2S-1

T. LIVII [U.C.561. A. C. 191.]

esset, vehit ipsi quoque hoc revocati, pro se quisqueex stationibus decedebant: nec ante tertiani diei ho-ram armati in muris apparebant.

XXIV. Consul, quum nocte media intermisissetoppugnationem, quarta vigilia rursus ab tribus par-tibus summa vi aggressus, ab una T. Semproniumtenere intentos milites signumque exspectantes ius-sit, ad ea in nocturno tumultu, unde clamor exaudi-retur, haud dubie ratus hostes concursuros. Aetoli [pars sopiti allecta labore ac vigiliis corpora ex ;somno moliebantur: pars vigilantes adhuc ad strepi- !tum pugnantium in tenebris currunt. Hostes partituper ruinas iacentis muri transcendere conantur: par- 1tim scalis ascensus tentant. Adversus quos undiquead opem ferendam occurrunt Aetoli. Pars una, inqua aedificia extra urbem erant, neque defenditur,neqnc oppugnatur: sed, qui oppugnarent, intenti si-gnum exspectabant; defensor nemo aderat. lam di- ilucescebat, quum signum consul dedit: et sine ullo ;certamine partim per semiruta, partim scalis inte-gros muros transcendere. Simul clamor, index captioppidi, est exauditus, undique Aetoli, desertis statio-nibus, in arcem fugiunt. Oppidum victores permissuconsulis diripiunt; non tam ab ira,nec ab odio, quamut miles, coercitus in tot receptis ex potestate lio- jstium urbibus, aliquo tandem loco fructum victoriae ;sentiret. Revocatos inde a medio ferme die militesquum in duas divisisset partes, unam radicibus mon- itium circumduci ad rupem iussit, quae, fastigio alti-tudinis par, media valle velut abrupta ab arce erat; |sed adeo prope geminata cacumina eorum montium 1sunt, ut ex vertice altero coniici tela in arcem pos- jsint: cum dimidia parte militum consul, ab urbe Iescensurus in arcem, signum ab iis, qui ab tergo in |rupem evasuri erant, exspectabat. Non tulere, qai [in arce erant, Aetoli primum eorum, qui rupem