Marci Ca. XIIGlo. ordi.Glo. ordi.
ad illos: ⁊ illū ī capite vulnerauea rūt: ⁊ ꝯtumelijs affecerūt. Et rurſūaliū miſit ⁊ illū occiderūt: ⁊ plureſalios qͥſdā cedētes: alios ꝟo occia § chriſtum vnigenitum.dentes. Adhuc ꝟo vnū hn̄s filium ⁊chariſſimū: ⁊ illū miſit ad eos noper ironiā.buiſſimū dicēs: qꝛ reuerebunt̉ filiūmeū. Coloni āt dixerūt ad inuicē:Hic ē hęres. Uēite occidamꝰ eū: ⁊nr̄a erit hęreditaſ. Et app̄hēdētes aa 5lebem dicentes: quia ſamaritanus es tu: ⁊denum habes.d eū occider̄t: ⁊ eiecer̄t extra vinēaꝫ.c Quid gͦ faciet dn̄s vineę? Ueniet⁊ ꝑdet colonos ⁊ dabit vineā alijſ.a quaſi: que alio modo implebitur hec ſcriptura.F chriſtum.f HNec ſcripturā hāc legiſtꝭ? Lapidēa ſ mgr̄i qͥ ſe ⁊ alios deo dignā domū edificare dequē reprobauerunt ędificātes: hicebent. aſ duos condens in ſemetip̄o ex vtropopulo vnā ciuitatē ⁊ vnū templū ſibi edificanfactus ē in caput anguli: a dn̄o factū ē iſtud: ⁊ ē mirabile in ocul̓ noa qͣſi mentitū cōtra ſe: in qͦ ꝓbant eū vera dixiſſe:ip̄e enī ē heres: illi mali coloni. b § ad modicū timore retardant̉: qꝛ nondū venerat hora eius.ſtrꝭ. Et q̨̄rebāt eū tēner̄: ⁊ timuer̄t5. i. propter.turbā. Cognouer̄t enī qm̄ ad illosal̓s direxerit.parabolā hāc dixerit. Et relicto ils lo abierūt. Et mittūt ad eū qͦſdaꝫ da F militibꝰ herodis qͥ hieroſolymīs erāt ill̓ diebꝰ.ex phariſęis ⁊ herodianis vt eū caperēt in ꝟ̓bo. Qui veniētes dicūta ſ mellitis ſermonibus circundant ſicut apes melportantes in ore: aculeum in dorſo.h ei: Magiſter: ſcimus qꝛ verax es ⁊ τnō curas quēqͣꝫ. Nec enī vides ī faciē hoīm: ſꝫ ī ꝟitate viā dei doces.Licꝫ dari tributū ceſari: an n̄ dabiimꝰ? Qui ſciēs ꝟſutiaꝫ eoꝝ: ait ill̓:a ſ ſapīa ſapient̓ agit: vt ſuis ẜmonibꝰ capiant̉.k Quid me tētatꝭ? Afferte̓ mihi denariū vt videā. At illi obtuler̄t ei.Et ait ill̓: Cuiꝰ ē imago hęc ⁊ inſcriptio? Dicūt ei: Ceſarꝭ. Rn̄dēs aūt§ qd̓ neceſſitatis.ieſus ait illis: Reddite ergo q̨̄ ſūt ra I numum: tributū: pecuniā. b 5 qd̓ volurI vos ⁊ decimas: princeſaris ceſari: et quę ſunt dei deo.a I qꝛ inſidiaꝝ calliditate preualere nō poterant.b 5. i. ſuꝑ ſapientia eiusEt mirābant̉ ſuꝑ eo. Et venerūtein ad eū ſaducęi: qͥ dicūt reſurrectionē nō eē: ⁊ int̓rogabāt eū dicētes:Mgr̄: rmoyſes ſcpͥſit nob̓: vt ſi cuiꝰ yfrat̓ mortuꝰ fuerit ⁊ dimiſerit vxorē: ⁊ filios nō reliq̨̄rit: accipiat frat̓eiꝰ vxorē ip̄iꝰ ⁊ reſuſcitet ſemen fr̄iſuo. Septē gͦ frēs erāt: ⁊ pͥmꝰ acce
a. Et rurſum aliū. Prophetaꝝ choꝝcū ſuis ſocijs: qͥ ſuis atteſtatiōibꝰ populū ꝯuenerūt: ⁊ mala huic vinee ventura p̄dixerūt. Et rurſum a. m. ⁊cͣ.His tribꝰ ſeruoꝝ gradibꝰ oēs doctores qͥ ſub lege ⁊ ꝓphetꝭ fuerāt intelligimus. vnd̓ alibi: Neceſſe eſt impleriōīa que ſcripta ſunt in lege Moyſi etꝓphetꝭ ⁊ pſalmis de me. b Quiaverebun. Nō hoc ignorando dixit: qꝛoīa nouit: ſed ſemꝑ ambigere d̓r deꝰ:vt libera volūtas homini reſeruet̉.Beda. Interrogemꝰ Arriū ⁊ eunomiū: ecce pater dicit̉ ignorare ⁊ ſentētiā temperat: ⁊ qͣntū in nobis eſt dicitur eſſe mentitꝰ: qͥcqͥd ꝓ pr̄e reſponderint hͦ intelligāt ꝓ filio qͥ ſe dicit ignorare ꝯſummationis diē. c Colonaūt. Beda. Probat iudeorū pͥncipesnō ꝑ ignorantiā xp̄m crucifixiſſe: qꝛ intellexerūt eū eſſe. de quo d̓r: Poſtulaa me ⁊ da. tibi gē. here. tuā ⁊cͣ. Undoſibi ꝯſulētes dicebāt: Ecce mūdꝰ totꝰpoſt eū a. ⁊ ſi dimittimꝰ eū ſic: oēs credent in eū. Hereditas gͦ filij dei eccleſia eſt de cūctis gentibꝰ ei data quamſanguīe acqͥſiuit: reſurgēdo poſſedit.Hanc mali coloni p̄ripere moliebant̉:cū eū crucifigentes fidē eiꝰ extinguere: ⁊ ſuā iuſticiā q̄ ex lege eſt p̄ferre nitebant̉. d Et eie. Beda. Notat ꝑtinaciā eoꝝ: qͥ nec crucifixo ac reſuſcitato dn̄o ad p̄dicationē apl̓oꝝ credere voluerūt. ſed qͣſi vile cadauer ꝓiecerunt. qꝛ qͣntū in ſe erat a ſuis finibꝰexcludētes gentibꝰ ſuſcipiendū dederunt. e. Ueniet ⁊cͣ. Beda. Auferetur a vobis regnuꝫ dei: ⁊ dabit̉ gentifacienti fructū eiꝰ. Hoc aūt diuinitꝰ fuiſſe ꝓcuratū ꝓphetico teſtimonio velexēplo ꝓbat dicēs: Nec ſcripturā hāclegiſtis ⁊cͣ. Hiero. Uinea dat̉ alijsab oriente ⁊ occidente ⁊ auſtro ⁊ aqͥlone veniētibꝰ: ⁊ recūbentibꝰ cū abraā:iſaac ⁊ iacob ī regno celoꝝ. Beda.Moraliter. Cuicūqꝫ fideliū myſteriūbaptiſmi ꝙ operādo exerceat cōmittitur: quaſi vinea quā excolat ei locat̉.Mittitur ſeruꝰ vnꝰ ⁊ alter ⁊ tertius: qͥde fructu accipiāt: cū lex: pſalmodia:ꝓphetia: quaꝝ āmonitionē ad bn̄ agēdum ppl̓us ſequat̉ legit̉. Sed miſſusſeruus ꝯtumelijs affectꝰ vel ceſus eij.citur: cū ſermo auditꝰ ve cōtemniturvel blaſphemat̉. Miſſum heredē qͣntum in ſe eſt occidit: qͥ ⁊ filiū dei cōculcat: ⁊ ſpiritui gr̄e quo ſanctificatuſ eſtꝯtumeliā facit. Perdito malo cultore vinea dat̉ alij: cuꝫ dono gr̄e qd̓ ſuperbus ſpernit humilis ditat̉. Manūmittere in ieſum: timore turbe retinentur cū quilibet ſolo noīe ſuꝑ eam quānō diligit eccleſiaſtice fidei ⁊ pacꝭ vnitatem ꝓpter cohabitantiū multitudinē aut erubeſcit: aut timet impugnare. Cū autē tp̄s fuerit ꝑſequēdo eccleſiā quaſi dn̄m crucifigere ⁊ oſtentatuihabere gaudebit. f Lapidē queꝫre. Hiero. Lapis reprobus quē geſſiangulus ꝯiūgens in cena agnuꝫ cumpane. Finiens vetꝰ: nouū inchoās te.hic p̄ſtat mira in oculis nr̄is. g. Etmittūt ad ⁊cͣ. Be. Turbā timebāt: atqꝫ qd̓ ꝑ ſe nō poterat: terrene poteſtatis manibꝰ efficere tētabāt: vel vt ip̄ia morte eius viderent̉ īmunes. Nuꝑenī iudea ſub auguſto ceſare qn̄ ī totoorbe celebrata ē deſcriptio ſtipēdiariaI facta
facta erat. Und̓ ſeditio magna. Ulidicebāt romanis ꝓ oībꝰ militantibꝰdebere tributa ꝑſolui. Phariſei nōdebere ppl̓m dei qͥ decimas ⁊ q̄ in lege p̄cipiebant̉ ſolueret: ſubiacere legibꝰ humāis. Cuiꝰ ſeditiōis fomēsadeo inualuit: vt poſt reſurrectiōemdn̄i patriā ⁊ gente ⁊ regnū ⁊ oīa ꝑ̨̄dere maluerint: qͣꝫ eſſe tributarij.Mgr̄ ſcimꝰ. Be. Blanda et fraudulenta int̓rogatio ad hͦ ꝓuocat reſpōdentē vt magꝭ deū qͣꝫ ceſarē timeat: ⁊ dicat n̄ debere tributa ſolui: vtaudiētes herodiani ſeditiōis cōtraromanos auctorē teneāt. Quiſciēs ꝟ. Qui putāt int̓rogatiōeꝫ ſaluatoris ignorationē eē nō diſpēſationē: ex hͦ loco diſcāt ꝙ potuit ſcire cuius imago eēt. Sꝫ int̓rogat vt ad ſermonē eoꝝ cōpetenter reſpōdeat.k. Denariū. Denariꝰ genꝰ numi quiꝓ. x. numis cōputat̉: ⁊ hꝫ imagineꝫceſaris. lReddite q̄ ſ. ce. ce. hocip̄e fecit ꝓ ſe ⁊ ꝓ petro ſoluendo tributa. Que ſūt dei deo. Hoc qͦꝫ fecitpr̄is implēs volūtatē. Alit̓: Reddite q̄ ſūt ce. ce. imp̄ſſionē ſue imagīs:q̄ ſunt dei deo aīam lumīe vultꝰ eiꝰilluſtratā. vn̄: Signatū ē ſuꝑ nos lumē vul. ⁊cͣ. m Saducei ⁊cͣ. Duehereſes erāt ī iudeis: phariſeoꝝ ⁊ ſaduceoꝝ. phariſei traditionū ⁊ obſeruationum (quas illi deuteroſis vocant) iuſticia p̄ferebant: vn̄ ⁊ diuiſivocant̉ a ppl̓o. Saducei autē .i. iuſti⁊ corꝑis ⁊ anīe reſurrectioneꝫ negabāt. Beda. Saducei ⁊cͣ. Qui reſurrectionē corpoꝝ eſſe negāt: vel nōcredūt: aīas iudicātes interire cumcorporibꝰ. Recte hmōi fabulam fingunt: q̄ deliramēti arguat eos qͥ aſſerunt reſurrectionē corporū. Potuitaūt ⁊ in gēte eoꝝ aliqn̄ hoc accidere.n Septē gͦ. Beda. Turpitudinē fabule opponūt: vt reſurrectionem negent. Sed myſtice ſeptem frēs ſine filijs defuncti oībꝰ reprobis ꝯgruūt:qͥ ꝑ totā vitā (q̄ ſeptē diebꝰ voluit̉)a bono oꝑe ſteriles ſunt: qͥbꝰ viritimmoriētibꝰ ad vltimū ⁊ ip̄a mūdanaꝯuerſatio morit̉ .i. trāſit: qͣſi vxor īfecūda: quā illi ſine fructu bōi oꝑis exegerūt. Hiero. Mulier ſteril̓ nec relinq̄ns ſemē ex ſeptē frībꝰ: nouiſſimeFmoriens¶ Uico. de lyraa. Hic ē heres. ex hͦ dicit Beda ꝙſacerdotes ⁊ legiſperiti habuerūt cognitionē de ieſu ꝙ ip̄e erat vere chriſtus in lege ꝓmiſſus: ſed iſta cognitio poſtea ex inuidia fuit ī eis obſcurata: ⁊ hoc plenius fuit declaratumMatth̓. xxj. in queſtione quadaꝫ dehoc mota in fine huius capituli.bEt querebant eū tenere. ex quoptꝫ eoꝝ obſtinatio in malo. c. Ettimuerunt turbā. ex quo patet ꝙ exſolo timore ppl̓i retardabant̉ a morte eius. da Et mittunt ad euꝫ. Hicꝯn̄r deſcribit̉ ꝯfutatio phariſeorū ⁊herodianoꝝ: ⁊ ptꝫ ſnīa ex dictꝭ Matthei. xxij. e Et venerūt ad eū ſaducei. hic ꝯn̄r ponit̉ ꝯfutatio ſaduceoꝝ: ⁊ diuidit̉ in duas. in partē pͥncipalē ⁊ incidētalē. ſcd̓a ibi: Et acceſſit vnus de ſcribis. ſentētia pͥme partis patet ex dictis Matth̓. xxij.Et acceſſu
Rª
Luce 14. f.
Mat .21. 1
Psͣ .20.
Ioh̓. 12. c. ſIbid̓. 21. fj
Ps. 177.Mat. 21. jLuce. 20.Psͣ. 4.
Mat .11. 9AceIoh̓. 7. ī
Mat. 23Luce.20
Moralit̓B
.z. q. 1. c.nilitare.
Mat.22.Roꝝ 13. l
Selix?.Luce. .20. e
Heū .23.8
Mat. 22. cLuce .20.