292

T. LIVII [U. C. 56i. A. C. 191 .J

lati, nec virium, nec animi satis ad obsidionem tole-randam habebant. Itaque praemissis a Philippo, quispem impetrabilis veniae ostendebant,responderunt,patere portas regi. Ad primum eius ingressum prin-cipum quidam urbe excesserunt: Eurylochus mor-tem sibi conscivit. Antiochi milites (sic enim pactierant; per Macedoniam Thraciamque, prosequentibusMacedonibus, ne quis eos violaret, Lysimachiam de-ducti sunt. Erant et paucae naves Demetriade, qui-bus praeerat Isidorus: eae quoque cum praefectosuo dimissae sunt. Inde Dolopiam, et Aperantiam,et Perrhaebiae quasdam civitates recepit.

XXXIV. Dum haec a Philippo geruntur, T.Quinctius, recepta Zacyntho ab Achaico concilio,Naupactum traiecit; quae iam per duos menses (sedprope excidium erat) oppugnabatur, et, si capta viforet, omne ibi nomen Aetolorum ad internecionemvidebatur venturum. Ceterum, quanquam meritoiratus erat Aetolis, quod solos obtrectasse gloriatisuae, quum liberaret Graeciam, meminerat, et nihilauctoritate sua motos esse, quum, quae tum maximeacciderant, casura praemonens, a furioso incepto eosdeterreret; tamen, sui maxime operis esse credens,nullam gentem liberatae a se Graeciae funditus ever-ti, obambulare muris, ut facile nosceretur ab Aeto-lis, coepit. Confestim a primis stationibus cognitusest, vulgatumque per omnes ordines, Quinctium essr.Itaque concursu facto undique in muros, manus prose quisque tendentes, consonante clamore nomina-tim Quinctium orare, ut opem ferret ac servaret. Ettum quidem, quanquam moveretur his vocibus,manutamen abnuit, quicquani opis in se esse. Ceterum,postquam ad consulem venit: Utrum fefellit, inquit,te, M’. Acili, quid agatur? au, quum satis pervideat,nihil id magnopere ad summam rem perlinere censes?Erexerat exspectatione consulem; et, Quin expio-