquo monte ad se declinare, et suo agmini coniun-gi. C. Helvium cum tertia parte circumire sensimper infima montis, deinde ab aestivo occasu erigereagmen. Et Attali auxilia trifariam aequo numerodivisit: secum esse ipsum iuvenem iussit: equitatumcum elephantis in proxima tumulis planitie reliquit.Edictum praefectis, ut intenti, quid ubique geratur,animadvertant; opemque ferre, quo postulent res,properent.

XXI. Galli, ab duobus lateribus satis fidentes in-via esse, ab ea parte, quae in meridiem vergeret, utarmis clauderent viam, quattuor ferme millia arma-torum ad tumulum, imminentem viae minus millepassuum a castris, occupandum mittunt; eo se ratirelut castello iter impedituros. Quod ubi Romani vi-derunt, expediunt sese ad pugnam. Ante signa mo-dico intervallo velites eunt, et ab Attalo Cretensessagittarii, et funditores, et Tralli, et Thraces: signapeditum, ut perarduum, leni gradu ducuntur, itaprae se habentium scuta, ut missilia tantum vitarent,pede collato non viderentur pugnaturi. Missilibusex intervallo loci proelium commissum est, primopar, Gallos loco adiuvante,Romanos varietate et co-pia telorum. Procedente certamine, nihil iam aequierat. Scuta longa, ceterum ad amplitudinem corpo-