142 Gesta Sancti Servatii episcopi Tungrensis et confessoris.
66. a Patescisne tandem per hec diuina in Seruatio pietas inque deoSeruatiana potestas ingensque Seruatii meritum ingentiusque in celispremium? Quantus est hie, qui tanquam b splendor firmamenti abortu usque ad occasum luminosus mundo processit, quem uitaliter
5 adhuc in terris positum archani 0 sui deus esse conscium uoluit, uttanquam iudicium celestium unus prenosceret, quo mundus suppliciolustrandus foret! At quia ineuitabile fuit Seruatium pro miseris orare,imminens exitium in annorum septuaginta inducias potuit protelare. dQuantus, inquam, est, quem 1 Romulidis uenturum reuelatio superna
io predocet, 0 cui dominum dominorum uenienti obuiam uenire nondedecet, f quem Petrus claue claudendi et aperiendi uice sua prefert,«cui fons uolenti ante pedes scaturit,' 1 cui supersessuro tellus obuiaminstar puluinaris inturgescit, 1 qui marmor fractum redintegrat, k cuiusfuneri operiendo sericum deferentes angeli ministrant! 1 Hiccine ad
is similitudinem Moysi dubitabatur 2 deus etiam posse dici, qui precluitinter eos, quibus data est potestas filios dei fieri, et omnium elemen-torum obsequio potitur uice dei? Parumne armipotenter fortissimosetiam gentium deos deuicit, quorum, que putabantur, sibi officiainduit? Quis armiger m aderat interim Ioui, dum alis 3 aquila Seruatio
20 pariebat umbram dormienti? Vt quid iam Jupiter laneibus imposita
1 quam R s dubitabitur R 3 aquila alis R
a Daß dieser Schluß, der allein in den Handsdiriften CDR steht, nur derFassung ISWABCDRH angehört, nicht aber der Fassung T, deren Schluß in derVariantenangabe 141,32 f. mitgeteilt ist, geht daraus hervor, daß darin zum
25 Beispiel auf die Wunder in Kap. 40, 51 und 53 angespielt wird, die der durch Tvertretenen Fassung fehlen. Äußerst merkwürdig ist nun aber, daß dieser Schlußkeines von den Wundern erwähnt, die CDRT mehr bieten als ISW, denn die Be-merkung 143,17f. braucht sich bloß auf Kap. 54 zu beziehen. Sie würde im höchstenFalle die Echtheit des Plus von CDR bis Kap. 56 eingeschlossen beweisen. Dazu
30 kommt, daß von Kap. 55 an sich eine ziemliche geistlich-pathetische Geschwätzigkeitbreit macht, die sonst bei unserem Verfasser nicht nachweisbar ist, und daß fernergar keine an antike Autoren erinnernde Stellen sich finden. Auffallend ist auch,daß die Orts- und Personenangaben in diesem Teil besonders unbestimmt sind.Kurz und gut, die Kap. 55 — 65 sind dringend verdächtig, eine Interpolation zu
35 sein. Man wird den Vorgang so auffassen müssen, daß der Schreibe: der ge-meinsamen Vorlage von CDR an Kap. 54 die Plusstücke der Fassung T anfügteund dieser dabei die ihr fehlenden Kap. 57, 58 und 65 einschob. Letztere könnensogar noch eine spätere Interpolation sein. h Dan. 12,3 quasi splendor firmamenti.c Vgl. oben 37,5. d Vgl. oben 64,11. * Vgl. oben 42,9. ' Vgl. oben 44,14. e Vgl.
40 oben 47,9. >' Vgl. oben 52,12. 'Vgl. oben 58,8. k Vgl. oben 41,7. ' Vgl. oben 61,13.m armiger Jovis vgl. Virg. Aen. 5,255; 9,564; vgl. oben 51,17f.; vgl. ferner TLL II 614,27f.