356

X. LIVII [U. C. 563. A. C. 189.]

Conclamatum deinde prope ab universo senatu est,

Tolos adhuc Antiochi Aetolos esse, et ex unica ea spependere animos eorum. Itaque bellum cum haud dubiishostibus gerendum, perdomandosque feroces animos !esse. Etiam illa res accendit, quod eo ipso tempore,quo pacem ab Romanis petebant, Dolopiae atqueAthamaniae bellum inferebant. Senatusconsultumin M’. Acilii sententiam, qui Antiochum Aetolosque |devicerat, factum est, Ut Aetoli eo die tuberentur !proficisci ab urbe, et intra quintum decimum diemItalia excedere. A. Terentius Varro ad custodiendumiter eorum missus, denuntiatumque, Si qua deindelegatio ex Aetolis, nisi permissu imperatoris, quieam provinciam obtineret, et cum legato Romano, ve-nisset Romam, pro hostibus omnes futuros. Ita di-missi Aetoli.

L. De provinciis deinde consules retulerunt: sor-tiri eos Aetoliam et Asiam placuit. Qui Asiam sor-titus esset, exercitus ei, quem L. Scipio haberet, estdecretus, et in eum supplementum quattuor milliapeditum Romanorum, ducenti equites, et sociorumac Latini nominis octo millia peditum, et quadrin-genti equites: his copiis ut bellum cum Antiocho ge-reret. Alteri consuli exercitus, qui erat in Aetolia,est decretus; et, ut supplementum scriberet, per-missum, civium sociorumque eundem numerum, quemcollega. Naves quoque idem consul, quae priore |anno paratae erant, ornare iussus, ac ducere sccum: ■nec cum Aetolis solum bellum gerere, sed etiam inCephalleniam insulam traiicere. Mandatum eidem,ut, si per commodum reipublicae facere posset, utad comitia Romam rediret. Nam, praeterquam quodmagistratus annui subrogandi essent, censores quo-que placere creari. Si qua res eum teneret, senatumcertiorem faceret, se ad comitiorum tempus occur-rere non posse. Aetolia M. Fulvio, Asia Cn. Manlio