Druckschrift 
Quinta pars huius operis in se contine[n]s glos[s]am ordinariam cu[m] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.LuceCa. INico. de lyra

a ſ non retardat aſperitas itineris. b § nō gaudet diu in publico videri.abijt in mōtana cum feſtinatiōe ꝑa ſ vt grādeue pregnāti iuuēcula deſeruiret.a in ciuitatē iuda: ⁊ intrauit in do­ 7I quaſi cōgratulans de dono qd̓ eam accepiſſeidicerat.mum zacharię: ⁊ ſalutauit helizacbeth. Et factū eſt vt audiuit ſaludd tationē marię helizabet: exultaſ qꝛ ſenſerat aduentum dn̄i.euit infans ī vtero eiꝰ. Et repleta exeſt ſpūſācto helizabet: ⁊ exclama f-a F nō tā clamoſa qͣꝫ deuota. b § qꝛ magna doia dei cognouit. Iꝓphetāt matres ſpū paruufuit voce magnā ⁊ dixit: Benedi­ slorū. F nō ſolū inter mulieres bn̄dicta: ſed inter benedictas maiori benedictione inſignis.cta tu īter mulieres: ⁊ benedictꝰ ha5 nō ſicut alij hoīeſ bn̄dicti: ſꝫ ſic̄ apl̓s ait: qͥ ſuꝑīa deꝰ bn̄dictꝰ ī ſecl̓a ⁊ ꝑē bn̄dictio venit a Amb. qͣſi quātū bonūihi accidit ꝙ mat̓nei venit ad me: ſꝫ qͣ mea iuſticia: qͥbꝰ meiſ meris frūctus ventris tui. Et vnde̓ hoc ih mihi vt veniat mater dn̄i mei adi me? Ecce enī vt facta eſt vox ſaiklutationis tuę in auribꝰ meis: ex kultauit in gaudio infans in vtero meo. Et beata quę credidiſti:qm̄ ꝑficientur ea quę dicta ſunt ina ſaudita rn̄ſiōe heliſabet q̄ beatā p̄dicauit mr̄eꝫdn̄zlllauit fide fortē laudauit nō ampliꝰ tacrepona q̄ ꝑceꝑat: ⁊ q̄ virginali pudore acceptū oraculū tegebat ſilētio: iā cōgruo tꝑe patein tibi a dn̄o. Et ait maria: Magni gͦfecit. Ambro. aīa ⁊ ſpū deo patri deuotafilio vnū deū ex quo oīa: ⁊ vnum dixlquē opio venerat̉ affectu.atrem.nficat aīa mea dominuꝫ. Et exul­ 85I filio ſaluatore.tauit ſpūs meus in deo ſalutariI vt vnus deus.o meo. Quia reſpexit hūilitatē ācil 5

ta de nūcio: nō dubitās de exēplo: ſꝫ leta ꝓ voto religioſa ꝓ officio: feſtina ꝓ gaudio: viſitat helizabet: ⁊ eādē hūilitatē quā angelo exhibuit: hoībꝰ qͦꝫ exhibere curat. Et hͦ etiā minoribꝰ ſuperior vt minor adiunet̉: vn̄ cito bn̄ficia aduētꝰ marie ⁊ dn̄ice p̄ſentie declarāt̉ dū ſubdit̉: Et factū eſt vt. au .ſ. m. aª. Et intrauit.Hinc diſcāt ſācte mulieres quā ſedulitatē p̄gnantibꝰ debeant exhibere cognatis. h Et ſalutauit heli. Bed̓. Priorſalutat: quia decet vt quanto caſtior: tāto humilior ſit. c. Ut audiuit ſaluta.⁊cͣ. Bed̓. Ambro. Ordine nature priorhelizabet audit vocē ſꝫ rōne myſterij prior iohānes exultat: qꝛ prior ſentit gram:qꝛ ſicut illa marie: ſic iſte dn̄i ſentit aduētu. d Exultauit ⁊cͣ. Quia lingua nōpoterat: aīo exultāte ſalutat ⁊ ſue p̄curſionis officiū īchoat. Ecce apparet qd̓ angelus dixerat ſpirituſancto replebit̉ adhuc ex vtero mr̄is ſue. e. Et repleta.Ambro. Bed̓. Nō priꝰ repleta mater qͣꝫfiliꝰ: ſꝫ filiꝰ repletꝰ replet ⁊ matrē. Maria an̄ cōceptū: helicabet poſt cōceptumreplet̉. f. Bn̄dicta tu. Be. Amb̓. Cōueniūt verba euāgelij. cū verbis pſalmiin qͦ ꝓmittit̉ dauid: De fru. vē. tui po.ſ .ſ. tu. Et eadem vocē maria bn̄dicit̉ abhelizabet qͣ a gabriel: vt ⁊ angelis ⁊ hoībꝰ venerāda: ⁊ cūctis feminis p̄ferendamōſtret̉. g Et vn̄ hoc. Bed̓. Amb̓.Non ignorat ſpūſſancti eſſe oꝑationē ꝙmat̉ ꝓphete a mr̄e dn̄i ad ꝓfectū ſui pignoris ſalutet̉: ſꝫ nō ſui meriti hͦ ſꝫ diuini fatet̉ eſſe muneris: qꝛ idē ſpūs qͥ ꝓphotie donū dedit: pariter humilitatē p̄ſtitit. h Mater do. Sētio miraculū: myſteriū cognoſco mr̄ dn̄i: verbo feta deoplena eſt. i Vt facta. Ipſo momēto qͦvox intrat ad aures corꝑis ꝟtꝰ ſpūaliscor ītrat audiētꝭ: ⁊ nō ſolū matrē ſꝫ etiaꝫſobolē amore adueniētis accēdit.k. Exultauit. Be. Reuelāte ſpū qͦ impletā erat: intelligit quid exultatio infantis ſignificet .ſ. veniſſe matrem illiꝰ cuiusp̄curſor erat futurꝰ. Et q̄ ante onus parentis erubeſcebat: dū neſciret myſteriūreligiōis. iā bn̄ dicit: Et q̄ ſe occultabatqꝛ cōceꝑat filiū: iactat ſe qꝛ genuit ꝓphetā. Et q̄ in occulto cognouerat: his q̄ ſimul aderāt ⁊ audiebat palā euāgelicatdicēs: Beata q̄ credidiſti. Credidit virgo vbi ſacerdos negauit. l Et bea.Apparet mariā nō dubitaſſe: ſꝫ crediditſe: ⁊ iō fructū cōſecutā eē. Apparet etiāhelicabet ip̄a verba angeli ad mariā dicta ꝑ ſpm̄ intellexiſſe. Ambro. Be. Cōgrue ante iohānē helizabet ⁊ an̄ dn̄i generationem ꝓphetat maria: vt ſicut pctm̄ ī initiū a muliere cepit:ita ī initio ſalutꝭ bona a muliere īchoarēt. m. Magnificat aīa.Be. Primo dona ſibi ſpiritaliter cōceſſa confitet̉: deinde bn̄ficiadei qͥbꝰ generaliter hūano generi ī eternū cōſulere nō deſiſtit enumerat. Quaſi tāto mūere me dn̄s ſublimauit: vt nullo ligue officio explicare poſſim: ſꝫ totū aī īterioris affectū magnis grarū laudibꝰ offero. Totū qd̓ viuo: totū qd̓ ſentio: totū qd̓ diſcerno: ī eiꝰmagnitudine cōtēplāda: ī eiꝰ p̄ceptꝭ obẜuādis īpēdo. Be. Moraliter. Quecūqꝫ aīa credit: cōcipit ⁊ generat ꝟbū dei: ⁊ oꝑa deiagnoſcit. Sit gͦ ī ſingul̓ aīa marie vt deū magnificet. Sit ī ſingul̓ſpūs marie vt exultet in deo. Et ſi ẜm carnē vna ē mater xp̄i. ẜmſpm̄ oīm fructꝰ eſt xp̄s. Magnificat̉ dn̄s nō ꝙ ei aliquid hūanavox adiūgat: ſꝫ qꝛ magnificat̉ ī nobis: dū aīa nr̄a q̄ ad imaginēdei creata eſt: ꝑ iuſticiā ſe xp̄o cōformat qͥ ē imago pr̄is. Et ſic duꝫip̄m xp̄m imitādo magnificat: quadā participatione magnitudinis eiꝰ fit ſublimior: vt illā imaginē ſplēdido bonoꝝ colore factorū: ⁊ quadā emulatiōe virtutis ī ſe videat̉ exprimere. n Et exulta. Be. Quia terrena nō curo: ꝓſperitas nō emollit me: aduerſitas nō fragit: ſꝫ ſola illiꝰ memoria delectat a qͦ ſalꝰ ſperat̉ eterna:illiꝰ diuinitate letor cuiꝰ tꝑali ꝯceptiōe mea caro fetat̉. o. Quiare. Bed̓. Ecce qͣꝫ vilia de ſe ſentit: ⁊ totū gr̄e attribuit: ſuo iudicioſe humilē ſentit. Sed reſpectu gr̄e ſic ſublimataꝫ: vt voce cunctaIIrū gētiū

a Abijt in mōtana. qꝛ locꝰ vbi manebat zacharias erataltior galilea a qͣ receſſit maria. hª Cū feſtinatiōe. vt on̄deret ꝙ virgo nō debet morari in loco publico: nec ibi cōtrahere colloquia. c. Et ſalutauit helizabet. tū qꝛ erat humilima: tū qꝛ erat iunior. ideo priꝰ eā falutauit: ⁊ qꝛ ad eiꝰobſequiū venerat. d. Et fa. ē vtau. ſalu. marie heligabet exultāuitinfans in vtero eiꝰ: cōgaudēs adp̄ſentiā dn̄i. hͦ aūt duobꝰ modis potuit fieri: ẜm ꝙ dicit Augꝰ. Unomō ſic ꝙ iohānes nōdū natus cognoſceret ꝑ ſpm̄ſanctū dn̄m pn̄tē īvtero virginis: ⁊ ẜm hͦ oportet dicere ꝙ in eo fuit acceleratꝰ vſus rōnis. Alio mō ſic ꝙ iohānes nō cognoſceret pn̄tiā ſaluatoris: ſꝫ mat̓etꝰ q̄ habebat vſum rōnis. Illa tn̄motio pueri ⁊ exultatio facta eſt adeo ad declarationē ſanctitatis ꝟginis ⁊ ꝓlis in ea exiſtētis: ſicut d̓btō Frāciſco legit̉ ꝙ aues rōne carētes p̄dicationē eiꝰ attēte audiebāt: ac ſi verba eiꝰ intelligerēt: qd̓factū eſt a deo ad approbationē p̄dicatiōis viri ſācti: neutrū tn̄ modū determinate aſſerit Augꝰ. ſꝫ dicit ꝙ ſiue hͦ mō ſiue illo facta fuerit dicta exultatio: attribuēda tn̄ ēdiuino miraculo: ⁊ hoc ſatʸ ptꝫ qꝛnō poterat fieri ꝑ naturā. Aliqͥ ātalij expoſitores dicūt determinateꝙ facta fuit dicta exultatio. primomō. vn̄ dicit grecꝰ expoſitor: Propheta parēte acutiꝰ videt: ⁊ auditſalutatqꝫ ꝓphetatum. ⁊ ſubdit̉ ibidē: Et inſinuauit gr̄a q̄ nature ignota extiterāt: recluſus ventre miles agnouit dn̄m ac regē morituꝝ:vētris tegmine nō obſtāte myſticeviſioni. inſpexit em̄ nō palpebrisſꝫ ſpū. e Et repleta eſt. Hic ꝯn̄rdeſcribit̉ inſpiratio mr̄is q̄ on̄dit̉cū ſubdit̉: fExclamauit vo. magna. iſta magnitudo magis intellizēda eſt rōne deuotiōis interiorisqꝫ ſoni exterioris. g. Bn̄dicta tuinter mulieres .i. ſuper omnes mulieres. cuiꝰ rō ſubdit̉: h. Et bn̄dictꝰ fru. ⁊cͣ. ꝑ hͦ eī ꝙ cōceꝑat dei filiū contraxerat quodāmō infinitatē bonitatis inquātū mater eſt filijbonitatis infinite. Angelus autēſalutās virginē. sͣ. nō dixit bn̄dictꝰfructꝰ vētris tui: qꝛ virgo nōdū cōceꝑat filiū dei: ſꝫ poſtea cū cōſenſittūc concepit. vt. sͣ. dictū ē. iEtvn̄ hͦ mi. Iſta eī nō poterat ſcire helizabet niſi ꝑ reuelationē ſpūſſācti. k. Exultauit ī gau. ⁊c̄. Ip̄a eī helizabet ꝑſpm̄ ſctm̄ cognouit ꝙ illa exultatio fuit ꝓpt̓ pn̄tiā dn̄i invtero virginali. l. Et btā q̄ cre. qꝛ ꝑ aſcēſuꝫ fidei cōcepit. m. Perficient̉ ea q̄ di. ſūt ti. a dn̄o. ꝑ angelū nūciantē et etiā ꝑ ſpm̄ ſctm̄ mētē virginis illuſtrāte ⁊ eā immediate docētē. n. Et ait maria. hic ꝯn̄r deſcribit̉ decātatio ꝟginis: ⁊ p̄mittit̉ titulꝰ cantici. cū d̓r: Et ait maria. hͦ eī cāticū ſic intitulat̉: qꝛ cāticū marie noīat̉. ⁊ ſubdit̉ ip̄ꝫ cāticū: o. Magnificat ⁊cͣ. q. d. maria: O helizabet tu me magnificas: ſꝫ ego totū deo attribuēſ ip̄m magnifico ī hͦ cātico: vbi pͥmo ponit̉ modꝰ cātici. ſcd̓o ſubdit̉ cā catandi. ibi: Quia reſpexit. Circa pͥmū declarat̉laus ꝟginis tā qͣꝫ magna. cū dr̄: Magnificat. ſcd̓o vt deuota. ibi: p Aia m. nō tm̄ labia mea. tertia vt debita.cū d̓r: q. Dn̄m. cui debet̉ laus ⁊ honor. qͣrto vt iocunda. ibi: Et exultauit ſpūs meꝰ. qͥnta vt recta. ibi: In deoſalu. ⁊cͣ. et dicit. r. In deo. rōne creatiōis. s. Salutari. rōne recreatiōis. t Meo. rōne aſſūpte hūanitatꝭ: qꝛſic fuit ip̄ius ꝟginis ⁊ nō alteriꝰ. v. Quia re. ⁊cͣ. Hicꝯn̄r deſcribit̉ cā cātādi .ſ. diuina bn̄ficia collata. ⁊ pͥmoꝟgo recolit bn̄ficia ſibi collata ſingulariter. Secūdo beneficia

I

Dsͣ .131.

E

Moralit̓