278 Anhänge.
gloriosi confessoris Christi uenerabilis Seruatij monumentum Uli adhuc conscenduntsolium, quorum nomina subscripta uidentur. Primus eorum quidam Perpetuus, uirstrenuus et deo dignus. Post hunc beatus Evergisus. Deinde quidam JohannesHoiensis genere et ipse in domino uirlutum. Quo humanis exempto sanctus Amandus
s non impar meritis priorum. Hinc unus quidam Equitanus, nomine Remaclus; cuiusex discipulis, sed indigenis, martyr uenerandus Theodardus. Illo occiso ex ipsisciuibus et fratribus eligitur ad episcopatum martyr gloriosus sanctus Lambertus.Nouissimus omnibeatus Hubertus. Quod autem de hoc excellentissimo atqueserenissimo confessore Christi et antistite beato Seruatio alijsque duobus confessoribus,
10 beato uidelicet Monulfo et Gundulfo, que uidistis, que audistis, notauimus; de ceterispauca aut fere nulla. Ideo factum recognoscat Caritas uestra, quia de quibusdamalias plura sunt scripta, de quibusdam, preter quod magni meriti apud deum credimusesse, nil scriptum inuenire potuimus. De hijs actenus. Nunc de beati translationeSeruatij pauca perstringemus. Hieran sdüießt sidi Kap. 21 f.; siehe oben S.83,lf.
15 Die Reihenfolge der Wunder ist in T eine andere, und zwar nadi den Kapitel-
zahlen der Handschrift R folgende: 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 33, 37, 54,55, 56, 49, 34, 35, 36, 59, 60, 61, 62, 63 und 64; alles übrige fehlt.
II.Unveröffentlichtes aus der Vita S. Servatii des Jocundus.
20 1. Die Erzählung, welche die Übergabe des Schlüsselamtes Petrian Servatius tilgt, zum Vergleich mit S. 45 f.(Bl. 12 a ) Sed pontifex, ille magnus pontifex, gloriosus uenerabilis Seruatius, quiadigne intrauit, iure dei gratia accepit etiam, quod non quesiuit, quod non preuidit:potestatem scilicet donandi ad se clamantibus non solum uite presentis, sed etiam
25 future solatia, Tungrensibus uero, quorum nimirum pro salute uenerat, (Bl. 12 b ) quibusnimirum misereri poscebat in presenti ut pauca aut fere nulla! Nee iniuste! Eonamque tempore non erant, qui deum magis offenderant, in nullo autem grauius,quam in hoc electo eius, cui nunc tanta panduntur misteria. Videns etiam pastorille bonus nee sua prece nee episcoporum Gallie, quorum legatione fungebatur, suis
30 se proficere ouibus, ad apostolos se uertit memoratos et accedens propius deuotissimepostulauit, ne in uaeuum cueurisse uideatur aut curere. Instat preeibus, instat etfletibus. Nee tristior eo Dauid post mortem Urie, nee Petrus post negationem Messie.Hie est uere pastor bonus, pastor ille, karissimi, qui suis pro ouibus nee mori timuitnee fugit; huius uiscera uere uiscera materna, quia, quos peperat spiritu, spiritus
35 saneti gratia docente in odorem suauitatis domino offerre desiderabat in excelso.Hunc ergo cum uidisset Petrus mirabiliter fatigari, insuper et nolle cessare, condolenslacrimis eius habundantius effusis: „Consolare" inquit „frater mi, consolare, incliteSeruati. Noli pulsare ianuam ab ipso altissimo iam dudum clausam. Noli rogareprophetis, pro quibus exaudiri non possis. Sententia enim hec in celo decreta,
40 consilium domini manet in eternum. Iniquitate quippe tuorum ipsa turbata suntsidera polorum. Non est apud homines, qui possit exponere, quanta illis beneficiaconcesserit diuina beniuolentia. In tota namque terra Galliarum urbs tua erat, quasiortus deliciarum: hec sedes dei ipsius, hec gloria regni. Quicquid desiderauit