Lrn. XXXVIII. Cap. 7.8. [U.C.5fi3.A.C. ifiy.] 379

versus eos, qui in cuniculo erant, excogitata res est.Dolium a fundo pertusum, qua fistula modica inseriposset, et fistulam ferream operculum que dolii fer-reum, et ipsum pluribus locis perforatum, fecerunt.! Hoc tenui pluma completum dolium ore in cunicu-lum verso posuerunt. Per operculi foramina prae-I longae hastae, quas sarissas vocant, ad summoven-dos hostes eminebant. Scintillam levem ignis indi-' tam plumae, folle fabrili ad caput fistulae imposito,flando accenderunt. Inde non solum magna vis fumi,| sed acrior etiam foedo quodam nidore ex adusta1 pluma, quum totum cuniculum complesset, vix dura-re quisquam intus poterat.

VIII. Quum in hoc statu res ad Ambraciam esset,legati ab Aetolis Phaeneas et Damoteles, cum liberismandatis, decreto gentis, ad consulem venerunt.Nam praetor eorum, quum alia parte Ambraciamoppugnari cerneret, alia infestam oram navibus ho-' stiumesse, alia Amphilochos Dolopiamque a Mace-] donibus vastari, nec Aetolos simul ad tria diversa; bella occursantes sufficere, convocato concilio, Aeto-los principes, quid agendum esset, consuluit. Omniumeo sententiae decurrerunt, ut pax, si posset, aequis;similius, tolerandis conditionibus peteretur. Antiochii fiducia bellum susceptum. Antiocho terra mariquesuperato, et prope extra orbem terrae ultra iuga; Tauri exacto, quam spem esse sustinendi belli? Phae-neas et Damoteles, quod e re Aetolorum, ut in tali ca-su, fideque sua esse censerent, agerent. Quod enimsibi consilium, aut cuius rei electionem a fortuna re-lidam? Cum his mandatis legati missi orare consu-lem, ut parceret urbi, misereretur geniis quondam so-ciae, nolle dicere ini uriis, miseriis certe coactae insa-nire. Non plus mali meritos Aetolos Antiochi bello,quam boni ante, quum adversus Philippum bellatumsit, fecisse. Nec tum large gratiam relatam sibi, nec