122

T. LIVII [U. C. 556 . A. C. 196.]

que, et Liberae, posuerunt. L. Furius et M. Clau-dius Marcellus, consulatu inito, quum de provinciisageretur, et Italiam utrique provinciam senatus de-cerneret, ut Macedoniam cum Italia sortirentur, ten-debant. Marcellus, provinciae cupidior, pacem si-mulatam ac fallacem dicendo, et rebellaturum,si ex-ercitus inde deportatus esset, regem, dubios senten-tiae Patres fecerat. Et forsitan obtinuissent con-sules, ni Q. Marcius Rex et C. Atinius Labeo, tribuniplebis, se intercessuros dixissent: ni prius ipsi adplebem tulissent, vellent iuberentne cum rege Philip-po pacem esse. Ea rogatio in Capitolio ad plebemlata est. Omnes quinque et triginta tribus, uti roga-tae, iusserunt. Et quo magis pacem ratam esse inMacedonia vulgo laetarentur, tristis ex Hispanianuntius allatus effecit, vulgataeque literae, C. Sem-pronium Tudilanum proconsulem in citeriore Hispa-nia proelio vicium: exercitum eius fusum fugatum-que, et multos illustres viros in acie cecidisse. Tudi-tanum, cum gravi vulnere relatum ex proelio , haudita multo post exspirasse. Consulibus ambobus Italiaprovincia cum his legionibus, quas superiores consu-les habuissent, decreta, et ut quattuor legiones no-vas scriberent: duas urbanas, duas, quae, quo sena-tus censuissct, mitterentur. Et T. Quinctius Flami-ninus cum duabus legionibus provinciam eodem ex-ercitu obtinere iussus: imperium ei prorogatum sa-tis iam ante videri esse.

XXVI. Praetores deinde provincias sortiti, L.Apustius Fullo urbanam iurisdictionem, M’. AciliusGlabrio inter cives et peregrinos, Q. Fabius ButeoHispaniam ulteriorem, Q. MinuciusThermus citerio-rem, C. Laelius Siciliam, Ti. Sempronius LongusSardiniam. Q. Fabio Buteoni et Q. Minucio, quibusHispaniae provinciae evenerant, consules legionessingulas ex quattuor ab se scriptis, quas videretur,