Anhänge. 281
depositus centesimo et sexto anno (Bl. 29 b) temporibus Marciani et Valentinianiimperatorum contra tTche(?)* patricium Attila rex Hunorum gessit bellum. Mira res,fratres, et stupenda nimis, sed utinam in deo et absque inuidie dolo! Nam Valentisimperatoris supermemorati diebus partes Romanorum inpugnabant Qothi uehementer-que uastabant. Contra illos ab eodem Valente, quibus imperabat prefatus Attila, 5missi sunt Huni. Porro Gothis ultra Danubium expulsis terram eorum sine uegtigalibushabere perpetuo concessum est a Romanis principibus, sicut iam dudum audiuimus.**Horum, scilicet Hunorum, aduentum, qui conuenerant Traiectum in beati pontificistransitu, etiam formidabant. Si qua post eius abscessum continuo non est impletum,quod predixerat uerbum, abierunt multi in domum suam, et quia non habebant 10rectorem, ad ritus paganorum conuersi in omne malum extendebant manum. Etfacta sunt nouissima eorum — pro dolor! — peiora priorum. Sed diuina pacientiaulterius non ferens hec mala, quia multiplicata sunt nimis, sicut in diebus Noeterram uniuersam delere disposuit. Et ecce dux quidam uenit ex Romanis, nomineMaximus, qui Gracianum imperatorem dolis circumuentum occidit apud ciuitatem 15Lugdunum eiusque fratrem Ualentinianum de Italia expulit et solus factus est princepsmagnus in uniuerso regno. Galliam ille pre ceteris terrarum prouinciis diligebat etin ea sedem suam ponebat, quia munita erat valde urbibus multis, repleta opibusforcium et nobilium fecundissima militum. Ulis confisus eorum, qui uirtute poten-tissime se agebat in omnibus, dux, ille Maximus cunctaque legitima terre ab antiquis 20Romanis instituta, ne minor aut equalis uideretur antecessoribus suis, omnino tol-(Bl. 30 a ) li iussit et de terra Gothorum, quam tenebant, reddere tributa Hunos coegit.Vnde illi nimis irati et fame, que eo tempore in uniuersa terra erat grauissima, conpulsiin mille milibus exierunt uno animo in Galliam, in solium glorie sue, quodiWc erexerat,diuertentes et omnes in morte eius agentes. Audiuit ille. Romam festinauit redire. 25Occurrebant ei nee longius ab urbe Aquileia Ualentinianus, quem expulerat ab Italia,cuius tratrem Gracianum oeeiderat, et Theodosius, rex orientis, et oeeiderunt eum.Huni uero in proposito manentes et iuxta uerbum uiri dei agentes ciuitatem Tun-grorum obsederunt, et licet multum temporis ibidem adimplessent nee longius urbsTraiectensium deesset, domino cooperante, beato Servatio defendente nullus accessit, sonullus uidit, etiam cum ibidem Mosam fluuium transissent. Octauia uero tandemdestrueta et ad radicem usque deleta: omne masculum in ore gladii percusserunt,mulieres captiuas abduxerunt. Paruulorum alios comedebant, alios in opus similesibi reseruabant, quia animalia non habebant, quibus uesci solebant. Hoc modoGalliam longe lateque uastabant peruenientesque ad urbem Mettensium in uigilia 35Pasche circumdederunt eam. Cum ergo fatigati longa obsidione fuissent et recedereuellent, muri ciuitatis ultro corruerunt, aditum eis patefecerunt. Tunc ingressi, quem-admodum apud Tungros, omnes interfecerunt in ore gladii ipsam urbem tradentesigni, beati Stephani prothomartyris oratorio, sicut promissum est, manente illeso,quod uidebatur omnibus a quodam splendidissimo uiro super illud stante in armis 40bellicis defendi et liberari. Hinc ad urbem Remensium, cuius in portis ipse diabolusostendit se, quia dux est eorum et signifer. lila destrueta eiusque episcopo (Bl. 30b),sanetissimo viro Nicasio, una cum sorore Eutropia, uirgine sacratissima, omnibusinteremptis ciuibus iter agebant Trecas, ciuitatem quoque Galliarum magnam etgloriosam. Quos cum uideret eius pontifex beatus Lupus stans super portam, miratus 45
* Ethium zu lesen? Sdion von 281,1 an ist der Text sdilecht.** Bl. 16a.